Βιβλία σαν το «Μαχαίρι»

Από το βράδυ της εικοστής έκτης, * JonBenet Ramsey: Δολοφονήθηκε σε ηλικία 6 ετών και η υπόθεση παραμένει ανεξιχνίαστη. Είχε συμμετάσχει σε παιδικά καλλιστεία. RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE= Α Ι Χ Μ Η Ρ Α Α Ν Τ Ι Κ Ε Ι Μ Ε Ν Α 23 όταν διαπιστώθηκε ότι είχε χαθεί η μικρή, μια ομάδα έρευνας είχε αρχίσει να χτενίζει το δάσος. Τελικά τη βρήκαν τυχαία κάτι κυνηγοί, λίγο μετά τις πέντε τα χαράματα. Είχε στραγγαλιστεί γύρω στα μεσάνυχτα με ένα κοινό σκοινί μπουγάδας, τυλιγμένο διπλή θηλιά γύρω από τον λαιμό της. Μετά, την είχαν πετάξει στο ρέμα, που ήταν ρηχό λόγω της παρατεταμένης καλοκαιρινής ξηρασίας. Το σκοινί είχε σκαλώσει σε έναν πελώριο βράχο και η πνιγμένη έμεινε να λικνίζεται όλη νύχτα με το κυματάκι.

Όταν βλέπω το πρωτοσέλιδο, το στομάχι μου σφίγγεται. Να την. Είχα ξεχάσει πως η επέτειος είναι σήμερα. Δεν τα πάω τόσο καλά με τον χρόνο. Πάντα χρησιμοποιούν την ίδια φωτογραφία. Τα μάτια της είναι μεγάλα κάτω από το γείσο του καπέλου της, τα δάχτυλά της σφίγγουν το ξυλάκι, λες και φοβάται μην της το πάρουν. Τα μαλλιά της είναι υγρά και γυαλιστερά, κομμένα αγορίστικα. Κολυμπούσε, αλλά κανείς δεν την τυλίγει σε μια χνουδωτή πετσέτα για να τη στεγνώσει. Δεν μου αρέσει αυτό. Μπορεί να κρυώσει. Δεν δημοσιεύουν την άλλη φωτογραφία, τη δική μου. Μπήκαν σε μεγάλες φασαρίες μ’ αυτή. Αν και όχι τόσο μεγάλες, αν θέλετε τη γνώμη μου. Ήταν έξι χρονών.

Civilization slipped into its second dark age on an unsurprising track of blood, but with a speed that could not have been foreseen by even the most pessimistic futurist. It was as if it had been waiting to go. On October 1, God was in His heaven, the stock market stood at 10,140, and most of the planes were on time (except for those landing and taking off in Chicago, and that was to be expected). Two weeks later the skies belonged to the birds again and the stock market was a memory. By Halloween, every major city from New York to Moscow stank to the empty heavens and the world as it had been was a memory.

Graham returned to the table. He was afraid that this was how he would remember the end of Sugarloaf Key-ice melting in two tea glasses and paper napkins fluttering off the redwood table in the breeze and Molly and Willy far down the beach.

Όμως, είμαι τυχερή που έχω ακόμη κι αυτή τη θέση. Σε κανέναν δεν αρέσουν οι εργαζόμενοι που έχουν περάσει από ανάκριση, έστω κι αν ο ανακριτής με απάλλαξε από κάθε κατηγορία! Μάλιστα, την είχε συγχαρεί για την ετοιμότητα πνεύματος και το κουράγιο που επέδειξε. Για ανάκριση, δε θα μπορούσε να πάει καλύτερα. Και η κυρία Χάμιλτον ήταν η προσωποποίηση της καλοσύνης απέναντί της. Μόνο ο Χιούγκο… όμως όχι… δε θα σκεφτόταν τον Χιούγκο! Ξαφνικά, παρά τη ζέστη μέσα στο βαγόνι, τη διαπέρασε ρίγος. Ευχήθηκε να μην πήγαινε στη θάλασσα. Μια εικόνα εμφανίστηκε καθαρά στον νου της: Το κεφάλι του Σίριλ να ανεβοκατεβαίνει, να κολυμπά προς τον βράχο… Πάνω κάτω, πάνω κάτω… Κι εκείνη να κολυμπά με άνετες απλωτές πίσω του… να σκίζει τη θάλασσα, ξέροντας όμως με απόλυτη βεβαιότητα ότι δε θα προλάβαινε…

I think it was at that moment that I first began to entertain doubts as to Robin’s sanity. Not that people dining near would have noticed anything amiss with him: his voice was low-pitched and quiet. But the whole idea was so utterly far-fetched and fantastic that I couldn’t help wondering if his brilliant brain hadn’t crossed that tiny bridge which separates genius from insanity. I knew the hideous loathing he had always felt for war: was it possible that continual brooding on the idea had unhinged him?