Master Flea
E. T. A. Hoffmann (1776–1822), 1822
★ 3,68 από 309 βαθμολογίες στο Goodreads
Ένας μισάνθρωπος εργένης, ένας ψύλλος με διδακτορικό στη φιλοσοφία και ένας μαγικός φακός που αποκαλύπτει τι σκέφτονται οι άνθρωποι: το πιο παράξενο κωμικό παραμύθι του Χόφμαν, για τον έρωτα και τα μικροσκόπια. Παράξενες εικόνες και κωμικές ιδέες μπλέκονται με γοτθική ανησυχία, σε μια περιπετειώδη αφήγηση με λυρικές στιγμές.
Ατμόσφαιρα: θαυμασμός και ανησυχία. Μιλά για τον πόλεμο.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσει αν χαίρεσαι τα αλλόκοτα παραμύθια, το χιούμορ και τις ιστορίες που κοιτούν με καχυποψία την ανθρώπινη φύση. Η μετάφραση που θα συναντήσεις είναι στα αγγλικά, ενώ η πρωτότυπη γλώσσα είναι τα γερμανικά· έλεγξε αν σε βολεύει η γλώσσα της έκδοσης.
Γιατί να το διαβάσεις
Ο Χόφμαν συνδυάζει έρωτα, μαγεία και μικροσκόπια σε μια ασυνήθιστη κωμική ιστορία. Είναι επίσης το τελευταίο πεζό έργο που ολοκλήρωσε, το 1822, τη χρονιά του θανάτου του.
Σελίδες από το βιβλίο
Η παράξενη μοναξιά εκείνου που χαρίζει χαρά στους άλλους.
It was the kind and laudable practice of Mr. Tyss to surprise some needy family, where he knew there were children, with his whole cargo of Christmas boxes, just as he had purchased it, and dream himself for a few hours into the happy times of boyhood. Then, when the children were in the height of their joy, he would softly steal away and wander about the streets half the night, hardly knowing what to do with himself, from the deep emotions which straitened his breast, and feeling his own house like a vault, in which he was buried with all his pleasures. Η ζεστασιά της διαπερνά εκείνον, μα κάτι θανατερό τον παγώνει.
Dressed again in the fairy dress of tissue, she appeared as lovely as ever. Peregrine felt himself streamed through by the electric warmth of her body, and yet, amidst it all, a cold mysterious shudder thrilled through him like the breathing of death. For the first time he thought that he saw something singular and lifeless deeply seated in her eyes, while the tone of her voice—nay, even the rustling of her dress—betrayed a strange being, who was never to be trusted. Τι θα έβλεπες αν μπορούσες να κοιτάξεις μέσα από το μάτι στον εγκέφαλο.
Now, as usual, Peregrine saw behind the tunicle of the eyes the strange interweaving of nerves and veins, which pierced deep into the brain. But with these were twined bright silver threads, a hundred times thinner than the thinnest spider’s web, and it was these very threads that confused him, for they seemed to be endless, branching out into something indistinguishable even by the microscopic eye; perhaps they were thoughts of a sublimer kind, the others of a sort more easily comprehended. Then he observed flowers, strangely blended, which took the shape of men, then again men, who dissolved as it were into the earth, and peeped forth again as stones and metals. Amongst these all manner of beasts were in motion, who underwent innumerable changes, and spoke strange languages. E. T. A. Hoffmann.Ο Χόφμαν ήταν δικαστής στο Βερολίνο, συνέθετε όπερα, έγραφε κριτική μουσικής και σχεδίαζε γελοιογραφίες. Το «Master Flea» ήταν το τελευταίο πεζό έργο που ολοκλήρωσε και εκδόθηκε τη χρονιά που πέθανε.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Master Flea»;
- Μπορεί να σου αρέσει αν χαίρεσαι τα αλλόκοτα παραμύθια, το χιούμορ και τις ιστορίες που κοιτούν με καχυποψία την ανθρώπινη φύση. Η μετάφραση που θα συναντήσεις είναι στα αγγλικά, ενώ η πρωτότυπη γλώσσα είναι τα γερμανικά· έλεγξε αν σε βολεύει η γλώσσα της έκδοσης.
- Πώς είναι το «Master Flea»;
- Παράξενες εικόνες και κωμικές ιδέες μπλέκονται με γοτθική ανησυχία, σε μια περιπετειώδη αφήγηση με λυρικές στιγμές. Ατμόσφαιρα: θαυμασμός και ανησυχία. Μιλά για τον πόλεμο.
- Τι να διαβάσω μετά το «Master Flea»;
- Αν σου άρεσε το «Master Flea», δοκίμασε «Peter Pan» (J. M. Barrie), «Kusamakura» (Natsume Sōseki) και «Σκιές» (Lafcadio Hearn).
Μια γεύση από τη ροή
No one gets over the first time they are treated unfairly.
Not the pain of this but its unfairness was what dazed Peter. It made him quite helpless. He could only stare, horrified. Every child is affected thus the first time he is treated unfairly. All he thinks he has a right to when he comes to you to be yours is fairness. After you have been unfair to him he will love you again, but will never afterwards be quite the same boy. No one ever gets over the first unfairness; no one except Peter. He often met it, but he always forgot it. I suppose that was the real difference between him and all the rest.
Peter Pan · J. M. Barrie
Η νυχτερινή θάλασσα δεν μοιάζει με νερό· μοιάζει με νου.
THE moon had not yet risen; but the vast of the night was all seething with stars, and bridged by a Milky Way of extraordinary brightness. There was no wind; but the sea, far as sight could reach, was running in ripples of fire,—a vision of infernal beauty. Only the ripplings were radiant (between them was blackness absolute);—and the luminosity was amazing. Most of the undulations were yellow like candle-flame; but there were crimson lampings also,—and azure, and orange, and emerald. And the sinuous flickering of all seemed, not a pulsing of many waters, but a laboring of many wills,—a fleeting conscious and monstrous,—a writhing and a swarming incalculable, as of dragon-life in some depth of Erebus.
Σκιές · Lafcadio Hearn
Τι αλλάζει όταν εξαφανίζεσαι για μια εβδομάδα από τη ζωή εκείνης που σε αγαπά.
Poor Wakefield! little knowest thou thine own insignificance in this great world. No mortal eye but mine has traced thee. Go quietly to thy bed, foolish man, and on the morrow, if thou wilt be wise, get thee home to good Mrs. Wakefield and tell her the truth. Remove not thyself even for a little week from thy place in her chaste bosom. Were she for a single moment to deem thee dead or lost or lastingly divided from her, thou wouldst be woefully conscious of a change in thy true wife for ever after. It is perilous to make a chasm in human affections—not that they gape so long and wide, but so quickly close again.
Διηγήματα δις ειρημένα · Nathaniel Hawthorne
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή