Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης
Ν. Γεώργιος Φουκαδάκης, 2020
A devotional portrait of Saint Porphyrios, tracing the warmth and spiritual force that drew people from many walks of life toward him.
Feels like awe, hope and wonder. About faith, society and morality.
A page from the book
What kind of light can reach you before you understand it?
Eκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ www.psichogios.gr KΩΔ. ΜΗΧ/ΣΗΣ: 24339 Μας εστάλη πολύ φως μέσα στο σκοτάδι όπου ζούμε. «Δεν έχει ακόμη το φως του αστεριού του φτάσει σε εμάς. Δεν έχουμε κατανοήσει τον λόγο του». Ο δροσερός πνευματικός αγέρας του ήδη άρχισε να πνέει! Ο πολύς κόσμος περιμένει τον Άγιο Πορ φύριο! Ν. Γεώργιος Φουκαδάκης.The supplied passages are publisher’s promotional text, not the author’s own prose, so they cannot reliably establish biographical details about the author.
Books that feel like this
More by Ν. Γεώργιος Φουκαδάκης
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
Ν. Γεώργιος Φουκαδάκης, 2017
A researched portrait of Saint Paisios that places his words in the landscapes, relationships and history that shaped his life.
Where to get it
Some of these links earn us a small commission, at no cost to you. It keeps BookFeed free.
Questions readers ask
- What is Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης like?
- Feels like awe, hope and wonder. About faith, society and morality.
- What should I read after Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης?
- If you liked Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης, try Αν... ζούσα τη ζωή μου απ' την αρχή (Χαράλαμπος Παπαδόπουλος), Ζήσε (Lisa McMann) and Ο φτωχός άγιος (Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης).
A taste of the feed
Some questions are better company than the answers.
Δε με ενδιαφέρει η πληκτική «ηρεμία» των απαντήσεων, προτιμώ το μαγικό ταξίδι των ερωτήσεων. Να μπαρκάρω ζητούσα, όχι να πιάσω λιμάνι. Όταν καταλάβουμε ότι η φύση μας είναι το ταξίδι, τότε η ζωή μας θα γίνει μια συνεχής αποκάλυψη θαυμάτων, πλούτου και αφθονίας.
Αν... ζούσα τη ζωή μου απ' την αρχή · Χαράλαμπος Παπαδόπουλος
Sometimes the fear of losing life begins with not quite living it.
Φοβούνται τον θάνατο περισσότερο εκείνοι που φοβούνται τη ζωή. Όσο περισσότερο είμαστε μακριά από τα όνειρα και τις επιθυμίες μας, από τον πραγματικό εαυτό μας και τις βασικές ανάγκες μας, όσο κρυβόμαστε από τη ζωή κλεισμένοι στους φόβους μας, τόσο ο θάνατος στοιχειώνει το μυαλό και την ψυχή μας. Ο φόβος του θανάτου είναι φόβος της ζωής.
Ζήσε · Lisa McMann
Η στιγμή που ένας απλός άνθρωπος ανακαλύπτει ότι κάτι τον αφορά.
Ὁ βοσκὸς ἐστάθη ἐπὶ τοῦ ὄχθου τῆς γῆς, ἐφ’ οὗ εὑρίσκετο, ὑψηλός, εὐθυτενής, μὲ ἀγριόξανθον τραχεῖαν στοιβωτὴν κόμην, ἐστάθη ἀκουμβῶν ἐπὶ τῆς ράβδου του τῆς μακρᾶς καὶ ἤρχισε νὰ σκέπτηται, καὶ ὑποψίαι καὶ φόβοι τὸν ἐκυρίευαν. Κατ’ ἐκείνην τὴν στιγμὴν ἡ πρώτη ἀκτὶς τοῦ ἀνατέλλοντος ἡλίου ἐφώτισε τὸ προώρως ἐρρυτιδωμένον μέτωπόν του καὶ τοὺς χαρακτῆρας τοῦ ἰσχνοῦ προσώπου του, προσώπου μόλις τεσσαρακονταετοῦς καὶ ἡ μορφή του ἐφάνη μυστηριώδους θελγήτρου μετέχουσα καὶ δὲν ἐφαίνετο ἄμοιρος ψυχικοῦ ἤ καὶ αἰσθητοῦ κάλλους ὁ τραχὺς καὶ ἄξεστος τσόμπανος, ὁ ὑψηλὸς καὶ σκληραγωγημένος καὶ ἡλιοκαής, ὁ βόσκων τὰς ὀλίγας αἶγας του εἰς τὸ κατάμερον τῶν Τριῶν Σταυρῶν.
Ο φτωχός άγιος · Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης
Read pages from books like this, one at a time
Keep reading in the feed