Αθήνα, 405-386 π.Χ.
Ιωάννης Κ. Ξυδόπουλος, 2024
A historian asks how Athens, broken by defeat, kept dreaming of empire. Defeat hangs over the narrative, yet curiosity and power drive a plain, dramatic account of Athenian politics after the war.
Feels like curiosity and dread. About war, power and memory.
Who it’s for
You may like it if you want a historian’s close look at Athenian rhetoric and imperial ambition after defeat. The political detail assumes some familiarity with the period, so stretches can feel dense.
Why read it
It shows how a defeated city kept imagining empire, offering a clear lens on power, memory, and political speech in a moment of aftermath.
A page from the book
What a city expects when it waits for an army to decide its fate.
Οι Αθηναίοι, από την άλλη, καθώς ήταν πολιορκημένοι και από τη στεριά κι από τη θάλασσα, δεν γνώριζαν τι έπρεπε να κάνουν, καθώς ούτε πλοία διέθεταν ούτε συμμάχους ούτε τρόϕιμα· πίστευαν ότι δεν υπήρχε καμία σωτηρία παρά μόνον ότι θα πάθαιναν ό,τι είχαν κάνει οι ίδιοι στους πληθυσμούς των μικρών πόλεων-κρατών, όχι ως αντίποινα, αλλά αυθαίρετα και άδικα, για κανέναν άλλο λόγο παρά μόνον επειδή ήταν σύμμαχοι με τους Λακεδαιμονίους. Ιωάννης Κ. Ξυδόπουλος.A Greek historian whose work has traced Athenian political rhetoric and imperial ambition in the years after the Peloponnesian War.
Books that feel like this
ΟΙ ΜΗΧΑΝΙΚΟΙ ΤΟΥ ΧΑΟΥΣ. Η άνοδος του λαϊκισμού την εποχή του αλγόριθμου και των κοινωνικών δικτύων
Giuliano Da Empoli, 2019
Also power and dread.
Where to get it
Some of these links earn us a small commission, at no cost to you. It keeps BookFeed free.
Questions readers ask
- Is Αθήνα, 405-386 π.Χ. for me?
- You may like it if you want a historian’s close look at Athenian rhetoric and imperial ambition after defeat. The political detail assumes some familiarity with the period, so stretches can feel dense.
- What is Αθήνα, 405-386 π.Χ. like?
- Defeat hangs over the narrative, yet curiosity and power drive a plain, dramatic account of Athenian politics after the war. Feels like curiosity and dread. About war, power and memory.
- What should I read after Αθήνα, 405-386 π.Χ.?
- If you liked Αθήνα, 405-386 π.Χ., try Ένα σκοτεινό δωμάτιο 1967-1974 (Αλέξης Παπαχελάς), Από τον Όθωνα στον Χαρίλαο Τρικούπη (Λευτέρης Καντζίνος) and Απομνημονεύματα περί του γαλατικού πολέμου (Ιούλιος Καίσαρ).
A taste of the feed
A wall of dictators, and one clean square of dust where a face used to hang.
Τον επισκέφθηκα στο διαμέρισμά του κοντά στο Αρχαιολογικό Μουσείο. Μου έκανε εντύπωση ότι στον τοίχο πίσω του ήταν κρεμασμένα πορτρέτα ξένων και Ελλήνων διδακτόρων και διάσημων εθνικοσοσιαλιστών ηγετών μαζί με αυτό του Ιωαννίδη. Από το πάνθεο των δικτατόρων έλειπε μόνο ο Γεώργιος Παπαδόπουλος και ήταν εμφανές ένα κενό στη σειρά των φωτογραφιών. Υπήρχε ένα τετράγωνο περίγραμμα από σκόνη που πρόδιδε κάποια «αποκαθήλωση». Μου διευκρίνισε ότι είχε και το πορτρέτο του Παπαδόπουλου στον τοίχο, αλλά το είχε κατεβάσει γιατί «πούλησε τα ιδεώδη της Επαναστάσεως».
Ένα σκοτεινό δωμάτιο 1967-1974 · Αλέξης Παπαχελάς
Why a country decides to teach everyone to read.
Στα εσωτερικά ζητήματα της Γηραιάς Αλβιώνας, το 1867 θεσπίστηκε ένας νέος νόμος για τη διεύρυνση του εκλογικού σώματος, ώστε να ικανοποιηθεί η έντονη απαίτηση των ριζοσπαστών σοσιαλιστών και των εργατών. Ακολούθως καθιερώθηκε η υποχρεωτική Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση για όλους τους Βρετανούς, η οποία πλέον θα ελεγχόταν από το κράτος και όχι από την Εκκλησία (1870). Το σκεπτικό για την επιβολή της υποχρεωτικής βασικής εκπαίδευσης των Βρετανών ήταν ότι, εφόσον το εκλογικό σώμα είχε διευρυνθεί, δεν έπρεπε να παραμείνει αμόρφωτο, ώστε να μη χειραγωγείται εύκολα από τους δημαγωγούς πολιτικούς.
Από τον Όθωνα στον Χαρίλαο Τρικούπη · Λευτέρης Καντζίνος
The enemy laughed at the Romans' little tower. Then it started moving.
Ὡς δὲ προσαχθεισῶν τῶν στοῶν καὶ χώματος ἀνεγερθέντος εἶδον μακρὰν πύργον ἀνιδρυόμενον, τὸ μὲν πρῶτον κατεγέλων ἐκ τοῦ τείχους καὶ ἔσκωπτον διὰ λόγων, ὅτι τηλικαύτη μηχανὴ ἀπὸ τοσαύτης ἀποστάσεως ἀνηγείρετο: διὰ ποίων ἆρα χειρῶν ἢ διὰ ποίων δυνάμεων ἀνθρωπάρια μάλιστα τηλικαῦτα τὸ μέγεθος (διότι εἰς ἄνδρας Γαλάτας ὡς ἐκ τοῦ μεγέθους τῶν σωμάτων αὑτῶν ἡ βραχύτης ἡμῶν φαίνεται ἀξιοκαταφρόνητος) πιστεύουσι νὰ κινήσωσι πύργον τοσούτου βάρους;
Απομνημονεύματα περί του γαλατικού πολέμου · Ιούλιος Καίσαρ
Read pages from books like this, one at a time
Keep reading in the feed