Turtles All the Way Down
John Green, 2017
Νεανικά Σύγχρονη πεζογραφίαΨυχολογίαΡομαντικά
Ατμόσφαιρα: ανησυχία, περιέργεια και μελαγχολία. Μιλά για την ταυτότητα, την κοινωνία και τη μοναξιά.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Ever since I was little, I’ve pressed my right thumbnail into the finger pad of my middle finger, and so now there’s this weird callus over my fingerprint. After so many years of doing this, I can open up a crack in the skin really easily, so I cover it up with a Band-Aid to try to prevent infection. But sometimes I get worried that there already is an infection, and so I need to drain it, and the only way to do that is to reopen the wound and press out any blood that will come. Once I start thinking about splitting the skin apart, I literally cannot not do it. I apologize for the double negative, but it’s a real double negative of a situation, a bind from which negating the negation is truly the only escape. Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Το περίεργο περιστατικό με τον σκύλο τα μεσάνυχτα
Mark Haddon, 2003
Κοινά στοιχεία: περιέργεια και κοινωνία.
Περισσότερα βιβλία — John Green
Looking for Alaska
John Green, 2005
The Fault in Our Stars
John Green, 2012
Μια πνευματώδης έφηβη που ξέρει πως πεθαίνει γνωρίζει ένα αγόρι που αρνείται να μιλά με σοβαρό ύφος. Μαζί τα βάζουν με τη λήθη, τον έρωτα και τον συγγραφέα ενός ανολοκλήρωτου βιβλίου.
Paper Towns
John Green, 2008
Ένα αγόρι που είναι από καιρό ερωτευμένο με τη γειτόνισσά του περνά μαζί της μια ξέφρενη νύχτα. Ύστερα εκείνη εξαφανίζεται, αφήνοντάς του στοιχεία για να ακολουθήσει.
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Πώς είναι το «Turtles All the Way Down»;
- Ατμόσφαιρα: ανησυχία, περιέργεια και μελαγχολία. Μιλά για την ταυτότητα, την κοινωνία και τη μοναξιά.
- Τι να διαβάσω μετά το «Turtles All the Way Down»;
- Αν σου άρεσε το «Turtles All the Way Down», δοκίμασε «The Catcher in the Rye» (J. D. Salinger), «The Maid» (Nita Prose) και «The It Girl» (Ruth Ware).
Μια γεύση από τη ροή
Η μόνη δουλειά που αξίζει, κι όμως δεν γίνεται
Anyway, I keep picturing all these little kids playing some game in this big field of rye and all. Thousands of little kids, and nobody’s around — nobody big, I mean — except me. And I’m standing on the edge of some crazy cliff. What I have to do, I have to catch everybody if they start to go over the cliff — I mean if they’re running and they don’t look where they’re going I have to come out from somewhere and catch them. That’s all I’d do all day. I’d just be the catcher in the rye, and all. I know it’s crazy, but that’s the only thing I’d really like to be. I know it’s crazy.
The Catcher in the Rye · J. D. Salinger
The terrifying possibility that destruction can birth a terrible new beauty.
They’ll pull your life apart and stick it back together with vomit and shit, but it’ll still be more beautiful than you ever thought possible.
The It Girl · Ruth Ware
When a flat stops being a home and becomes a place no one enters.
No one’s been in my flat this year apart from service professionals; I’ve not voluntarily invited another human being across the threshold, except to read the meter. You’d think that would be impossible, wouldn’t you? It’s true, though. I do exist, don’t I? It often feels as if I’m not here, that I’m a figment of my own imagination. There are days when I feel so lightly connected to the earth that the threads that tether me to the planet are gossamer thin, spun sugar. A strong gust of wind could dislodge me completely, and I’d lift off and blow away, like one of those seeds in a dandelion clock.
Eleanor Oliphant Is Completely Fine · Gail Honeyman
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή