Ταξίδι στη σκιά του Βυζαντίου
William Dalrymple, 1997
Travel & nature HistoryLiterary fictionEssays
A young traveller follows the traces of Byzantine monastic life from Mount Athos toward the deserts of Egypt, where history, landscape and belief meet.
Feels like curiosity, wonder and awe. About adventure, nature and faith.
A page from the book
A room without distractions can make a difficult question easier to face.
Η ησυχία και η σοβαρότητα του τόπου δεν βοηθούν ακριβώς στο να σου φτιάξουν τη διάθεση, όμως δύσκολα βρίσκεις καταλληλότερο μέρος για να βάλεις σε τάξη τις σκέψεις σου. Δεν υπάρχουν περισπασμοί, και η μοναστική σιωπή επιβάλλει μια δική της, μια εύθραυστη διαύγεια. Είναι εννιά το βράδυ. Έχει φτάσει πια η ώρα να συγκεντρωθώ: να γράψω, όσο το δυνατόν πιο απλά, τι ήταν εκείνο που με οδήγησε εδώ, τι έχω δει και τι ελπίζω να καταφέρω μέσα στους επόμενους μήνες. RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE= TAΞΙΔΙ ΣΤΗ ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ 16 Τα βιβλία που συμβουλεύομαι είναι απλωμένα στη σειρά στο πάτωμα· τα σημειωματάρια που περιέχουν τις σημειώσεις μου από τις βιβλιοθήκες είναι ανοιχτά. William Dalrymple.Dalrymple was 22 when he set out on the journey that became this book, travelling from Mount Athos toward Egypt along the old Byzantine world.
Books that feel like this
Where to get it
Some of these links earn us a small commission, at no cost to you. It keeps BookFeed free.
Questions readers ask
- What is Ταξίδι στη σκιά του Βυζαντίου like?
- Feels like curiosity, wonder and awe. About adventure, nature and faith.
- What should I read after Ταξίδι στη σκιά του Βυζαντίου?
- If you liked Ταξίδι στη σκιά του Βυζαντίου, try Καιρός του σιγάν (Patrick Leigh Fermor), Υπερσιβηρικός (Κρίστιαν Γουόλμαρ) and Το λιοντάρι, η μάγισσα και η ντουλάπα (Κ. Σ. Λιούις).
A taste of the feed
What if a flat voice is a tool for seeing clearly?
Εμπνευσμένος ίσως από βικτοριανές χρωμολιθογραφίες που εικόνιζαν τον μοναστικό βίο, περίμενα να ρέει άφθονο το κόκκινο κρασί. Όμως οι μεταλλικές κανάτες στο τραπέζι μας, αλίμονο, είχαν μόνο νερό. Η απαγγελία είχε αλλάξει τώρα από λατινικά σε γαλλικά, εκφωνούμενη με την ίδια πένθιμη και για μένα εν πολλοίς ακατανόητη, μονότονη φωνή. Μερικά κύρια ονόματα ξεχώριζαν –Λουδοβίκος Φίλιππος, Ντιπανλού, Λακορντέρ, Γκιζό, Θιέρσος, Γαμβέτας, Μονταλεμπέρ– και ήταν φανερό πως ακούγαμε ένα κεφάλαιο της γαλλικής ιστορίας του δέκατου ένατου αιώνα. Αυτός ο αφύσικος τρόπος εκφώνησης ενός θύραθεν κειμένου ηχούσε στην αρχή παράλογος και παράξενα φαρισαϊκός, όμως ανακάλυψα ότι ο αρχικός του στόχος ήταν να ανακόπτει τη μελοδραματική ματαιοδοξία και ταυτόχρονα να ελαχιστοποιεί τις δυσκολίες του αμόρφωτου αναγνώστη την εποχή του αγίου Βενέδικτου.
Καιρός του σιγάν · Patrick Leigh Fermor
A railway journey can make the world feel larger than the map.
Πρόκειται για τη μακρύτερη σιδηροδρομική γραμμή του κόσμου. Αλλά είναι πολύ περισσότερα απ’ αυτό. Ο Υπερσιβηρικός εκτείνεται σε περισσότερα από 9.000 χιλιόμετρα από τη Μόσχα μέχρι το Βλαδιβοστόκ και ήταν το πιο φιλόδοξο σιδηροδρομικό έργο του δέκατου ένατου αιώνα. Ένα ταξίδι με το τρένο αυτό αποτελεί μια ρομαντική περιπλάνηση στις ρωσικές στέπες, αλλά και μια υπενθύμιση στους ταξιδιώτες για την απεραντοσύνη του κόσμου μας, όπως και για τις δυσκολίες που ενείχε η υλοποίηση ενός τέτοιου έργου.
Υπερσιβηρικός · Κρίστιαν Γουόλμαρ
Some gifts are meant to wait until we’re ready for them.
ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΜΟΥ ΛΟΥΣΙ, Για σένα έγραψα αυτήν την ιστορία, αλλά, όταν την άρχισα, δεν είχα καταλάβει ότι τα κοριτσάκια μεγαλώνουν πιο γρήγορα από τα βιβλία. Έτσι, είσαι πια πολύ μεγάλη για παραμύθια και, μέχρι να τυπωθεί και να βιβλιοδετηθεί, θα είσαι ακόμα μεγαλύτερη. Όμως θα έρθει μια μέρα που θα είσαι αρκετά μεγάλη για να αρχίσεις να διαβάζεις ξανά παραμύθια. Θα το κατεβάσεις από κάποιο ψηλό ράφι, θα το ξεσκονίσεις και θα μου πεις πώς σου φάνηκε. Μάλλον θα είμαι πολύ κουφός για να σε ακούσω, και πολύ γέρος για να καταλάβω έστω και μια λέξη από όσα λες, αλλά θα είμαι πάντα...
Το λιοντάρι, η μάγισσα και η ντουλάπα · Κ. Σ. Λιούις
Read pages from books like this, one at a time
Keep reading in the feed