The Clan of the Cave Bear
Jean M. Auel, 1980
Ιστορικά μυθιστορήματα ΦαντασίαςΣύγχρονη πεζογραφίαΛογοτεχνική πεζογραφία
Ατμόσφαιρα: δέος, φόβος και ελπίδα. Μιλά για τη φύση, την ταυτότητα και την κοινωνία.
Μια σελίδα από το βιβλίο
The child was alone in a wilderness of grassy steppes and scattered forests. Glaciers spanned the continent on the north, pushing their cold before them. Untold numbers of grazing animals, and the carnivores that preyed on them, roamed the vast prairies, but people were few. She had nowhere to go and she had no one who would come and look for her. She was alone. Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Περισσότερα βιβλία — Jean M. Auel
The Plains of Passage
Jean M. Auel, 1990
Η Άιλα και ο Τζοντάλα διασχίζουν την Ευρώπη της εποχής των παγετώνων μαζί με δύο άλογα και έναν λύκο. Συναντούν λαούς που βλέπουν τους ζωικούς συντρόφους τους ως πνεύματα ή θηράματα.
Τα καταφύγια της πέτρας
Jean M. Auel, 2002
Μια γυναίκα που μεγάλωσε με Νεάντερταλ φτάνει στον λαό του αγαπημένου της, στην εποχή των παγετώνων, μαζί με δύο ήμερα άλογα και έναν λύκο. Πρέπει να την αποδεχτούν με την πρώτη ματιά.
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Πώς είναι το «The Clan of the Cave Bear»;
- Ατμόσφαιρα: δέος, φόβος και ελπίδα. Μιλά για τη φύση, την ταυτότητα και την κοινωνία.
- Τι να διαβάσω μετά το «The Clan of the Cave Bear»;
- Αν σου άρεσε το «The Clan of the Cave Bear», δοκίμασε «Island of the Blue Dolphins» (Scott O'Dell), «The Old Man and the Sea» (Ernest Hemingway) και «Annihilation» (Jeff Vandermeer).
Μια γεύση από τη ροή
What it costs to be the only one not counting the dead as profit.
Many of our tribe went to the cliff each night to count the number killed during the day. They counted the dead otter and thought of the beads and other things that each pelt meant. But I never went to the cove and whenever I saw the hunters with their long spears skimming over the water, I was angry, for these animals were my friends.
Island of the Blue Dolphins · Scott O'Dell
What it means when a ruined place starts to look beautiful.
The effect of this cannot be understood without being there. The beauty of it cannot be understood, either, and when you see beauty in desolation it changes something inside you. Desolation tries to colonize you.
Annihilation · Jeff Vandermeer
What if death is not life's enemy but its jealous lover?
The reason death sticks so closely to life isn’t biological necessity — it’s envy. Life is so beautiful that death has fallen in love with it, a jealous, possessive love that grabs at what it can. But life leaps over oblivion lightly, losing only a thing or two of no importance, and gloom is but the passing shadow of a cloud.
Life of Pi · Yann Martel
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή