Μικρή ανάσα
Brief reflections on pain, faith, freedom and the possibility of change, told in direct language and grounded in human encounters.
Feels like hope, tenderness and melancholy. About faith, love and freedom.
A page from the book
If nothing ever ended, could anything truly be put right?
Φαντάσου έναν κόσμο όπου όσοι ενσυνείδητα αδικούν θα μπορούσαν να το κάνουν δίχως τέλος. Δε θα ήταν παράδεισος ένας κόσμος χωρίς θάνατο. Θα ήταν κόλαση. Μια κόλαση επί Γης. Ελευθέριος Γ. Ελευθεριάδης.The author is a psychologist as well as a writer; the book’s reflections bring psychological concerns into conversation with Orthodox Christian faith.
Books that feel like this
Where to get it
Some of these links earn us a small commission, at no cost to you. It keeps BookFeed free.
Questions readers ask
- What is Μικρή ανάσα like?
- Feels like hope, tenderness and melancholy. About faith, love and freedom.
- What should I read after Μικρή ανάσα?
- If you liked Μικρή ανάσα, try Πληγωμένοι θεραπευτές (Κε-Μινγκ Λιν), Το καλό (Γιάννης Αθανασόπουλος) and Μήπως δεν είναι κατάθλιψη (Hilary Jacobs Hendel).
A taste of the feed
Care is not only what keeps us going; it is what we reach for in one another.
Και όμως, όσο πληγωμένοι και αν είμαστε, επιβιώνουμε. Επιβιώνουμε όχι μόνο λόγω της έμφυτής μας ικανότητας στην άρνηση και στο να καθησυχάζουμε τον εαυτό μας, αλλά, το πιο σημαντικό, επειδή δεν είμαστε μόνοι μας σε όλο αυτό και διότι νοιαζόμαστε ο ένας για τον άλλον. Είναι βαθιά ριζωμένο στη φύση μας –στα ίδια τα γονίδιά μας– να νοιαζόμαστε, να θέλουμε οι άνθρωποι γύρω μας να πονάνε λιγότερο, να αισθάνονται ασφαλείς, να νιώθουν πλήρεις. Με άλλα λόγια, έχουμε μέσα μας την παρόρμηση να θεραπεύουμε τους άλλους, και καταφεύγουμε στους άλλους για να κάνουν το ίδιο μ’ εμάς.
Πληγωμένοι θεραπευτές · Κε-Μινγκ Λιν
Peace does not mean letting everyone cross the line.
Όσοι κατάφεραν να ειρηνεύσουν μέσα τους, συνέχισαν να χαμογελούν και να εύχονται το καλύτερο για τους άλλους, ακόμη κι όταν γνώριζαν όλο το σκοτάδι γύρω τους – και εντός τους. Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που είπαν ΩΣ ΕΔΩ, όταν έπρεπε. Μα δε φώναξαν, δεν κραύγασαν, δεν έδειξαν πως ξέρουν κάτι καλύτερα, δε γέμισαν με έπαρση τον χώρο και τον χρόνο, γιατί γνώριζαν ότι το μόνο σίγουρο που έχουμε οι άνθρωποι είναι η άγνοιά μας.
Το καλό · Γιάννης Αθανασόπουλος
What lasts after the trophies have lost their shine?
Eκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ p s i c h o g i o s . g r KΩΔ. ΜΗΧ/ΣΗΣ: 32676 Διότι η μεγαλύτερη νίκη δεν είναι το τρόπαιο, αλλά η προσωπικότητα που χτίζεται στην πορεία προς αυτό. Τα μετάλλια σκονίζονται, τα ρεκόρ καταρρίπτονται και οι τίτλοι ξεχνιούνται. Ο χαρακτήρας, όμως, παραμένει για πάντα.
Μεγαλώστε παιδιά MVP στον αθλητισμό και στη ζωή · Αχιλλέας Υφαντίδης
Read pages from books like this, one at a time
Keep reading in the feed