The Elusive Pimpernel
Baroness Orczy (1865–1947), 1908
★ 4,03 από 2,9 χιλ. βαθμολογίες στο Goodreads
Ο Scarlet Pimpernel επιστρέφει στη Γαλλία της Επανάστασης, κι ο κατάσκοπος που ταπείνωσε τον περιμένει με μια συμφωνία, μια κλειδωμένη φυλακή και μια καλοστημένη παγίδα. Η περιπέτεια κινείται με ένταση και θεατρική φωνή, ενώ η διπλή ταυτότητα, το πάθος και η αίσθηση παγίδας κρατούν την αγωνία κοντά.
Ατμόσφαιρα: ανησυχία, πάθος και χιούμορ. Μιλά για την περιπέτεια, την ταυτότητα και την εξουσία.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσει αν θέλεις περιπέτειες με κατασκόπους, τολμηρές συμφωνίες και αντιπαράθεση στη Γαλλία της Επανάστασης. Η γλώσσα και οι κοινωνικές αναφορές της εποχής ίσως φανούν παλιομοδίτικες, ενώ το βιβλίο δίνει βάρος και στο πάθος και στην ταυτότητα.
Γιατί να το διαβάσεις
Η επιστροφή του Scarlet Pimpernel φέρνει ξανά στο προσκήνιο έναν παλιό αντίπαλο και μια προσεκτικά στημένη παγίδα. Είναι μια ευκαιρία να δεις πώς η Orczy μεταφέρει στη νουβέλα τον ήρωα που πρωτοέγραψε για το θέατρο.
Σελίδες από το βιβλίο
Τι θέλει ένας άντρας όταν κουράζεται να είναι ξεχωριστός.
All that was most human in him, all that was weak in this strong and untamed nature, cried aloud for peace and luxury and idleness: for long summer afternoons spent in lazy content, for the companionship of horses and dogs and of flowers, with no thought or cares save those for the next evening’s gavotte, no graver occupation save that of sitting at her feet. Δεν είναι η φυλακή που τη φοβίζει περισσότερο, αλλά η αναμονή.
The one real terror which she felt was that she would go mad. Nay! that she was in a measure mad already. For hours now—or was it days? … or years? … she had heard nothing save that rhythmic walk of the sentinel, and the kindly, tremulous voice of the Abbé whispering consolations, or murmuring prayers in her ears, she had seen nothing save that prison door, of rough deal, painted a dull grey, with great old-fashioned lock, and hinges rusty with the damp of ages. Η γιορτή τελείωσε· κάποιος δένει βιαστικά ένα δέμα για να φύγει.
And when the crowd had passed noisily along, leaving behind it a trail of torn finery, of glittering tinsel and of scarlet berries, when the boom of the big drum and the grating noise of the brass trumpets had somewhat died away, wan faces, pale with anxiety, would peer from out the darkness, and nervous hands would grasp with trembling fingers the small bundles of poor belongings tied up hastily in view of flight. Baroness Orczy.Η Orczy, που γεννήθηκε στην Ουγγαρία, έγραψε πρώτη φορά τον Pimpernel ως θεατρικό έργο μαζί με τον σύζυγό της, Montagu Barstow, το 1903. Το έργο ανέβηκε στο Λονδίνο για τέσσερα χρόνια, προτού η Orczy το διασκευάσει σε μυθιστόρημα.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Περισσότερα βιβλία — Baroness Orczy
The Scarlet Pimpernel
Baroness Orczy, 1905
The Old Man in the Corner
Baroness Orczy, 1909
Ένας άντρας χωρίς όνομα λύνει φόνους του Λονδίνου καθισμένος σε ένα τεϊοποτείο και παίζοντας με ένα κομμάτι σπάγκο, ενώ μια νεαρή δημοσιογράφος τον ακούει — χωρίς ποτέ να βρίσκει αποδείξεις.
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «The Elusive Pimpernel»;
- Μπορεί να σου αρέσει αν θέλεις περιπέτειες με κατασκόπους, τολμηρές συμφωνίες και αντιπαράθεση στη Γαλλία της Επανάστασης. Η γλώσσα και οι κοινωνικές αναφορές της εποχής ίσως φανούν παλιομοδίτικες, ενώ το βιβλίο δίνει βάρος και στο πάθος και στην ταυτότητα.
- Πώς είναι το «The Elusive Pimpernel»;
- Η περιπέτεια κινείται με ένταση και θεατρική φωνή, ενώ η διπλή ταυτότητα, το πάθος και η αίσθηση παγίδας κρατούν την αγωνία κοντά. Ατμόσφαιρα: ανησυχία, πάθος και χιούμορ. Μιλά για την περιπέτεια, την ταυτότητα και την εξουσία.
- Τι να διαβάσω μετά το «The Elusive Pimpernel»;
- Αν σου άρεσε το «The Elusive Pimpernel», δοκίμασε «The Three Musketeers» (Alexandre Dumas), «City of Bones» (Cassandra Clare) και «The Sea Hawk» (Rafael Sabatini).
Μια γεύση από τη ροή
The particular agony of walking into a room where everyone already knows each other.
It was, then, into the midst of this tumult and disorder that our young man advanced with a beating heart, ranging his long rapier up his lanky leg, and keeping one hand on the edge of his cap, with that half-smile of the embarrassed provincial who wishes to put on a good face. When he had passed one group he began to breathe more freely; but he could not help observing that they turned round to look at him, and for the first time in his life d’Artagnan, who had till that day entertained a very good opinion of himself, felt ridiculous.
The Three Musketeers · Alexandre Dumas
Being ninety percent certain is fine, until someone else does the arithmetic.
“You guessed? You must have been pretty sure, considering you could have killed me.” “I was ninety percent sure.” “I see,” Clary said. There must have been something in her voice, because he turned to look at her. Her hand cracked across his face, a slap that rocked him back on his heels. He put his hand to his cheek, more in surprise than pain. “What the hell was that for?” “The other ten percent.”
City of Bones · Cassandra Clare
Όταν σβήνουν τα φώτα, τι βλέπεις πρώτο στο σκοτάδι;
Cracks of thunder follow; the skies grow dark and the rains come. A deluge, pounding the angry waters taken by surprise, distorting vision, crashing down on the giant spray, Geneva’s trademark on the lake, the jet d’eau, that geyser designed by man to dazzle man. When sudden revelations come, the gigantic fountain dies. All the fountains die and without the sunlight the flowers wither. The bright reflections are gone and the mind is frozen.
The Aquitaine Progression · Robert Ludlum
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή