Ο δύτης
Minos Efstathiadis, 2018
Αστυνομικά και θρίλερ Λογοτεχνική πεζογραφίαΣύγχρονη πεζογραφία
Σε ένα νησί όπου ακόμη και το ψάρεμα απαγορεύεται, μια νυχτερινή ανακάλυψη αφήνει πίσω της μια πληγή που δεν κλείνει.
Ατμόσφαιρα: ανησυχία, φόβος και περιέργεια. Μιλά για τον θάνατο, την κοινωνία και τη μνήμη.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Όταν η επίσημη εκδοχή μιας πόλης δεν αφήνει χώρο για την αλήθεια.
Στους γονείς επιτρέπεται να αντικρίσουν το πρόσωπο της κόρης τους μόνο για μια φευγαλέα στιγμή. Ορδές κόσμου ανηφορίζουν προς το νεκροταφείο το ίδιο απόγευμα. Κατά τη διάρκεια της τελετής ολόκληρο το σώμα παραμένει σταθερά καλυμμένο κάτω από το φέρετρο. Κάτι πάει να ψελλίσει ο πατέρας, ευτυχώς όμως κάποιος του φράζει έγκαιρα το στόμα. «Πνιγμός». Αν ψάξεις στα αρχεία της πόλης, σ’ αυτή τη λέξη θα σκοντάψεις. Είναι η επίσημη εκδοχή. Ποτέ δεν ασχολήθηκε ιατροδικαστής με την υπόθεση. Πώς θα μπορούσε άλλωστε; Μόνο δύο άτομα ήξεραν τι είχε συμβεί. Ο πρώτος τής είχε μιλήσει το προηγούμενο βράδυ. Σχεδόν μία ώρα στεκόταν απέναντί της και επαναλάμβανε τα ίδια λόγια. Την προειδοποιούσε για την τύχη της, μα εκείνη έμενε να τον κοιτάζει βουβή και υπνωτισμένη από το αναπόφευκτο. Minos Efstathiadis.Ο Μίνως Ευσταθιάδης είναι και θεατρικός συγγραφέας. Στα αστυνομικά του βιβλία δίνει βάρος στους τόπους και στις κοινότητες που τους κατοικούν.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Πώς είναι το «Ο δύτης»;
- Ατμόσφαιρα: ανησυχία, φόβος και περιέργεια. Μιλά για τον θάνατο, την κοινωνία και τη μνήμη.
- Τι να διαβάσω μετά το «Ο δύτης»;
- Αν σου άρεσε το «Ο δύτης», δοκίμασε «Στο δάσος» (Tana French), «Τοξικά μάτια» (Δημήτρης Σίμος) και «Η μόνη που απέμεινε» (Riley Sager).
Μια γεύση από τη ροή
Κι αν μια διαφορά σού δίνει κάποιες φορές αυτό που χρειάζεσαι;
Ελευθέρωσε την ξανθιά αλογοουρά της κι αμέσως ένιωσε τον αυχένα της απροστάτευτο. Σκέφτηκε τη γάτα. Πώς κατάφερε να επιβιώσει τις νύχτες σ’ αυτή την ερημιά; Αν δεν είχα αλλεργία, θα την έπαιρνα σπίτι. Ακούμπησε την κάρτα στη δεύτερη είσοδο και το σύστημα αυτοματισμού άνοιξε την πόρτα. Τα λευκά φώτα από τις λάμπες στην οροφή φώτιζαν τις οριζόντιες συσκευαστικές γραμμές, που σχημάτιζαν ένα Π περικλείοντας τον χώρο εγκιβωτισμού των πλαστικών συσκευασιών στα κιβώτια. Η Νεφέλη ένιωθε κάθε φορά την ίδια ανακούφιση για τον θόρυβο από τη γραμμή παραγωγής που έφτανε νεκρός στ’ αυτιά της – και ήταν από τις ελάχιστες περιπτώσεις στη ζωή της που απολάμβανε το γεγονός πως ήταν κωφή.
Τοξικά μάτια · Δημήτρης Σίμος
Η αγάπη μπορεί να χωρέσει σε μια φράση μέσα σε μια συνηθισμένη νύχτα.
Γιατί οι άνθρωποι δεν είναι πάντα επιεικείς με τους διαφορετικούς. «Ναι, είναι υπέροχη» έκανε και αγκάλιασε την Κριστίνα για να την καληνυχτίσει. Ο Πάτρικ στεκόταν ήδη στην κουζίνα. «Θα φτιάξω ένα σαντουιτσάκι. Κοίτα, ήταν όλα πεντανόστιμα, ακόμα κι εκείνα τα φύκια. Αλλά εγώ πεινώ ακόμη και πίτσα δεν πήραμε…» Η Ερίκα περιεργάστηκε τον άντρα της στο φως του ορθάνοιχτου ψυγείου. Ο Πάτρικ είχε ήδη προλάβει να βγάλει το παντελόνι και ήταν με τις κάλτσες, το σλιπ και το πουκάμισο. Στους κροτάφους του φαινόταν κάποιο γκριζάρισμα και οι γραμμές έκφρασης γύρω από τα μάτια είχαν αυγατίσει. Ήταν ομορφότερος από ποτέ. «Σ’ αγαπώ» του είπε. «Πόσο σ’ αγαπώ, Θεέ μου!»
Μοιρολογήτρα · Camilla Lackberg
Πίσω από τη σαμπάνια, οι παλιές έχθρες ραγίζουν την τέλεια εικόνα.
Αλλά δε βρίσκονται όλοι εδώ για χειμερινές διακοπές. Πίσω από τη σαμπάνια και τις γούνες κρύβονται σκοτεινές ιστορίες, και παλιές έχθρες εμφανίζονται σαν ρωγμές στον πάγο. Και κάποιος παρακολουθεί από τις σκιές. Μια διακριτική γυναίκα με εξαιρετικό μυαλό: η μις Μαρπλ.
Φόνος στις Άλπεις · Λούσι Φόλεϊ
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή