Μύθοι, παρεξηγήσεις και άβολες αλήθειες της ελληνικής Ιστορίας 2
Σταύρος Παναγιωτίδης, 2024
★ 3,80 από 136 βαθμολογίες στο Goodreads
Ένας ιστορικός ξεδιαλύνει τους μύθους της ελληνικής Ιστορίας που όλοι επαναλαμβάνουμε σαν γεγονότα, με τη ζεστασιά μιας καλής ομιλίας και τον ρυθμό μιας καλής ιστορίας. Με ζεστό, προσιτό ύφος και μικρές, τεκμηριωμένες ιστορίες, το βιβλίο κινείται γρήγορα από τη γνώριμη πεποίθηση στη διόρθωσή της.
Ατμόσφαιρα: περιέργεια, θαυμασμός και μελαγχολία. Μιλά για την κοινωνία, την ηθική και την εξουσία.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου ταιριάξει αν σε ενδιαφέρει η ελληνική Ιστορία και θέλεις να εξετάζεις κριτικά όσα επαναλαμβάνονται ως γεγονότα. Κάποιες αλήθειες της νεότερης ιστορίας είναι άβολες, ενώ ορισμένα σημεία ίσως σου φανούν άνισα ή λιγότερο πειστικά.
Γιατί να το διαβάσεις
Οι μύθοι που διαμορφώνουν τη συλλογική ιστορική συνείδηση αξίζουν έναν δεύτερο έλεγχο. Εδώ θα βρεις σύντομες αφηγήσεις που ξεχωρίζουν όσα συνέβησαν από όσα απλώς πιστεύουμε.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Κάθε συζήτηση για το παρελθόν φέρνει μια νέα ιστορία.
«Αν κάτσεις και σκεφτείς, σίγουρα θα βρεις». Είχαν δίκιο. Ο δημόσιος διάλογος και η συλλογική ιστορική συνείδηση στην Ελλάδα κουβαλάνε μέσα τους περισσότερα διαστρεβλωμένα γεγονό τα από όσα νόμιζα. Σύντομα λοιπόν διαπίστωσα πως είχα αρκετό υλικό στη διάθεσή μου. Σταδιακά, νέα κεφάλαια έκαναν την εμφάνισή τους, κάποιες φορές με τον τρόπο που περιγράφεται από τον αφηγητή στην αρχή της ταινίας The Grand Budapest Hotel: Αν οι γύρω σου ξέρουν πως είσαι συγγραφέας, δεν χρειάζεται να επινοείς ιστορίες, γιατί έρχονται όλοι και σου διηγούνται τις δικές τους. Έτσι, ήδη από τις πρώτες παρουσιάσεις του βιβλίου άρχισε να γράφεται η συνέχειά του μαζί με τους αναγνώστες, που είχαν πολύ ωραίες ιδέες για τα επόμενα θέματα. Τι λένε οι αναγνώστες
Οι αναγνώστες βρίσκουν το βιβλίο κατατοπιστικό και προσιτό, συχνά διαφωτιστικό, και εκτιμούν την τεκμηριωμένη αποδόμηση μύθων. Κάποιοι αναστατώνονται από τις δυσάρεστες αλήθειες της σύγχρονης ιστορίας, ενώ άλλοι βρίσκουν ορισμένα σημεία στεγνά, άνισα ή μη πειστικά.
Σταύρος Παναγιωτίδης.Ο πρώτος τόμος οδήγησε σε σχεδόν τριάντα ομιλίες σε μουσεία, πινακοθήκες και θέατρα· η συνέχεια διαμορφώθηκε σε μεγάλο βαθμό από τις ιδέες των αναγνωστών στις εκδηλώσεις.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Μύθοι, παρεξηγήσεις και άβολες αλήθειες της ελληνικής Ιστορίας 2»;
- Μπορεί να σου ταιριάξει αν σε ενδιαφέρει η ελληνική Ιστορία και θέλεις να εξετάζεις κριτικά όσα επαναλαμβάνονται ως γεγονότα. Κάποιες αλήθειες της νεότερης ιστορίας είναι άβολες, ενώ ορισμένα σημεία ίσως σου φανούν άνισα ή λιγότερο πειστικά.
- Πώς είναι το «Μύθοι, παρεξηγήσεις και άβολες αλήθειες της ελληνικής Ιστορίας 2»;
- Με ζεστό, προσιτό ύφος και μικρές, τεκμηριωμένες ιστορίες, το βιβλίο κινείται γρήγορα από τη γνώριμη πεποίθηση στη διόρθωσή της. Ατμόσφαιρα: περιέργεια, θαυμασμός και μελαγχολία. Μιλά για την κοινωνία, την ηθική και την εξουσία.
- Τι να διαβάσω μετά το «Μύθοι, παρεξηγήσεις και άβολες αλήθειες της ελληνικής Ιστορίας 2»;
- Αν σου άρεσε το «Μύθοι, παρεξηγήσεις και άβολες αλήθειες της ελληνικής Ιστορίας 2», δοκίμασε «Ένα σκοτεινό δωμάτιο 1967-1974» (Αλέξης Παπαχελάς), «Τα εις εαυτόν» (Μάρκος Αυρήλιος) και «Οι μηχανικοί του χάους» (Giuliano Da Empoli).
Μια γεύση από τη ροή
Ένας τοίχος γεμάτος δικτάτορες κι ένα καθαρό τετράγωνο σκόνης εκεί όπου κρεμόταν ένα πορτρέτο.
Τον επισκέφθηκα στο διαμέρισμά του κοντά στο Αρχαιολογικό Μουσείο. Μου έκανε εντύπωση ότι στον τοίχο πίσω του ήταν κρεμασμένα πορτρέτα ξένων και Ελλήνων διδακτόρων και διάσημων εθνικοσοσιαλιστών ηγετών μαζί με αυτό του Ιωαννίδη. Από το πάνθεο των δικτατόρων έλειπε μόνο ο Γεώργιος Παπαδόπουλος και ήταν εμφανές ένα κενό στη σειρά των φωτογραφιών. Υπήρχε ένα τετράγωνο περίγραμμα από σκόνη που πρόδιδε κάποια «αποκαθήλωση». Μου διευκρίνισε ότι είχε και το πορτρέτο του Παπαδόπουλου στον τοίχο, αλλά το είχε κατεβάσει γιατί «πούλησε τα ιδεώδη της Επαναστάσεως».
Ένα σκοτεινό δωμάτιο 1967-1974 · Αλέξης Παπαχελάς
Όταν η συνείδηση υπακούει αλλού, τι ακούει το κράτος;
Το σημείον όμως το οποίον πάντοτε εφαίνετο τελείως ανεξήγητον είναι κάποια συναισθηματική ατέλεια εις την ψυχοσύνθεσιν του Μάρκου Αυρηλίου, ιδία δε υπό μορφήν σκληρότητος και αναισθησίας ενώπιον ωρισμένων παθημάτων των ανθρώπων. Ούτω αγνοεί απολύτως την ζωοφιλίαν, μένει αδιάφορος ενώπιον των κατακρεουργήσεων των ξιφομάχων εις τον στίβον και ουδένα αισθάνεται οίκτον διά τα μαρτύρια των χριστιανών. [...] Τέλος, διατί να φαίνεται ανεξήγητος η αντίληψις ην είχεν ο Μάρκος Αυρήλιος περί των χριστιανών ως εκφύλων επαναστατών; Ήτο δυνατόν ο αυτοκράτωρ να μη θεωρή ως στοιχεία υποσκάπτοντα τα θεμέλια του κράτους ανθρώπους έχοντας την ιδέαν ότι οφείλουν προ παντός υπακοήν εις το ουράνιον κράτος, εις τον Θείον Παντοκράτορα;
Τα εις εαυτόν · Μάρκος Αυρήλιος
Μια τηγανίτα από τον άνθρωπο που τα περιοδικά αποκαλούν «πιο επικίνδυνο».
Ο Αμερικανός που κάθεται απέναντί μου δεν αποτελεί εξαίρεση στον κανόνα. Μου προσφέρει μάλιστα μια τηγανίτα ενώ δεν έχω προλάβει καλά καλά να καθίσω στον καναπέ της σουίτας του στο ξενοδοχείο. Κι όμως, ίσως και να είναι ο ίδιος ο διάβολος. Έχει αλλάξει μάλιστα το όνομά του και το έχει κάνει Νταρκ Βέιντορ. Ή ακόμη ο Μεγάλος Χειριστής, κατά το Time Magazine. Ο πλέον επικίνδυνος πολιτικός παράγων, όπως λέει το Bloomberg News. Και όλα αυτά πριν ακόμη συμβάλει αποφασιστικά στην εκλογή τού Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο, στις 8 Νοεμβρίου 2016.
Οι μηχανικοί του χάους · Giuliano Da Empoli
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή