The Giver
Lois Lowry, 1993
★ 4,12 από 2,9 εκ. βαθμολογίες στο Goodreads
Σε μια κοινότητα όπου όλα είναι τέλεια οργανωμένα, ένα αγόρι επιλέγεται να φυλάξει τις αναμνήσεις της. Τότε ανακαλύπτει το τίμημα αυτής της τάξης. Η αφήγηση είναι λιτή και ήρεμη στην αρχή, μα η μνήμη και ο φόβος δίνουν σταδιακά βάρος στην αναζήτηση ελευθερίας και θαυμασμού.
Ατμόσφαιρα: φόβος, θαυμασμός και δέος. Μιλά για τη μνήμη, την ελευθερία και την εξουσία.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσει αν σε ενδιαφέρουν οι ιστορίες για τη μνήμη, την επιλογή και το τίμημα μιας κοινωνίας που επιδιώκει την ομοιομορφία. Κάποιοι αναγνώστες βρίσκουν τους χαρακτήρες κάπως επίπεδους και το τέλος αμφίσημο, ενώ το ηθικό μήνυμα μπορεί να φανεί βαρύ.
Γιατί να το διαβάσεις
Η ιστορία σε βάζει να σκεφτείς τι χάνεται όταν μια κοινότητα βάζει την τάξη πάνω από την επιλογή. Είναι ένας τρόπος να δεις τη μνήμη ως δύναμη, αλλά και ως ευθύνη.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Μια λέξη που ακούγεται σαν έλεος κρύβει τη χειρότερη τιμωρία.
NEEDLESS TO SAY, HE WILL BE RELEASED, the voice had said, followed by silence. There was an ironic tone to that finally message, as if the Speaker found it amusing; and Jonas had smiled a little, though he knew what a grim statement it had been. For a contributing citizen to be released from the community was a final decision, a terrible punishment, an overwhelming statement of failure. Τι λένε οι αναγνώστες
Οι αναγνώστες συχνά βρίσκουν την ιστορία στοχαστική και συγκινητική, ιδίως ως προς την κριτική της στην ομοιομορφία και την πραγμάτευση της μνήμης και των επιλογών. Κάποιοι συγκινούνται από τα θέματά της, ενώ άλλοι θεωρούν τους χαρακτήρες ρηχούς, το τέλος αμφίσημο και το ηθικό δίδαγμα υπερβολικά διδακτικό.
Lois Lowry.Το «The Giver» κέρδισε το Μετάλλιο Newbery το 1994 και είναι ένα από τα βιβλία που έχουν αμφισβητηθεί πιο συχνά στα σχολεία των ΗΠΑ, συχνά λόγω της απεικόνισης της «απελευθέρωσης» και της ευθανασίας.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Περισσότερα βιβλία — Lois Lowry
Number the Stars
Lois Lowry, 1989
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «The Giver»;
- Μπορεί να σου αρέσει αν σε ενδιαφέρουν οι ιστορίες για τη μνήμη, την επιλογή και το τίμημα μιας κοινωνίας που επιδιώκει την ομοιομορφία. Κάποιοι αναγνώστες βρίσκουν τους χαρακτήρες κάπως επίπεδους και το τέλος αμφίσημο, ενώ το ηθικό μήνυμα μπορεί να φανεί βαρύ.
- Πώς είναι το «The Giver»;
- Η αφήγηση είναι λιτή και ήρεμη στην αρχή, μα η μνήμη και ο φόβος δίνουν σταδιακά βάρος στην αναζήτηση ελευθερίας και θαυμασμού. Ατμόσφαιρα: φόβος, θαυμασμός και δέος. Μιλά για τη μνήμη, την ελευθερία και την εξουσία.
- Τι να διαβάσω μετά το «The Giver»;
- Αν σου άρεσε το «The Giver», δοκίμασε «Animal Farm» (George Orwell), «The Maze Runner» (James Dashner) και «Holes» (Louis Sachar).
Μια γεύση από τη ροή
Από πάνω του βλέπει μόνο αγόρια. Η καρδιά του, όμως, δεν ησυχάζει.
And then, as if the lens of a camera had sharpened its focus, the faces cleared. They were boys, all of them—some young, some older. Thomas didn’t know what he’d expected, but seeing those faces puzzled him. They were just teenagers. Kids. Some of his fear melted away, but not enough to calm his racing heart.
The Maze Runner · James Dashner
Ένα παιχνίδι φαντασίας που ξεπερνά την ηλικία του δημιουργού του.
Stanley and his parents had tried to pretend that he was just going away to camp for a while, just like rich kids do. When Stanley was younger he used to play with stuffed animals, and pretend the animals were at camp. Camp Fun and Games he called it. Sometimes he’d have them play soccer with a marble. Other times they’d run an obstacle course, or go bungee jumping off a table, tied to broken rubber bands. Now Stanley tried to pretend he was going to Camp Fun and Games. Maybe he’ d make some friends, he thought. At least he’d get to swim in the lake.
Holes · Louis Sachar
Το όνειρο μιας γης που δεν θα αποκτήσουν ποτέ
They come, an’ they quit an’ go on; an’ every damn one of ‘em’s got a little piece of land in his head. An’ never a God damn one of ‘em ever gets it. Just like heaven. Ever’body wants a little piece of lan’. I read plenty of books out here. Nobody never gets to heaven, and nobody gets no land. It’s just in their head.
Ανθρωποι και ποντίκια · John Steinbeck
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή