Το βιβλιοπωλείο με τις μαύρες γάτες
Piergiorgio Pulixi, 2023
Αστυνομικά και θρίλερ Λογοτεχνική πεζογραφία
Ένα βιβλιοπωλείο της γειτονιάς γίνεται η αφετηρία για μια σκοτεινή αστυνομική ιστορία γεμάτη μυστικά και κίνδυνο.
Ατμόσφαιρα: ανησυχία, φόβος και περιέργεια. Μιλά για τον θάνατο, την οικογένεια και την ηθική.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Μια εξαναγκαστική επιλογή κάνει το λεπτό αβάσταχτο.
Θα είναι δύσκολη η επιλογή, το ξέρω, αλλά δεν υπάρχει εναλλακτική. Εξήντα δευτερόλεπτα. Αυτός είναι όλος κι όλος ο χρόνος που θα έχεις. Ούτε δευτερόλεπτο παραπάνω. Συνεννοηθήκαμε;» Για τι διάολο μιλάει; αναρωτήθηκε ο πατέρας, αποσβολωμένος. Η Λουτσία τον κοίταξε με βλέμμα απελπισμένο. «Σε ρώτησα αν κατάλαβες» επανέλαβε ο εισβολέας, στρέφοντας το όπλο προς τη γυναίκα. Ο Νικόλα έγνεψε καταφατικά. «Ωραία… Είμαι εδώ για να σκοτώσω τη γυναίκα σου ή τον γιο σου». Η οικογένεια Βίντσις χλώμιασε. «Ή εκείνη… ή αυτός…» επανέλαβε, μετακινώντας την κάννη από τη Λουτσία στον Λορέντζο. «Έχεις ένα λεπτό για να μου υποδείξεις ποιον από τους δύο. Αν λήξει ο χρόνος σου, θα τους σκοτώσω και τους δύο και θα αφήσω εσένα ζωντανό. Piergiorgio Pulixi.Ο Πουλίξι είναι συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων από τη Σαρδηνία, όπου τοποθετεί αρκετές από τις ιστορίες του.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Πώς είναι το «Το βιβλιοπωλείο με τις μαύρες γάτες»;
- Ατμόσφαιρα: ανησυχία, φόβος και περιέργεια. Μιλά για τον θάνατο, την οικογένεια και την ηθική.
- Τι να διαβάσω μετά το «Το βιβλιοπωλείο με τις μαύρες γάτες»;
- Αν σου άρεσε το «Το βιβλιοπωλείο με τις μαύρες γάτες», δοκίμασε «Τοξικά μάτια» (Δημήτρης Σίμος), «Ο χιονάνθρωπος» (Jo Nesbo) και «Κομπολόι στο χώμα» (Χίλντα Παπαδημητρίου).
Μια γεύση από τη ροή
Κι αν μια διαφορά σού δίνει κάποιες φορές αυτό που χρειάζεσαι;
Ελευθέρωσε την ξανθιά αλογοουρά της κι αμέσως ένιωσε τον αυχένα της απροστάτευτο. Σκέφτηκε τη γάτα. Πώς κατάφερε να επιβιώσει τις νύχτες σ’ αυτή την ερημιά; Αν δεν είχα αλλεργία, θα την έπαιρνα σπίτι. Ακούμπησε την κάρτα στη δεύτερη είσοδο και το σύστημα αυτοματισμού άνοιξε την πόρτα. Τα λευκά φώτα από τις λάμπες στην οροφή φώτιζαν τις οριζόντιες συσκευαστικές γραμμές, που σχημάτιζαν ένα Π περικλείοντας τον χώρο εγκιβωτισμού των πλαστικών συσκευασιών στα κιβώτια. Η Νεφέλη ένιωθε κάθε φορά την ίδια ανακούφιση για τον θόρυβο από τη γραμμή παραγωγής που έφτανε νεκρός στ’ αυτιά της – και ήταν από τις ελάχιστες περιπτώσεις στη ζωή της που απολάμβανε το γεγονός πως ήταν κωφή.
Τοξικά μάτια · Δημήτρης Σίμος
Κι αν η δυσκολία σε κρατά σε εγρήγορση;
Όταν η Μαρίτα τής πρότεινε να της εξασφαλίσει μια σύγχρονη ανατομική καρέκλα, η Αΐντα αρνήθηκε κατηγορηματικά. «Δεν θέλω βολική καρέκλα, γιατί θα χαλαρώνω και θα πάψει να λειτουργεί το μυαλό μου. Θέλω να είμαι συνέχεια στην τσίτα μην τυχόν πέσω από την καρέκλα, να με πονάει ο κώλος μου για να έχω λόγο να βγαίνω στους δρόμους». ΧΙΛΝΤΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Τέλος, ζήτησε τη βοήθεια του Χαρίδημου Νικολόπουλου, που την πήγε στον γνωστό του γνωστού στην Καλλιρρόης, ο οποίος πουλούσε μηχανές κάθε λογής, από παπάκια μέχρι τερατώδεις χιλιάρες. Η Αΐντα διάλεξε μια βέσπα ίδια ακριβώς με του Φούλη, σε χρώμα πράσινο λαχανί. «Είμαι άνθρωπος της συνήθειας» εξήγησε στον Χάρη, που εξεπλάγη με την επιλογή της.
Κομπολόι στο χώμα · Χίλντα Παπαδημητρίου
Μερικές κρυμμένες φωτογραφίες κάνουν το κελί να μοιάζει με σπίτι.
Εκεί είχε στοιβάξει όλα τα βιβλία που είχε υποσχεθεί στον εαυτό του ότι θα διάβαζε. Μέσα σ’ ένα απ’ αυτά φύλαγε φωτογραφίες της κόρης και της εγγονής του. Δεν ήταν σίγουρος γιατί τις ήθελε κρυμμένες, αλλά έτσι ένιωθε. Στον τοίχο ήταν στερεωμένη μια τηλεόραση με επίπεδη οθόνη και υποδοχή στο πλάι για DVD, ενώ υπήρχε και σταθερό τηλέφωνο, επίσης στερεωμένο στον τοίχο. Τα τηλεφωνήματα έπρεπε να τα ζητήσει εκ των προτέρων και να τα πληρώσει, ενώ φυσικά παρακολουθούνταν όποτε υπήρχε διαθέσιμο προσωπικό. Κάτω από το κρεβάτι βρισκόταν ένα μικρό χρηματοκιβώτιο για τα τιμαλφή, το οποίο ο Ρέμπους δεν μπήκε ποτέ στον κόπο να κλειδώσει. Αυτό ήταν το σπίτι του τους τελευταίους έξι μήνες.
Το μπλε του μεσονυχτίου · Sir Ian Rankin
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή