Βιβλία σαν το «Μεταφράσεις»

Το κείμενο αυτό καλύπτει και τις οχτώ σελίδες τεσσάρων αχαράκωτων φύλλων. Είναι γραμμένο καθαρά, με μαύρη πένα, με προσθήκες και κάποιες διορθώσεις με στυλό διαρκείας. Η πίσω πλευρά των περισσότερων φύλλων είναι γεμάτη με υπολογισμούς που δεν δίνονται εδώ. Το κείμενο χρονολογείται γύρω στο 1959.

Εἴθισται νὰ εὐχαριστοῦμε τὴν οἰκογένειά μας καὶ τοὺς στενοὺς ϕίλους μας γιὰ τὴν ἀνεκτικότητα ἢ τὸν ἐνθουσιασμὸ ποὺ ἐπέδειξαν κατὰ τὴ διάρκεια μιᾶς μακρᾶς περιόδου ἔμμονης, συχνά, ἐργασίας. ᾽Αλλὰ αὐτὸ ἔχει καταντήσει κλισέ, διότι πῶς θὰ μποροῦσαν νὰ πράξουν διαϕορετικά; ῾ Η τιμητικὴ ἀϕιέρωση αὐτοῦ τοῦ βιβλίου, ἐξάλλου, ἀποκαλύπτει μέρος μόνο τῆς πραγματικῆς της σημασίας.

Ώσπου ενέσκηψε μια νέα απροσδόκητη, τρομακτική και μη αναστρέψιμη απειλή. Μια απειλή που άλλαξε με μιας τα πάντα σε οικουμενική πλέον κλίμακα. Μια απειλή που έμοιαζε να πέφτει από τον ουρανό. Μιλώ προφανώς για την κλιματική κρίση. Αιφνίδια, το φάντασμα ενός οικουμενικού ολέθρου μάς κατακλύζει. Στοιχειώνει ό,τι είχε απομείνει από τον κόσμο που όλοι γνωρίζαμε. Αιφνίδια, η λογοκριμένη πολιτική εμφανίζεται και πάλι στο προσκήνιο. Το φιλικό μέχρι πρόσφατα φυσικό περιβάλλον γίνεται εχθρικό. Ύστερα από χιλιετίες αγαστής συνύπαρξης, η φύση και ο άνθρωπος συνυπάρχουν πλέον μόνον υπό αίρεση. Θα έλεγε κανείς πως η φύση εκδικείται τον λόγο και ο λόγος ανταποδίδει τα ίσα. Ολόκληρος ο πλανήτης βρίσκεται πλέον υπό το κράτος μιας ανεξέλεγκτης «κατάστασης ανάγκης». Και οι «καταστάσεις ανάγκης» απαιτούν «λύσεις ανάγκης».

Everything, in contemplation, that is personal or private, everything that depends upon habit, self-interest, or desire, distorts the object, and hence impairs the union which the intellect seeks. By thus making a barrier between subject and object, such personal and private things become a prison to the intellect. The free intellect will see as God might see, without a here and now, without hopes and fears, without the trammels of customary beliefs and traditional prejudices, calmly, dispassionately, in the sole and exclusive desire of knowledge—knowledge as impersonal, as purely contemplative, as it is possible for man to attain.

Μπλε Λάμψεις από Καραμέλες Μια έμμεση απόδειξη της έλξης φορτίων με αντίθετα πρόσημα μπορούμε να δούμε με μια καραμέλα με γεύση π.χ. μέντας. Αν προσαρμόσετε τα μάτια σας στο σκοτάδι για 15 περίπου λεπτά και μετά πείτε σε έναν φίλο να δαγκώσει ένα κομμάτι της καραμέλας στο σκοτάδι, θα δείτε μια ασθενή μπλε λάμψη στο στόμα του φίλου σας σε κάθε δαγκωνιά. Όταν μια δαγκωνιά σπάει έναν κρύσταλλο ζάχαρης σε κομμάτια, κάθε κομμάτι θα καταλήξει πιθανότατα με διαφορετικό πλήθος ηλεκτρονίων. Υποθέστε ότι ένας κρύσταλλος σπάει στα κομμάτια A και B, με το A να καταλήγει με περισσότερα ηλεκτρόνια στην επιφάνειά του απ’ ό,τι το B (Σχ. 21.1.4). Αυτό σημαίνει ότι το B έχει θετικά ιόντα (άτομα που έχασαν ηλεκτρόνια προς το A) στην επιφάνειά του. Επειδή τα ηλεκτρόνια στο A έλκονται ισχυρά από τα θετικά ιόντα στο B, κάποια από αυτά τα ηλεκτρόνια μεταπηδούν διαμέσου του διάκενου μεταξύ των κομματιών.

Εισαγωγή Η κρίση της νεωτερικότητας συνίσταται στην επιταχυνόμενη μεταμόρφωση της πραγματικότητας σε υπολογίσιμη και ελεγχόμενη. Μετατρέπει τον λόγο σε απλή «πληροφορία», τη φαντασία σε εικόνες, σε άγονα εικονογραφήματα και σε συνθηματολογία. [...] Η τρέχουσα κρίση είναι κρίση της νεωτερικότητας. Η νεωτερικότητα βρίσκεται σε κρίση γιατί έπαψε να είναι «σύγχρονη» και βούλιαξε σε απλή προσωρινότητα και παροδικότητα. Δεν είναι κάτι ουσιαστικό, το οποίο συγκεντρώνει το παρελθόν και το μέλλον γύρω της και μέσα της, στο περιβάλλον της, αλλά αποτελεί περισσότερο ένα μεταβατικό σημείο, απ’ όπου περνούν σαν βολίδα η προσωρινότητα και η παροδικότητα.1 Πλήθος αντεγκλήσεων, αφορισμών και παρερμηνειών έχουν διατυπωθεί σε σχέση με το ερώτημα της έλευσης της μετανεωτερικότητας και των θεωρητικών προϋποθέσεων και επεξηγήσεων του μεταμοντερνισμού. Αυτό το ορμητικό κύμα ακαδημαϊκής και δημόσιας συζήτησης χαρακτηρίστηκε από τεράστιες εσωτερικές αντιφάσεις και αποκλίσεις, καθώς εντός του ριζικού μεταμοντέρνου σκεπτικισμού εγγράφεται και ο ίδιος ο ορισμός του,2 ως μια 1.