Το κουρδιστό πορτοκάλι
Anthony Burgess, 1962
★ 4,00 από 796,4 χιλ. βαθμολογίες στο Goodreads
Ένας έφηβος αρχηγός συμμορίας, που αγαπά τη βία και τον Μπετόβεν, αφηγείται την ιστορία του με τη δική του επινοημένη αργκό, ώσπου το κράτος προσφέρεται να τον θεραπεύσει από την επιλογή του. Η αφήγηση τρέχει με σαρκαστικό χιούμορ και μια επινοημένη αργκό που ξενίζει, ενώ η βία και τα ηθικά διλήμματα κρατούν την ανάγνωση ανήσυχη.
Ατμόσφαιρα: ανησυχία, χιούμορ και θαυμασμός. Μιλά για την ελευθερία, την ηθική και την κοινωνία.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσει αν σε ενδιαφέρουν οι ιστορίες για την ελευθερία, την επιλογή και την εξουσία του κράτους, ειπωμένες από μια προκλητική φωνή. Η αργκό δυσκολεύει κάποιους αναγνώστες, ενώ η βία είναι ενοχλητική και το τέλος διχάζει.
Γιατί να το διαβάσεις
Διάβασέ το για να δεις πώς η επιβολή της «θεραπείας» ανοίγει δύσκολα ερωτήματα για την ελευθερία και την ευθύνη, χωρίς εύκολες απαντήσεις.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Η στολή της συμμορίας και η θέση του καθενός
"The four of us were dressed in the height of fashion, which in those days was a pair of black very tight tights with the old jelly mould, as we called it, fitting on the crotch underneath the tights, this being to protect and also a sort of a design you could viddy clear enough in a certain light, so that I had one in the shape of a spider. Pete had a rooker (a hand, that is), Georgie had a very fancy one of a flower, and poor old Dim had a very hound-and-horny one of a clown’s litso (face, that is). Dim not ever having much of an idea of things and being, beyond all shadow of a Doubting Thomas, the dimmest of we four. Τι λένε οι αναγνώστες
Οι αναγνώστες βρίσκουν το βιβλίο προκλητικό και αξέχαστο, ενώ πολλούς τους συνεπαίρνουν η επινοημένη αργκό και τα ηθικά ερωτήματα. Κάποιοι, ωστόσο, δυσφορούν με τη γλώσσα ή το θεωρούν υπερεκτιμημένο και λιγότερο αποτελεσματικό από την ταινία· η βία τούς αναστατώνει και το τέλος διχάζει.
Anthony Burgess.Ο Μπέρτζες είπε πως ο τίτλος προέρχεται από μια φράση της διαλέκτου των εργατικών συνοικιών του Λονδίνου που είχε ακούσει σε μια παμπ: κάτι «παράξενο σαν κουρδιστό πορτοκάλι». Σημαίνει κάτι οργανικό που έχει γίνει μηχανικό, κι αυτό είναι επίσης το επιχείρημα του βιβλίου.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Το κουρδιστό πορτοκάλι»;
- Μπορεί να σου αρέσει αν σε ενδιαφέρουν οι ιστορίες για την ελευθερία, την επιλογή και την εξουσία του κράτους, ειπωμένες από μια προκλητική φωνή. Η αργκό δυσκολεύει κάποιους αναγνώστες, ενώ η βία είναι ενοχλητική και το τέλος διχάζει.
- Πώς είναι το «Το κουρδιστό πορτοκάλι»;
- Η αφήγηση τρέχει με σαρκαστικό χιούμορ και μια επινοημένη αργκό που ξενίζει, ενώ η βία και τα ηθικά διλήμματα κρατούν την ανάγνωση ανήσυχη. Ατμόσφαιρα: ανησυχία, χιούμορ και θαυμασμός. Μιλά για την ελευθερία, την ηθική και την κοινωνία.
- Τι να διαβάσω μετά το «Το κουρδιστό πορτοκάλι»;
- Αν σου άρεσε το «Το κουρδιστό πορτοκάλι», δοκίμασε «Catching Fire» (Suzanne Collins), «Breakfast of Champions» (Kurt Vonnegut) και «Brave New World» (Aldous Huxley).
Μια γεύση από τη ροή
Πόσο κοστίζει να πείσεις ένα σύστημα ότι είναι ευάλωτο;
“I think we’ll make this whole situation a lot simpler by agreeing not to lie to each other,” he says. “What do you think?” I think my tongue has frozen and speech will be impossible, so I surprise myself by answering back in a steady voice, “Yes, I think that would save time.” “Whatever problems anyone may have with the Capitol, believe me when I say that if it released its grip on the districts for even a short time, the entire system would collapse.” [...] “It must be very fragile, if a handful of berries can bring it down.”
Catching Fire · Suzanne Collins
Τι συμβαίνει σε μια χώρα που περνά τη ζωή για ιστορία.
As I approached my fiftieth birthday, I had become more and more enraged and mystified by the idiot decisions made by my countrymen. And then I had come suddenly to pity them, for I understood how innocent and natural it was for them to behave so abominably, and with such abominable results: They were doing their best to live like people invented in story books. This was the reason Americans shot each other so often: It was a convenient literary device for ending short stories and books.Why were so many Americans treated by their government as though their lives were as disposable as paper facial tissues?
Breakfast of Champions · Kurt Vonnegut
Τι χάνεται όταν τίποτα δεν μπαίνει ανάμεσα στην επιθυμία και την εκπλήρωσή της;
Impulse arrested spills over, and the flood is feeling, the flood is passion, the flood is even madness: it depends on the force of the current, the height and strength of the barrier. The unchecked stream flows smoothly down its appointed channels into a calm well-being. (The embryo is hungry; day in, day out, the blood-surrogate pump unceasingly turns its eight hundred revolutions a minute. The decanted infant howls; at once a nurse appears with a bottle of external secretion. Feeling lurks in that interval of time between desire and its consummation. Shorten that interval, break down all those old unnecessary barriers.
Brave New World · Aldous Huxley
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή