Η κοινωνία του θεάματος
Guy Debord, 1967
Μια αιχμηρή ανάλυση του τρόπου με τον οποίο οι εικόνες, τα εμπορεύματα και η εξουσία οργανώνουν την καθημερινή ζωή.
Ατμόσφαιρα: αντίσταση, ανησυχία και περιέργεια. Μιλά για την κοινωνία, την εξουσία και την ελευθερία.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Όταν η πειθώ αποτυγχάνει, τι ζητά η εξουσία από τους ανθρώπους;
Η πρόοδος της θεαματικής τεχνικής αποδεικνύεται εδώ. Το γεγονός δεν καταγράφτηκε παρά σαν εμφάνιση μιας κάποιας γεωλογικής δόνησης. Σημειώθηκε η ημερομηνία του φαινομένου και εκτιμήθηκε ότι έγινε κατανοητό με την επανάληψη και μόνον ενός απλού σήματος –Πτώση του Τείχους του Βερολίνου– που έμεινε εξίσου αδιαμφισβήτητο όπως και όλα τα υπόλοιπα δημοκρατικά σήματα . Το 1991, οι πρώτες επιπτώσεις αυτού του εκσυγχρονισμού εμφανίστηκαν με την ολοσχερή διάλυση της Ρωσίας. Τα ολέθρια αποτελέσματα της γενικής εξέλιξης της οικονομίας εκφράστηκαν εκεί ακόμα πιο ευθέως απ’ ό,τι στηΔύση. Ηαναταραχή δεν είναι παρά η συνέπεια. Παντού τίθεται το ίδιο επίφοβο ερώτημα που στοιχειώνει τον κόσμο εδώ και δύο αιώνες: πώς να κάνουμε τους φτωχούς να δουλέψουν, τη στιγμή που η ψευδαίσθηση απογοήτευσε και ο πειθαναγκασμός ηττήθηκε; Guy Debord.Ο Ντεμπόρ υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Καταστασιακής Διεθνούς, μιας πρωτοποριακής ομάδας που ένωσε την τέχνη με την επαναστατική πολιτική.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Πώς είναι το «Η κοινωνία του θεάματος»;
- Ατμόσφαιρα: αντίσταση, ανησυχία και περιέργεια. Μιλά για την κοινωνία, την εξουσία και την ελευθερία.
- Τι να διαβάσω μετά το «Η κοινωνία του θεάματος»;
- Αν σου άρεσε το «Η κοινωνία του θεάματος», δοκίμασε «Μασκισμός» (Ben Tarnoff), «Η ιστορία μιας ιδέας» (Dorian Lynskey) και «Στη δίνη της ενέργειας» (Νικόλαος Νιάρχος).
Μια γεύση από τη ροή
Το κινητό μοιάζει αλλιώς όταν γνωρίσεις αυτόν που έβγαλε τα μέταλλά του.
Επισκέφτηκα για πρώτη φορά το Κονγκό τον Μάιο του 2019. Εκεί είδα με τα μάτια μου κάποιους από τους φτωχότερους ανθρώπους στον πλανήτη να μοχθούν στα ορυχεία χαλκού και κοβαλτίου της χώρας, χρησιμοποιώντας τεχνικές που πολλές άλλες χώρες έχουν σταματήσει να χρησιμοποιούν ήδη από τον 18ο αιώνα. Επέστρεψα στην πατρίδα την περίοδο που μαθεύτηκε ότι ο Μασκ είχε συμμετάσχει στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της Tesla κατά 2,7 δισεκατομμύρια δολάρια.12 Ξαναπήγα στο Κονγκό αργότερα τον ίδιο χρόνο. Έδειξα το κινητό μου στον Ζίκι, έναν δεκαπεντάχρονο πρώην μεταλλωρύχο, και του είπα ότι τα πιο πρόσφατα μοντέλα τηλεφώνων, που περιείχαν κάποια από τα μέταλλα που ο ίδιος κάποτε έβγαζε με τα χέρια του από τη γη, κόστιζαν πάνω από χίλια δολάρια.
Στη δίνη της ενέργειας · Νικόλαος Νιάρχος
Η κρίση συχνά κρύβεται πίσω από μια συνηθισμένη εικόνα.
Τώρα εργάζονται στην κλινική τριακόσιοι εθελοντές, ενώ άλλοι τριακόσιοι γιατροί δέχονται δωρεάν στο ιατρείο τους ασθενείς που τους στέλνει η Κλινική της Αλληλεγγύης. Η κλινική είναι στριμωγμένη σε έναν όροφο σε κάποιο παλιό κτίριο τουΕργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης στο φτωχότερο δυτικό τμήμα της πόλης. «Οδοντίατροι, γυναικολόγοι, παθολόγοι – έχουμε τους πάντες. Μια έγκυος για να γεννήσει σε κανονικό μαιευτήριο πρέπει να πληρώσει 900 ευρώ. Υπήρξαν περιπτώσεις όπου, αν μια γυναίκα δεν μπορούσε να πληρώσει, το νοσοκομείο κρατούσε το μωρό ενέχυρο». Αυτά είναι τα μέρη όπου η ανθρωπιστική καταστροφή είναι πασιφανής. Γιατί, κατά τ’ άλλα, τις εικόνες της κρίσης πρέπει να ψάξεις για να τις βρεις. Δεν είναι ορατές στην καθημερινότητα. Οι άνθρωποι είναι κομψά ντυμένοι.
Καπιταλισμός · Robert Misik
Μπορεί μια αντιπαλότητα να γίνει αρκετά προβλέψιμη ώστε να αποτρέψει την καταστροφή;
Η ανάδυση του διπολισμού δεν οδήγησε σε πλήρη κατάρρευση της διεθνούς κανονικότητας. Αντιθέτως, παρήγαγε μια ιδιότυπη μορφή σταθερότητας, που ήταν βασισμένη όχι στη συνεργασία, αλλά στην προβλεψιμότητα της αντιπαράθεσης. Οι κανόνες δεν καταργήθηκαν, αλλά επανανοηματοδοτήθηκαν υπό το βάρος της ψυχροπολεμικής στρατηγικής ισορροπίας. Το αποτέλεσμα ήταν ένα σύστημα κατεξοχήν ανταγωνιστικό, αλλά ταυτόχρονα αυστηρά δομημένο. Η σταθερότητα του Ψυχρού Πολέμου δεν προέκυψε από την απουσία σύγκρουσης, αλλά από τη συστηματική διαχείρισή της. Το διπολικό διεθνές σύστημα λειτούργησε μέσα από ένα πλέγμα στρατηγικών περιορισμών, άτυπων κανόνων και επαναλαμβανόμενων πρακτικών που περιόριζαν τον κίνδυνο γενικευμένου πολέμου, χωρίς, από την άλλη, να εξαλείφουν εντελώς την αντιπαράθεση. Κεντρικός μηχανισμός αυτής της λειτουργίας υπήρξε η πυρηνική αποτροπή.
Ένας κόσμος χωρίς κανόνες · Αντώνης Κλάψης
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή