Ghost Stories
E. F. Benson (1867–1940), 1912
Αγγλικά φαντάσματα από τον γιο ενός αρχιεπισκόπου, που έγραφε τις ιστορίες του με ένα πολιτισμένο χαμόγελο: στοιχειωμένα υπνοδωμάτια, έθιμα χωριών και ένας νεκρός που αγωνιά στη δική του συνεδρία πνευματισμού. Οι ιστορίες στήνουν αργά την ανατριχίλα, με γοτθική ανησυχία και ένα ξερό, ευγενικό χιούμορ που κάνει το παράξενο ακόμη πιο άβολο.
Ατμόσφαιρα: φόβος, ανησυχία και θαυμασμός.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσει αν προτιμάς αγγλικές ιστορίες φαντασμάτων με στοιχειωμένα δωμάτια, τοπικά έθιμα και αφηγητές που κρατούν την ψυχραιμία τους. Η παλιά αγγλική ατμόσφαιρα και η αργή κλιμάκωση της αγωνίας ίσως δεν ταιριάξουν αν θέλεις σύγχρονο, γρήγορο τρόμο.
Γιατί να το διαβάσεις
Οι ιστορίες συνδυάζουν τον τρόμο με λεπτό χιούμορ και προσεκτικές παρατηρήσεις για το αλλόκοτο. Είναι μια καλή επιλογή αν θέλεις να γνωρίσεις την πιο γοτθική πλευρά του E. F. Benson.
Σελίδες από το βιβλίο
Κρατά το πληγωμένο πουλί σαν να πεινάει.
It was clear that the kindest thing to do would be to put the bird out of its pain, but when I suggested that, she took a step back from me, and covered it with her other hand. Her eyes gleamed, her mouth smiled, and I saw the tip of her tongue swiftly pass over her lips as if licking them. Ένα φως βρίσκει δύο μορφές· τότε μια γυναικεία φωνή υψώνεται πάνω από το ποτάμι.
Suddenly across the gloom shot a tiny spear of light, and momentarily as we watched, it grew larger and longer, till a tall beam, as from some window cut in the rock opposite, was shed on the bank below us. It moved slowly, imperceptibly to the left till it struck full between the two black figures standing there, and shone with a curious bluish gleam on the flat stone in front of them. Then the roar of the river was suddenly overscored by a dreadful screaming voice, the voice of a woman, and from her side her arms shot up and out as if in invocation of some power. Μια γνώριμη φωνή στο παράθυρο, κι ένας καλός λόγος να μην ανοίξεις το στόρι.
All this was rather shaky business, so before going to bed he steadied himself, as his unspoken phrase ran, with a final drink. Outside the thunder had ceased, but the rain beat hissing on to the grass. Then another sound mingled with it, the mewing of a cat, not the long drawn screeches and cries that are usual, but the plaintive calls of the beast that wants to be admitted into its own home. The blind was down, but after a while he could not resist peeping out. There on the windowsill was seated the large grey cat. Though it was raining heavily its fur seemed dry, for it was standing stiffly away from its body. But when it saw him it spat at him, scratching angrily at the glass, and vanished. E. F. Benson.Ο Μπένσον ήταν γιος του αρχιεπισκόπου του Καντέρμπουρι και αργότερα έγινε δήμαρχος του Ράι. Ανάμεσα στις ιστορίες φαντασμάτων, έγραψε τις σατιρικές κωμωδίες με ήρωες τη Μαπ και τη Λουτσία.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Ghost Stories»;
- Μπορεί να σου αρέσει αν προτιμάς αγγλικές ιστορίες φαντασμάτων με στοιχειωμένα δωμάτια, τοπικά έθιμα και αφηγητές που κρατούν την ψυχραιμία τους. Η παλιά αγγλική ατμόσφαιρα και η αργή κλιμάκωση της αγωνίας ίσως δεν ταιριάξουν αν θέλεις σύγχρονο, γρήγορο τρόμο.
- Πώς είναι το «Ghost Stories»;
- Οι ιστορίες στήνουν αργά την ανατριχίλα, με γοτθική ανησυχία και ένα ξερό, ευγενικό χιούμορ που κάνει το παράξενο ακόμη πιο άβολο. Ατμόσφαιρα: φόβος, ανησυχία και θαυμασμός.
- Τι να διαβάσω μετά το «Ghost Stories»;
- Αν σου άρεσε το «Ghost Stories», δοκίμασε «Ιστορίες φαντασμάτων ενός αρχαιοδίφη» (M. R. James), «The Lady of the Barge» (W. W. Jacobs) και «Ο Μεγάλος Θεός Παν» (Arthur Machen).
Μια γεύση από τη ροή
Το πρωινό φως δεν διώχνει τη νύχτα από το σπίτι.
Long before anybody else was astir he arose and stole softly downstairs. The sunlight was stealing in at every crevice, and flashing in long streaks across the darkened rooms. The dining-room into which he looked struck chill and cheerless in the dark yellow light which came through the lowered blinds. He remembered that it had the same appearance when his father lay dead in the house; now, as then, everything seemed ghastly and unreal; the very chairs standing as their occupants had left them the night before seemed to be indulging in some dark communication of ideas.
The Lady of the Barge · W. W. Jacobs
Η στιγμή που ένα γνώριμο μονοπάτι γίνεται τόπος όπου δεν έχεις ξαναβρεθεί.
Clarke tried to conceive the thing again, as he sat by the fire, and again his mind shuddered and shrank back, appalled before the sight of such awful, unspeakable elements enthroned as it were, and triumphant in human flesh. Before him stretched the long dim vista of the green causeway in the forest, as his friend had described it; he saw the swaying leaves and the quivering shadows on the grass, he saw the sunlight and the flowers, and far away, far in the long distance, the two figures moved toward him. One was Rachel, but the other?
Ο Μεγάλος Θεός Παν · Arthur Machen
Προχωράς προς τον σωσία σου, πάνω από την κινούμενη άμμο.
One night his dream was so vivid that when he awoke he could not believe that it had only been a dream. He shut his eyes again and again, but each time the vision, if it was a vision, or the reality, if it was a reality, would rise before him. The moon was shining full and yellow over the quicksand as he approached it; he could see the expanse of light shaken and disturbed and full of black shadows as the liquid sand quivered and trembled and wrinkled and eddied as was its wont between its pauses of marble calm. As he drew close to it another figure came towards it from the opposite side with equal footsteps.
Ο επισκέπτης του Δράκουλα · Bram Stoker
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή