Antigone
Sophocles (-496–-406), -441
Ατμόσφαιρα: αντίσταση και θλίψη. Μιλά για την αγάπη, την οικογένεια και την ελευθερία.
Σελίδες από το βιβλίο
Yea, for these laws were not ordained of Zeus,And she who sits enthroned with gods below,Justice, enacted not these human laws.Nor did I deem that thou, a mortal man,Could’st by a breath annul and overrideThe immutable unwritten laws of Heaven.They were not born today nor yesterday;They die not; and none knoweth whence they sprang.I was not like, who feared no mortal’s frown,To disobey these laws and so provokeThe wrath of Heaven. I knew that I must die,E’en hadst thou not proclaimed it; and if deathIs thereby hastened, I shall count it gain. Friends, countrymen, my last farewell I make;My journey’s done.One last fond, lingering, longing look I takeAt the bright sun.For Death who puts to sleep both young and oldHales my young life,And beckons me to Acheron’s dark fold,An unwed wife.No youths have sung the marriage song for me,My bridal bedNo maids have strewn with flowers from the lea,’Tis Death I wed. I urge no more; nay, wert thou willing still,I would not welcome such a fellowship.Go thine own way; myself will bury him.How sweet to die in such employ, to rest—Sister and brother linked in love’s embrace—A sinless sinner, banned awhile on earth,But by the dead commended; and with themI shall abide for ever. As for thee,Scorn, if thou wilt, the eternal laws of Heaven. Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Περισσότερα βιβλία — Sophocles
Oedipus Rex
Sophocles, -429
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Πώς είναι το «Antigone»;
- Ατμόσφαιρα: αντίσταση και θλίψη. Μιλά για την αγάπη, την οικογένεια και την ελευθερία.
- Τι να διαβάσω μετά το «Antigone»;
- Αν σου άρεσε το «Antigone», δοκίμασε «Romeo and Juliet» (William Shakespeare), «The Importance of Being Earnest» (Oscar Wilde) και «Ιφιγένεια εν Αυλίδι» (Ευριπίδης).
Μια γεύση από τη ροή
The wish to make someone so bright the sun becomes an insult.
Hood my unmann’d blood, bating in my cheeks, With thy black mantle; till strange love, grown bold, Think true love acted simple modesty. Come, night; come, Romeo; come, thou day in night; For thou wilt lie upon the wings of night Whiter than new snow on a raven’s back. Come, gentle night, come, loving, black-brow’d night, Give me my Romeo; and, when he shall die, Take him and cut him out in little stars, And he will make the face of heaven so fine That all the world will be in love with night And pay no worship to the garish sun.
Romeo and Juliet · William Shakespeare
How the upper classes turn a bereavement into a background check.
To lose one parent, Mr. Worthing, may be regarded as a misfortune; to lose both looks like carelessness. Who was your father? He was evidently a man of some wealth. Was he born in what the Radical papers call the purple of commerce, or did he rise from the ranks of the aristocracy?
The Importance of Being Earnest · Oscar Wilde
Μια ζωή μπορεί να μοιάζει ζηλευτή ώσπου να γραφτεί η τελευταία της σελίδα.
Αλλοί σας γενεές θνητών, πως η ζωή σας τίποτε, τίποτε δεν αξίζει! Ποιος τάχα, ποιος θε να ’ν’ αυτός ο ζηλεμένος ο θνητός,που πιότερη ευτυχία φέρει παρ’ όσηνε χρειάζεται ευτυχισμένος να φανή, κι έπειτα στην κακομοιριά να πέση; Τη δική σου πέρνοντας εγώ παράδειγμα την τύχην, δυστυχισμένε Οιδίπου, κανέναν δεν καλοτυχίζω.
Οιδίπους Τύραννος · Σοφοκλής
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή