Δοκίμια
Ralph Waldo Emerson (1803–1882), 1841
★ 4,16 από 466 βαθμολογίες στο Goodreads
Δώδεκα δοκίμια που αμφισβητούν τις συνήθειες του νου σου: εμπιστεύσου τη δική σου σκέψη, δυσπιστείς απέναντι στη συμμόρφωση και διάβαζε τον κόσμο σαν να ήταν νους. Σε κάθε σελίδα υπάρχει μια φράση που θα θέλεις να υπογραμμίσεις. Οι δώδεκα σύντομες πραγματείες κινούνται με αφοριστικό ρυθμό, κόντρα στη συμμόρφωση, και σε καλούν να εμπιστευτείς τη σκέψη σου.
Ατμόσφαιρα: αντίσταση, θαυμασμός και ελπίδα. Μιλά για την ταυτότητα, την ελευθερία και την κοινωνία.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου ταιριάξει αν σε τραβά η φιλοσοφία της ελευθερίας και θέλεις ιδέες που σε κάνουν να κοντοστέκεσαι. Η γλώσσα του 19ου αιώνα και τα πυκνά, στοχαστικά επιχειρήματα ίσως ζητήσουν πιο αργή ανάγνωση.
Γιατί να το διαβάσεις
Διάβασέ το για να δεις πώς ο Έμερσον συνδέει την εμπιστοσύνη στον εαυτό με μια νέα ματιά στον κόσμο, μέσα από φράσεις που αξίζει να σημειώσεις.
Σελίδες από το βιβλίο
Γράφεις μια σελίδα και ύστερα αναρωτιέσαι ποιος την έγραψε.
Our moods do not believe in each other. To-day I am full of thoughts and can write what I please. I see no reason why I should not have the same thought, the same power of expression, to-morrow. What I write, whilst I write it, seems the most natural thing in the world; but yesterday I saw a dreary vacuity in this direction in which now I see so much; and a month hence, I doubt not, I shall wonder who he was that wrote so many continuous pages. Alas for this infirm faith, this will not strenuous, this vast ebb of a vast flow! I am God in nature; I am a weed by the wall. Διάσχισε έναν ωκεανό και ανακάλυψε ποιος ταξίδευε μέσα στις αποσκευές σου.
Travelling is a fool’s paradise. Our first journeys discover to us the indifference of places. At home I dream that at Naples, at Rome, I can be intoxicated with beauty and lose my sadness. I pack my trunk, embrace my friends, embark on the sea and at last wake up in Naples, and there beside me is the stern fact, the sad self, unrelenting, identical, that I fled from. I seek the Vatican and the palaces. I affect to be intoxicated with sights and suggestions, but I am not intoxicated. My giant goes with me wherever I go. Η ήσυχη συναλλαγή με την οποία η κοινωνία αγοράζει την υπακοή σου.
Society everywhere is in conspiracy against the manhood of every one of its members. Society is a joint-stock company, in which the members agree, for the better securing of his bread to each shareholder, to surrender the liberty and culture of the eater. The virtue in most request is conformity. Self-reliance is its aversion. It loves not realities and creators, but names and customs. Ralph Waldo Emerson.Ο Έμερσον παραιτήθηκε το 1832 από τη θέση του ως Ουνιταριανός ιερέας, επειδή αμφέβαλλε αν έπρεπε να τελεί τη Θεία Κοινωνία. Έπειτα έβγαζε τα προς το ζην δίνοντας διαλέξεις σε διάφορα μέρη. Πολλά από τα δοκίμιά του ξεκίνησαν ως διαλέξεις.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Δοκίμια»;
- Μπορεί να σου ταιριάξει αν σε τραβά η φιλοσοφία της ελευθερίας και θέλεις ιδέες που σε κάνουν να κοντοστέκεσαι. Η γλώσσα του 19ου αιώνα και τα πυκνά, στοχαστικά επιχειρήματα ίσως ζητήσουν πιο αργή ανάγνωση.
- Πώς είναι το «Δοκίμια»;
- Οι δώδεκα σύντομες πραγματείες κινούνται με αφοριστικό ρυθμό, κόντρα στη συμμόρφωση, και σε καλούν να εμπιστευτείς τη σκέψη σου. Ατμόσφαιρα: αντίσταση, θαυμασμός και ελπίδα. Μιλά για την ταυτότητα, την ελευθερία και την κοινωνία.
- Τι να διαβάσω μετά το «Δοκίμια»;
- Αν σου άρεσε το «Δοκίμια», δοκίμασε «Walden ή Η ζωή στο δάσος» (Henry David Thoreau), «Τραγούδια της αθωότητας και της πείρας» (William Blake) και «Notes from Underground» (Fyodor Dostoevsky).
Μια γεύση από τη ροή
Μπορεί ο δημιουργός του πιο ήμερου πλάσματος να έφτιαξε και το πιο άγριο;
What the hammer? what the chain? In what furnace was thy brain? What the anvil? what dread grasp Dare its deadly terrors clasp? When the stars threw down their spears, And watered heaven with their tears, Did He smile His work to see? Did He who made the lamb make thee? Tiger, tiger, burning bright In the forests of the night, What immortal hand or eye Dare frame thy fearful symmetry?
Τραγούδια της αθωότητας και της πείρας · William Blake
The injury that lasts longer than a blow: being looked through.
I was standing by the billiard-table and in my ignorance blocking up the way, and he wanted to pass; he took me by the shoulders and without a word—without a warning or explanation—moved me from where I was standing to another spot and passed by as though he had not noticed me. I could have forgiven blows, but I could not forgive his having moved me without noticing me.
Notes from Underground · Fyodor Dostoevsky
Κι αν ο τρόμος δεν ήταν ποτέ στο ίδιο το πράγμα;
Men are disturbed not by things, but by the views which they take of things. Thus death is nothing terrible, else it would have appeared so to Socrates. But the terror consists in our notion of death, that it is terrible. When, therefore, we are hindered or disturbed, or grieved, let us never impute it to others, but to ourselves—that is, to our own views. It is the action of an uninstructed person to reproach others for his own misfortunes; of one entering upon instruction, to reproach himself; and one perfectly instructed, to reproach neither others nor himself.
Εγχειρίδιο · Epictetus
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή