Μια γεύση θανάτου
P. D. James, 1986
★ 4,02 από 17,2 χιλ. βαθμολογίες στο Goodreads
Δύο πτώματα βρίσκονται δίπλα σε ένα κανάλι στο Πάντινγκτον, ένας δεκάχρονος κλέφτης έχει αδυναμία στον καπνιστό σολομό και ο Ντάλγκλις ξετυλίγει τα ευγενικά μυστικά της ενορίας. Η έρευνα ξεκινά με ήρεμη περιέργεια και μαύρο χιούμορ, ύστερα γεμίζει με λεπτομέρειες, ηθικά διλήμματα και μια ψυχρή αίσθηση απειλής.
Ατμόσφαιρα: περιέργεια, φόβος και θαυμασμός. Μιλά για τον θάνατο, την ηθική και την εξουσία.
Σε ποιον ταιριάζει
Ίσως σου αρέσει αν απολαμβάνεις αστυνομικές ιστορίες με πλούσιους χαρακτήρες, λογοτεχνική γραφή και μυστικά κρυμμένα πίσω από την ευπρέπεια. Να ξέρεις πως αρκετοί αναγνώστες τη βρίσκουν υπερβολικά μεγάλη και αργή, με πολλή λεπτομέρεια και ψυχρούς χαρακτήρες.
Γιατί να το διαβάσεις
Η υπόθεση σε περνά από τις μικρές παραξενιές μιας ενορίας στα ερωτήματα για την ενοχή και την ευθύνη· αξίζει αν θέλεις ένα αστυνομικό που δίνει χώρο και στους ανθρώπους του.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Ένα πτώμα, μια ανακάλυψη, κι ένας τόνος σαν επίσημη αναφορά.
ONEThe bodies were discovered at eight forty-five on the morning of Wednesday 18 September by Miss Emily Wharton, a sixty-five-year-old spinster of the parish of St. Matthew’s in Paddington, London, and Darren Wilkes, aged ten, of no particular parish as far as he knew or cared. This unlikely pair of companions had left Miss Wharton’s flat in Crowhurst Gardens just before half past eight to walk the half-mile stretch of the Grand Union Canal to St. Matthew’s Church. Τι λένε οι αναγνώστες
Οι αναγνώστες είναι διχασμένοι: πολλοί βρίσκουν το βιβλίο υπερβολικά εκτενές, φορτωμένο με λεπτομέρειες και αργό, με ψυχρούς ή αντιπαθείς χαρακτήρες και προβλέψιμο ή επιτηδευμένο τέλος. Άλλοι επαινούν τους καλοδουλεμένους χαρακτήρες, τη λογοτεχνική γραφή και το ότι τελικά τους κέρδισε.
P. D. James.Η Τζέιμς εξέδωσε το πρώτο της μυθιστόρημα στα σαράντα δύο της, ενώ εργαζόταν με πλήρες ωράριο στη διοίκηση νοσοκομείου. Αργότερα έγινε δικαστής στο Λονδίνο· δύο σταδιοδρομίες που της έδωσαν άφθονη εικόνα για τη λειτουργία των θεσμών.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Μια γεύση θανάτου»;
- Ίσως σου αρέσει αν απολαμβάνεις αστυνομικές ιστορίες με πλούσιους χαρακτήρες, λογοτεχνική γραφή και μυστικά κρυμμένα πίσω από την ευπρέπεια. Να ξέρεις πως αρκετοί αναγνώστες τη βρίσκουν υπερβολικά μεγάλη και αργή, με πολλή λεπτομέρεια και ψυχρούς χαρακτήρες.
- Πώς είναι το «Μια γεύση θανάτου»;
- Η έρευνα ξεκινά με ήρεμη περιέργεια και μαύρο χιούμορ, ύστερα γεμίζει με λεπτομέρειες, ηθικά διλήμματα και μια ψυχρή αίσθηση απειλής. Ατμόσφαιρα: περιέργεια, φόβος και θαυμασμός. Μιλά για τον θάνατο, την ηθική και την εξουσία.
- Τι να διαβάσω μετά το «Μια γεύση θανάτου»;
- Αν σου άρεσε το «Μια γεύση θανάτου», δοκίμασε «Και δεν έμεινε κανένας» (Αγκάθα Κρίστι), «Φόνος στις Άλπεις» (Λούσι Φόλεϊ) και «The Law of the Four Just Men» (Edgar Wallace).
Μια γεύση από τη ροή
Πίσω από τη σαμπάνια, οι παλιές έχθρες ραγίζουν την τέλεια εικόνα.
Αλλά δε βρίσκονται όλοι εδώ για χειμερινές διακοπές. Πίσω από τη σαμπάνια και τις γούνες κρύβονται σκοτεινές ιστορίες, και παλιές έχθρες εμφανίζονται σαν ρωγμές στον πάγο. Και κάποιος παρακολουθεί από τις σκιές. Μια διακριτική γυναίκα με εξαιρετικό μυαλό: η μις Μαρπλ.
Φόνος στις Άλπεις · Λούσι Φόλεϊ
Κι αν μια διαφορά σού δίνει κάποιες φορές αυτό που χρειάζεσαι;
Ελευθέρωσε την ξανθιά αλογοουρά της κι αμέσως ένιωσε τον αυχένα της απροστάτευτο. Σκέφτηκε τη γάτα. Πώς κατάφερε να επιβιώσει τις νύχτες σ’ αυτή την ερημιά; Αν δεν είχα αλλεργία, θα την έπαιρνα σπίτι. Ακούμπησε την κάρτα στη δεύτερη είσοδο και το σύστημα αυτοματισμού άνοιξε την πόρτα. Τα λευκά φώτα από τις λάμπες στην οροφή φώτιζαν τις οριζόντιες συσκευαστικές γραμμές, που σχημάτιζαν ένα Π περικλείοντας τον χώρο εγκιβωτισμού των πλαστικών συσκευασιών στα κιβώτια. Η Νεφέλη ένιωθε κάθε φορά την ίδια ανακούφιση για τον θόρυβο από τη γραμμή παραγωγής που έφτανε νεκρός στ’ αυτιά της – και ήταν από τις ελάχιστες περιπτώσεις στη ζωή της που απολάμβανε το γεγονός πως ήταν κωφή.
Τοξικά μάτια · Δημήτρης Σίμος
Ένας βετεράνος πράκτορας ξεγυμνώνει τον κόσμο της κατασκοπείας από τη λάμψη του.
What do you think spies are: priests, saints, and martyrs? They’re a squalid procession of vain fools, traitors too, yes; pansies, sadists and drunkards, people who play cowboys and Indians to brighten their rotten lives. Do you think they sit like monks in London balancing the rights and wrongs? I’d have killed Mundt if I could, I hate his guts; but not now. It so happens that they need him. They need him so that the great moronic mass that you admire can sleep soundly in their beds at night. They need him for the safety of ordinary, crummy people like you and me.
The Spy Who Came in from the Cold · John le Carré
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή