Μαθητεία και Ακτίνες
Αλικη Μπεϊλη, 1934
Ένας ασώματος δάσκαλος διαβάζει την ψυχή ενός μαθητή σαν χάρτη — τις ακτίνες, τα ελαττώματα και τους φόβους του — και τον ρωτά αν είναι αρκετά μεγάλος για το έργο που έχει μπροστά του. Με τόνο πίστης και δέους, το βιβλίο προχωρά με αφορισμούς και ερωτήσεις που εξετάζουν αυστηρά τον χαρακτήρα και την πνευματική ετοιμότητα.
Ατμόσφαιρα: δέος και ανησυχία. Μιλά για την πίστη και την ηθική.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου ταιριάξει αν σε ενδιαφέρουν εσωτερικές διδασκαλίες, οι ακτίνες και η ηθική αυτοεξέταση. Η ορολογία των μυήσεων και των «ψυχιστικών» σωμάτων είναι πυκνή και εσωτερική, οπότε ίσως δυσκολέψει αν προτιμάς καθαρή, καθημερινή γλώσσα.
Γιατί να το διαβάσεις
Διάβασέ το αν θέλεις να δεις πώς η Αλίκη Μπέιλη συνδέει την πνευματική μαθητεία με την ευθύνη και την προσωπική απόφαση, μέσα από αυστηρές ερωτήσεις προς τον μαθητή.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Η ερώτηση που κάνει ένας δάσκαλος στο τέλος: είσαι αρκετά μεγάλος γι’ αυτό;
Είσαι άραγε αρκετά μεγάλος γι’ αυτό το καθήκον που περιγράφηκε ανεπαρκώς, αδελφέ μου; Είναι άραγε η αντοχή σου, ο εσώτερος πνευματικός σου προσανατολισμός και η σταθερή ψυχιστική σου απόφαση επαρκή για το τόλμημα; Μπορείς άραγε να το κάνεις με τον τωρινό σου ψυχιστικό εξοπλισμό, ή πρέπει να δομήσεις νέα σώματα για ολοκλήρωση, χρήση και υπηρεσία; Η απόφαση εναπόκειται σε σένα, γιατί εκείνοι που διανύουν την Oδό του Παγκόσμιου Λυτρωτή αφήνονται ιδιαίτερα ελεύθεροι (λόγω ορισμένων δυσχερειών του χρόνου και χώρου μέσα στην πλανητική ζωή) και πρέπει να εργάζονται όπως θέλουν, με ό,τι επιλέξουν να προσφέρουν και με μια εκγυμνασμένη κατανόηση του χρέους τους. Αλικη Μπεϊλη.Η Άλις Μπέιλι έλεγε ότι ο «Θιβετανός», ο συνεργάτης της, τής υπαγόρευε νοερά τα κείμενα· το λεξιλόγιο των ακτίνων και των μυήσεων πέρασε στον κόσμο μέσα από το Lucis Trust, που ίδρυσε το 1922.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Ρόδα και μήλα
Γιάννης Ψυχάρης, 1888
Ένας γλωσσικός πόλεμος με χιούμορ και δηλητήριο: γιατί άξιζε να γραφτεί η ζωντανή γλώσσα του λαού, από τον άνθρωπο που την έκανε λογοτεχνικό όπλο.
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Μαθητεία και Ακτίνες»;
- Μπορεί να σου ταιριάξει αν σε ενδιαφέρουν εσωτερικές διδασκαλίες, οι ακτίνες και η ηθική αυτοεξέταση. Η ορολογία των μυήσεων και των «ψυχιστικών» σωμάτων είναι πυκνή και εσωτερική, οπότε ίσως δυσκολέψει αν προτιμάς καθαρή, καθημερινή γλώσσα.
- Πώς είναι το «Μαθητεία και Ακτίνες»;
- Με τόνο πίστης και δέους, το βιβλίο προχωρά με αφορισμούς και ερωτήσεις που εξετάζουν αυστηρά τον χαρακτήρα και την πνευματική ετοιμότητα. Ατμόσφαιρα: δέος και ανησυχία. Μιλά για την πίστη και την ηθική.
- Τι να διαβάσω μετά το «Μαθητεία και Ακτίνες»;
- Αν σου άρεσε το «Μαθητεία και Ακτίνες», δοκίμασε «Η ζωή του Χριστού» (Πηνελόπη Δέλτα), «Τα εις εαυτόν» (Μάρκος Αυρήλιος) και «The Immortal Life of Henrietta Lacks» (Rebecca Skloot).
Μια γεύση από τη ροή
Η πιο δύσκολη οδηγία: κρίνε τις πράξεις σου και άσε ήσυχες του άλλου.
Όλη η ομορφιά της διδαχής του Ιησού, και όλη διαφορά με τ’ άλλα κηρύγματα, είναι μέσα σ’ αυτά τα λόγια. Μην κρίνεις, μη δικάζεις τις πράξεις του άλλου· και συγχώρνα. Ποιος από μας δεν έχει ώρες αδυναμίας και δε χρειάζεται την επιείκεια των άλλων; Σπλαχνικός να είσαι για όλους, και αυστηρός μονάχα για τον εαυτό σου. Κρίνε τις δικές σου πράξεις, γιατί αυτές τις ορίζεις και ξέρεις γιατί τις έκανες· μα το γείτονά σου μην τον κρίνεις, γιατί δεν γνωρίζεις την καρδιά του ούτε τις αιτίες των πράξεών του, ώστε να μην καταδικάζεις. Και αν ξέρεις γιατί τις έκανε αυτές τις πράξεις, ακόμα πως τις έκανε για κακό, πάλι συγχώρησέ τον, όπως σε συγχωρεί εσένα ο Θεός.
Η ζωή του Χριστού · Πηνελόπη Δέλτα
Όταν η συνείδηση υπακούει αλλού, τι ακούει το κράτος;
Το σημείον όμως το οποίον πάντοτε εφαίνετο τελείως ανεξήγητον είναι κάποια συναισθηματική ατέλεια εις την ψυχοσύνθεσιν του Μάρκου Αυρηλίου, ιδία δε υπό μορφήν σκληρότητος και αναισθησίας ενώπιον ωρισμένων παθημάτων των ανθρώπων. Ούτω αγνοεί απολύτως την ζωοφιλίαν, μένει αδιάφορος ενώπιον των κατακρεουργήσεων των ξιφομάχων εις τον στίβον και ουδένα αισθάνεται οίκτον διά τα μαρτύρια των χριστιανών. [...] Τέλος, διατί να φαίνεται ανεξήγητος η αντίληψις ην είχεν ο Μάρκος Αυρήλιος περί των χριστιανών ως εκφύλων επαναστατών; Ήτο δυνατόν ο αυτοκράτωρ να μη θεωρή ως στοιχεία υποσκάπτοντα τα θεμέλια του κράτους ανθρώπους έχοντας την ιδέαν ότι οφείλουν προ παντός υπακοήν εις το ουράνιον κράτος, εις τον Θείον Παντοκράτορα;
Τα εις εαυτόν · Μάρκος Αυρήλιος
Η κόλαση δεν είναι τόσο μια καταδίκη όσο μια πόρτα που κλειδώνεται από μέσα.
Resurrection of the body is to be preceded by a judgment passed upon the works of charity, fulfilled or neglected. As a result of this judgement, the just are destined to eternal life. There is a destination to eternal damnation as well, which consists in the ultimate rejection of God, the ultimate break of the communion with the Father and the Son and the Holy Spirit. Here, it is not so much God who rejects man, but man who rejects God.
Crossing the Threshold of Hope · John Paul II
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή