Watchmen
Alan Moore, 1986
★ 4,39 από 610,6 χιλ. βαθμολογίες στο Goodreads
Επιστημονική φαντασία Αστυνομικά και θρίλερΦαντασίας
Μια δολοφονία ανάμεσα σε αποσυρμένους υπερήρωες γίνεται αφορμή για μια ψύχραιμη ματιά στην εξουσία, τη μνήμη και το τίμημα της σωτηρίας μιας πόλης που ίσως δεν την αξίζει. Η ψυχρή αφήγηση πλέκει μυστήριο και υπερηρωική δράση με δέος, μελαγχολία και ερωτήματα για την εξουσία και την ηθική.
Ατμόσφαιρα: φόβος, δέος και μελαγχολία. Μιλά για την εξουσία, την ηθική και τον χρόνο.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσει αν θέλεις ένα σύνθετο μυστήριο που εξετάζει τι σημαίνει να έχεις δύναμη και ποιος πληρώνει για τις επιλογές σου. Η σκοτεινή, πυκνή αφήγηση μπορεί να σου φανεί επιτηδευμένη ή εκνευριστική, όπως έχει συμβεί σε ορισμένους αναγνώστες.
Γιατί να το διαβάσεις
Η «Watchmen» σε βάζει να σκεφτείς τη μνήμη, τον χρόνο και το τίμημα της σωτηρίας μιας πόλης, χωρίς να χαρίζει εύκολες απαντήσεις.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Πώς μοιάζει ο χρόνος όταν τον βλέπεις όλον μαζί.
I am two-hundred and twenty-seven million kilometers from the sun. Its light is already ten minutes old. It will not reach Pluto for another two hours. Two hours into my future, I observe meteorites from a glass balcony, thinking about my father. Twelve seconds, into my past, I open my fingers. The photograph is falling. I am watching the stars. Halley’s Comet tumbles through the solar system on its great, seventy-six year ellipse. My father admired the sky for its precision. He repaired watches. It’s 1945, I sit in a Brooklyn kitchen, fascinated by an arrangement of cogs on black velvet. I am sixteen years old. It is 1985. I am on Mars. I am fifty-six years old. The photograph lies at my feet; falls from my fingers, is in my hand. I am watching the stars, admiring their complex trajectories through space and time. Τι λένε οι αναγνώστες
Οι αναγνώστες συχνά επαινούν το έργο ως λαμπρό και σύνθετο αριστούργημα που εξερευνά την ηθική και την εξουσία. Ωστόσο, σε κάποιους η πυκνή, σκοτεινή αφήγηση φάνηκε υπερβολικά επιτηδευμένη ή εκνευριστική.
Alan Moore.Ο Άλαν Μουρ έγραψε το Watchmen μαζί με τον σχεδιαστή Ντέιβ Γκίμπονς. Ο τίτλος της ιστορίας προέρχεται από το λατινικό ερώτημα του Ιουβενάλη: «Ποιος φυλάει τους φύλακες;»
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Περισσότερα βιβλία — Alan Moore
V for Vendetta
Alan Moore, 1982
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Watchmen»;
- Μπορεί να σου αρέσει αν θέλεις ένα σύνθετο μυστήριο που εξετάζει τι σημαίνει να έχεις δύναμη και ποιος πληρώνει για τις επιλογές σου. Η σκοτεινή, πυκνή αφήγηση μπορεί να σου φανεί επιτηδευμένη ή εκνευριστική, όπως έχει συμβεί σε ορισμένους αναγνώστες.
- Πώς είναι το «Watchmen»;
- Η ψυχρή αφήγηση πλέκει μυστήριο και υπερηρωική δράση με δέος, μελαγχολία και ερωτήματα για την εξουσία και την ηθική. Ατμόσφαιρα: φόβος, δέος και μελαγχολία. Μιλά για την εξουσία, την ηθική και τον χρόνο.
- Τι να διαβάσω μετά το «Watchmen»;
- Αν σου άρεσε το «Watchmen», δοκίμασε «Vicious» (V.E. Schwab), «Foundation» (Isaac Asimov) και «Ender's Game» (Orson Scott Card).
Μια γεύση από τη ροή
The mistake that doesn't look like one until later.
The moments that define lives aren’t always obvious. They don’t scream LEDGE, and nine times out of ten there’s no rope to duck under, no line to cross, no blood pact, no official letter on fancy paper. They aren’t always protracted, heavy with meaning. Between one sip and the next, Victor made the biggest mistake of his life, and it was made of nothing more than one line. Three small words. "I’ll go first.
Vicious · V.E. Schwab
What it feels like to wait for a whole planet to appear.
What Gaal was waiting for after the disappointment of the Jump was that first sight of Trantor. He haunted the View-room. The steel shutter-lids were rolled back at announced times and he was always there, watching the hard brilliance of the stars, enjoying the incredible hazy swarm of a star cluster, like a giant conglomeration of fireflies caught in mid-motion and stilled forever. At one time there was the cold, blue-white smoke of a gaseous nebula within five light years of the ship, spreading over the window like distant milk, filling the room with an icy tinge, and disappearing out of sight two hours later, after another Jump.
Foundation · Isaac Asimov
Κι αν το να καταλάβεις κάποιον είναι το πρώτο βήμα για να τον καταστρέψεις;
“In the moment when I truly understand my enemy, understand him well enough to defeat him, then in that very moment I also love him. I think it’s impossible to really understand somebody, what they want, what they believe, and not love them the way they love themselves. And then, in that very moment when I love them... I destroy them. -” “You beat them.” For a moment she was not afraid of his understanding. “No, you don’t understand. I destroy them. I make it impossible for them to ever hurt me again. I grind them and grind them until they don’t exist.”
Ender's Game · Orson Scott Card
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή