Η κούπα του Πτολεμαίου. Περιπέτεια στο Πόρτο Ράφτη
Κώστας Στοφόρος, 2014
Μια ντροπαλή εννιάχρονη βιβλιοφάγος μπλέκεται σε ένα καλοκαιρινό μυστήριο στα παράλια της Αττικής, όπου μια παλιά κούπα και μια οικογένεια αγνώστων μετατρέπουν τις διακοπές στην παραλία σε περιπέτεια. Με γρήγορο, παιχνιδιάρικο ρυθμό και ζωντανούς διαλόγους, η ιστορία κάνει τις καλοκαιρινές διακοπές στην παραλία μια περιπέτεια γεμάτη απορίες.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσει αν αγαπάς τις παιδικές περιπέτειες, τα μυστήρια και τις ντροπαλές βιβλιοφάγους που βρίσκονται ξαφνικά με μια καινούρια παρέα. Ταιριάζει ιδιαίτερα σε νεαρούς αναγνώστες, ενώ όποιος ψάχνει μια σκοτεινή ή πολύπλοκη ιστορία ίσως βρει το καλοκαιρινό της μυστήριο πιο ανάλαφρο.
Γιατί να το διαβάσεις
Διάβασέ το για μια περιπέτεια σε γνώριμο καλοκαιρινό σκηνικό, όπου μια παλιά κούπα και μια οικογένεια αγνώστων ξυπνούν την περιέργεια και μπλέκουν τις διακοπές.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Ένα βιβλίο αντί για παρέα, κάθε φορά.
«Αμάν! Το τρελάνατε το κορίτσι», είπε ο ηλικιωμένος κύριος. «Κοίτα να δεις Αντιγόνη... Πρώτα απ’ όλα να σου πω ότι εμένα με λένε Λευτέρη και είμαι ο παππούς των κοριτσιών. Και καθώς φαίνεται, εγώ φταίω για όλα!» Η Αντιγόνη πίστευε πια πως είχε μπλέξει με μια παρέα τρελών. Κοίταξε προς τα εκεί όπου κολυμπούσαν οι γονείς και ο αδερφός της, σαν να ζητούσε βοήθεια. Μήπως να χαιρετούσε ευγενικά και να βουτούσε να σωθεί; Δεν άντεχε όμως τον αδερφό της, τον Δημήτρη, που πάλι θα έκανε τον έξυπνο: «Η Αντιγόνη δεν μπορεί να κάνει παρέα με κανέναν. Δεν έχει φίλες. Έχει μόνο τα βιβλία της», συνήθιζε να λέει. Και στ’ αλήθεια, δεν ήταν και πολύ κοινωνική. Τα δυο αδέρφια ήταν σαν τη μέρα με τη νύχτα. Κώστας Στοφόρος.Ο Στοφόρος είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας παιδικών βιβλίων. Ξεκίνησε την περιπέτεια της Κούπας του Πτολεμαίου το 2014 σε ένα σπιράλ τετράδιο και την παρουσίασε σε δεκάδες σχολεία.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Τρελαντώνης
Πηνελόπη Δέλτα, 1932
Ένα καλοκαίρι με αδέλφια, μικρές επαναστάσεις και περιπέτειες που ξεφυτρώνουν μέσα από την καθημερινότητα.
Όταν και οι λακκούβες ήταν χαρά
Λία Μεγάλου-Σεφεριάδη, 2009
Μια οικογένεια στη Θεσσαλονίκη κρατά κοντά της τις μαρμελάδες, τα φλουριά και τα παιδιά της, ενώ ένα χωριό στα βουνά ζητά άλλου είδους πίστη.
Το κάστρο της Θυραμιάς
Έρη Ρίτσου, 2008
Ένα κορίτσι που το φωνάζουν Αντιλόπη πηγαίνει να δουλέψει ως υπηρέτρια σε ένα αρχοντικό και μαθαίνει πόσο κοστίζει το όνειρο μιας καλύτερης ζωής. Ένα ζεστό, οξυδερκές μυθιστόρημα για την τάξη, τη ντροπή και την όρεξη για ζωή.
Δύο μαύρα πουκάμισα
Μένιος Σακελλαρόπουλος, 2011
Μια κρητική ιστορία για την αδελφική αγάπη, το πάθος και τους δεσμούς που σφίγγουν όταν κάποιος προσπαθεί να ξεφύγει.
Ο πρίγκιψ του δευτέρου ορόφου. Στον καιρό του Όθωνα
Άρης Σφακιανάκης, 2017
Ένας Έλληνας της εποχής του Όθωνα διηγείται πώς ο γιος ενός καπνέμπορου από το Ιάσιο κατάφερε, με όπλο το θράσος, να φτάσει στις αίθουσες ενός νεοσύστατου βασιλείου.
Το κουτί
Henrik Fexeus, 2017
Ένα κόλπο στη σκηνή κρύβει μια πραγματική εξαφάνιση: μια μητέρα που χάθηκε, ένα κλειδωμένο κουτί κι ένα μυαλό που μετράει για να μην καταρρεύσει.
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Η κούπα του Πτολεμαίου. Περιπέτεια στο Πόρτο Ράφτη»;
- Μπορεί να σου αρέσει αν αγαπάς τις παιδικές περιπέτειες, τα μυστήρια και τις ντροπαλές βιβλιοφάγους που βρίσκονται ξαφνικά με μια καινούρια παρέα. Ταιριάζει ιδιαίτερα σε νεαρούς αναγνώστες, ενώ όποιος ψάχνει μια σκοτεινή ή πολύπλοκη ιστορία ίσως βρει το καλοκαιρινό της μυστήριο πιο ανάλαφρο.
- Πώς είναι το «Η κούπα του Πτολεμαίου. Περιπέτεια στο Πόρτο Ράφτη»;
- Με γρήγορο, παιχνιδιάρικο ρυθμό και ζωντανούς διαλόγους, η ιστορία κάνει τις καλοκαιρινές διακοπές στην παραλία μια περιπέτεια γεμάτη απορίες.
- Τι να διαβάσω μετά το «Η κούπα του Πτολεμαίου. Περιπέτεια στο Πόρτο Ράφτη»;
- Αν σου άρεσε το «Η κούπα του Πτολεμαίου. Περιπέτεια στο Πόρτο Ράφτη», δοκίμασε «Τρελαντώνης» (Πηνελόπη Δέλτα), «Όταν και οι λακκούβες ήταν χαρά» (Λία Μεγάλου-Σεφεριάδη) και «Το κάστρο της Θυραμιάς» (Έρη Ρίτσου).
Μια γεύση από τη ροή
Τα παιδιά ξέρουν ποιες λεπτομέρειες κάνουν μια ιστορία να αξίζει.
Μεμιάς κόπηκαν γέλια και φασαρίες. Τα τέσσερα αδέλφια ξαναγύρισαν στην πραγματικότητα, φρόνιμα και σωπασμένα, ο Αντώνης με το γδαρμένο χέρι στην τσέπη, η Πουλουδιά καμπουριασμένη, σηκώνοντας όσο μπορούσε τους ώμους, μη φανεί η τσουγκρανιά της γάτας. Στο τραπέζι διηγήθηκε ο θείος την εκδρομή τους στην Κηφισιά, μαζί και το τσίμπημα της μέλισσας. Μα οι μεγάλοι δεν ξέρουν ποτέ να διηγηθούν καλά, γιατί λένε πάντα μόνο τα βαρετά, την ώρα, τον ανήφορο, την κούραση, τη σκόνη, την ωραία θέα, το κρύο νερό, πόσα χρόνια είναι χτισμένο το μοναστήρι, πόσοι καλόγεροι είναι μέσα, και ξεχνούν όλα τα λαχταριστά, σαν την τούμπα του καλόγερου, το πανταλόνι κάτω από το ράσο, τους σπάγκους στα παπούτσια.
Τρελαντώνης · Πηνελόπη Δέλτα
Η στιγμή που καταλαβαίνει ότι κάτι είχε ο καφές της.
Το φως εισχωρεί μέσα από μικρές στενές οπές και σχηματίζει ορθογώνια στα γυμνά της χέρια και πόδια. Στα γυμνά της… Μα πού είναι τα ρούχα της; Δεν λείπει μόνο το μπουφάν της, αλλά και η μπλούζα. Και το τζιν. Κάποιος την έγδυσε. Φοράει μόνο το εσώρουχο και το φανελάκι της. Όχι, δεν είναι αλήθεια. Γλείφει πάλι τα χείλη της. Η χημική γεύση δεν έχει φύγει ακόμη. Κάτι είχε ο καφές. Κάποιος έριξε κάτι στον καφέ της χωρίς εκείνη να το καταλάβει. Ήταν πολύ αγχωμένη, δεν είδε τίποτα. Και τον ήπιε όλο. Νιώθει το δέρμα της να μουδιάζει, η αδρεναλίνη ξεχύνεται στο σώμα της. Πρέπει να βγει έξω. Ουρλιάζει και πιέζει τα τοιχώματα όσο πιο δυνατά μπορεί.
Το κουτί · Henrik Fexeus
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή