Εκατό χρόνια μοναξιά
Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, 1967
A family’s history becomes a world of its own, where invention, memory and the marvellous mingle in the daily life of a small town.
Feels like wonder, curiosity and nostalgia. About family, time and memory.
A page from the book
Imagine a world so new that even its objects have no names.
Πολλά χρόνια μετά, μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα, ο συνταγματάρχης Αουρελιάνο Μπουενδία θα έφερνε στον νου του το μακρινό απόγευμα που ο πατέρας του τον πήγε να γνωρίσει τον πάγο. Το Μακόντο ήταν εκείνο τον καιρό ένα χωριουδάκι με είκοσι σπίτια φτιαγμένα από λάσπη και καλαμιές, στην όχθη ενός ποταμού με διάφανα νερά που κατηφόριζαν σε μια κοίτη γεμάτη λείες πέτρες, άσπρες και τεράστιες σαν προϊστορικά αυγά. Ο κόσμος ήταν τόσο πρόσφατος ώστε πολλά πράγματα δεν είχαν όνομα και για να τα πεις έπρεπε να τα δείξεις με το δάχτυλο. Κάθε χρόνο, τον μήνα Μάρτιο, μια οικογένεια ρακένδυτων τσιγγάνων έστηνε το τσαντίρι της κοντά στο χωριουδάκι και, μέσα σ’ έναν χαλασμό από πήλινες σφυρίχτρες και νταούλια, παρουσίαζε τις καινούργιες εφευρέσεις. Πρώτα έφεραν τον μαγνήτη. Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες.Márquez drew on the stories and rhythms of his maternal grandparents’ home in Aracataca when shaping the novel’s fictional Macondo.
Books that feel like this
More by Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες
Τα λέμε τον Αύγουστο
Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, 2024
A woman with a settled family life returns each August to an island, where desire unsettles what she thought she knew about herself.
Where to get it
Some of these links earn us a small commission, at no cost to you. It keeps BookFeed free.
Questions readers ask
- What is Εκατό χρόνια μοναξιά like?
- Feels like wonder, curiosity and nostalgia. About family, time and memory.
- What should I read after Εκατό χρόνια μοναξιά?
- If you liked Εκατό χρόνια μοναξιά, try Η χερσόνησος με τα άδεια σπίτια (David Ucles), Κάραβαλ 1 (Στέφανι Γκάρμπερ) and Αναμνήσεις μιας καθωσπρέπει κόρης (Simone de Beauvoir).
A taste of the feed
In this village, even reason has to learn the local customs.
Αφού προσπέρασε μερικά πρανή και γύρισε πίσω από το μονοπάτι του αυλακιού, μπήκε στο τέταρτο διάζωμα, εκείνο που προοριζόταν για τη θερινή σπορά, όπου τώρα θέριευαν οι βρούβες, οι αγριοκουταλίδες και οι τσουκνίδες. Τις τελευταίες τις χάιδευε καθώς περνούσε αλλά δεν τον τσίμπαγαν, γιατί κρατούσε την ανάσα του καθώς τις άγγιζε. Δεν είχε επιστημονική εξήγηση γι’ αυτό, όπως δεν υπήρχε εξήγηση και για το πώς ένας άλλος συγχωριανός του, ο Τομάς, είχε περπατήσει πάνω στα νερά του τεχνητού φράγματος του Γουαδαλεντίν με το ίδιο ακριβώς τέχνασμα· κρατώντας τον αέρα στα πνευμόνια του. Στην Ιβηρία, τη χώρα όπου βρισκόταν η Χάντουλα, με θέληση και υπομονή και λίγη πίστη, κάποιες φορές η λογική ανατρεπόταν σύμφωνα με τα κέφια των κατοίκων της.
Η χερσόνησος με τα άδεια σπίτια · David Ucles
A small apology can carry a wish of its own.
Συγγνώμη που έγραψα λάθος το όνομά σου στα άλλα γράμματα. Ελπίζω να μην είναι αυτός ο λόγος που δεν ήρθες στην Τριόντα. Τα γενέθλια της μικρής μου αδελφής δεν ήταν ο μόνος λόγος που ήθελα να φέρεις τους υπέροχους ηθοποιούς σου εδώ· κι εγώ θα ήθελα να τους δω.
Κάραβαλ 1 · Στέφανι Γκάρμπερ
A child catches literature changing the facts—and keeps reading.
«Συχνά, η καημένη η Λουίζ έκλαιγε πικρά σαν νοσταλγούσε τα πρόβατά της» έγραφε η θεία μου. Η Λουίζ δεν έκλαιγε ποτέ· δεν είχε πρόβατα κι άλλωστε μ’ αγαπούσε· και πώς να συγκρίνεις ένα κοριτσάκι με ένα πρόβατο; Από κείνη τη μέρα, άρχισα να ψυλλιάζομαι ότι η λογοτεχνία δεν είχε και τόσο ξεκάθαρες σχέσεις με την αλήθεια. Συχνά αναρωτιόμουν ποια ήταν η αιτία αυτών των ξεσπασμάτων, ποιο το νόημά τους. Πιστεύω ότι, εν μέρει, οφείλονταν σε μια παρορμητική ζωτικότητα και σε μια παντελή έλλειψη αυτοσυγκράτησης που δεν μ’ εγκατέλειψαν ποτέ εντελώς. Καθώς εξωθούσα τις απέχθειές μου μέχρι ναυτίας και τις σφοδρές επιθυμίες μου μέχρι εμμονής, μια άβυσσος χώριζε τα πράγματα που μου άρεσαν από εκείνα που μισούσα.
Αναμνήσεις μιας καθωσπρέπει κόρης · Simone de Beauvoir
Read pages from books like this, one at a time
Keep reading in the feed