Βιβλία σαν το «Τι φοβάται το Ισραήλ από την Παλαιστίνη»

Παρ’ όλα αυτά, δεν ισχύει κάτι τέτοιο, καθώς ήταν η τελική αιτία. Τα οικονομικά προβλήματα της γαλλικής μοναρχίας ήταν πολύ βαθύτερα και δομικής φύσης. Η διοικητική και φορολογική διάρθρωση του βασιλείου ήταν απαρχαιωμένη. Ο Λουδοβίκος επιχείρησε τον εκσυγχρονισμό του κράτους με τις μεταρρυθμίσεις του 1774-1776, όμως απέτυχε, διότι βρέθηκε αντιμέτωπος με την πεισματώδη αντίδραση των ανθρώπων του κατεστημένου που θίγονταν τα συμφέροντά τους, δηλαδή των δικαστικών συμβουλίων των ευγενών (parlements) και των ισχυρών συντεχνιών. Στη συνέχεια, εφαρμόστηκαν ποικίλες πρακτικές, αλλά και πάλι οι προσπάθειες δεν είχαν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Είχε καταστεί πλέον σαφές ότι η κατάσταση έπρεπε να αλλάξει εκ βάθρων. Απαιτούνταν ριζική διοικητική και φορολογική μεταρρύθμιση προκειμένου να υπάρξει εξορθολογισμός, δεδομένου ότι οι δαπάνες ξεπερνούσαν τουλάχιστον κατά είκοσι τοις εκατό τα έσοδα. Το χρέος που είχε δημιουργηθεί με τον πόλεμο στην Αμερική ήταν το τελειωτικό χτύπημα και γονάτισε οικονομικά τη μοναρχία.

Μπλε Λάμψεις από Καραμέλες Μια έμμεση απόδειξη της έλξης φορτίων με αντίθετα πρόσημα μπορούμε να δούμε με μια καραμέλα με γεύση π.χ. μέντας. Αν προσαρμόσετε τα μάτια σας στο σκοτάδι για 15 περίπου λεπτά και μετά πείτε σε έναν φίλο να δαγκώσει ένα κομμάτι της καραμέλας στο σκοτάδι, θα δείτε μια ασθενή μπλε λάμψη στο στόμα του φίλου σας σε κάθε δαγκωνιά. Όταν μια δαγκωνιά σπάει έναν κρύσταλλο ζάχαρης σε κομμάτια, κάθε κομμάτι θα καταλήξει πιθανότατα με διαφορετικό πλήθος ηλεκτρονίων. Υποθέστε ότι ένας κρύσταλλος σπάει στα κομμάτια A και B, με το A να καταλήγει με περισσότερα ηλεκτρόνια στην επιφάνειά του απ’ ό,τι το B (Σχ. 21.1.4). Αυτό σημαίνει ότι το B έχει θετικά ιόντα (άτομα που έχασαν ηλεκτρόνια προς το A) στην επιφάνειά του. Επειδή τα ηλεκτρόνια στο A έλκονται ισχυρά από τα θετικά ιόντα στο B, κάποια από αυτά τα ηλεκτρόνια μεταπηδούν διαμέσου του διάκενου μεταξύ των κομματιών.

Τον επισκέφθηκα στο διαμέρισμά του κοντά στο Αρχαιολογικό Μουσείο. Μου έκανε εντύπωση ότι στον τοίχο πίσω του ήταν κρεμασμένα πορτρέτα ξένων και Ελλήνων διδακτόρων και διάσημων εθνικοσοσιαλιστών ηγετών μαζί με αυτό του Ιωαννίδη. Από το πάνθεο των δικτατόρων έλειπε μόνο ο Γεώργιος Παπαδόπουλος και ήταν εμφανές ένα κενό στη σειρά των φωτογραφιών. Υπήρχε ένα τετράγωνο περίγραμμα από σκόνη που πρόδιδε κάποια «αποκαθήλωση». Μου διευκρίνισε ότι είχε και το πορτρέτο του Παπαδόπουλου στον τοίχο, αλλά το είχε κατεβάσει γιατί «πούλησε τα ιδεώδη της Επαναστάσεως».

George Klosko για να κατανοήσει κανείς τον ρουσσώ, πρέπει να διαβάσει τον ροσσαίους, και για να εκτιμήσει τον τελευταίο, πρέπει να επιστρέψει στον Ακινάτη, στον χίλντεμπραντ και στον Αυγουστίνο. Οι ηχηρές ϕράσεις της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας ή των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου δεν είναι μια πρωτότυπη ανακάλυψη αλλά είναι κληρονομιά όλων των περασμένων εποχών, η αποθησαύριση των συναισθημάτων και των σκέψεων εβδομήντα γενεών πολιτισμού. […] Ο Μαριάνα ϕύτεψε, ο Αλθούσιος πότισε και ο ροβεσπιέρος θέρισε τη σοδειά.* Τζον Φίγκις * Το απόσπασμα από το John N. Figgis, Studies of Political Thought from Gerson to Grotius: 1414-1625, Κέιμπριτζ 1907, σ. 30, αναδεικνύει τη χρήση θρησκευτικών θεωριών και μοτίβων στη ανάπτυξη των πολιτικών ιδεών της νεωτερικότητας. Στο συγκεκριμένο απόσπασμα παραλληλίζει ομοιότητες στην προϕορά των ονομάτων των εν λόγω στοχαστών με εννοιολογικές συγγένειές τους.

“I could give you many other reasons,” he concluded, “why you should feel confident in ultimate victory, if only you will make up your minds not to add to the empire while the war is in progress, and not to go out of your way to involve yourselves in new perils. What I fear is not the enemy’s strategy but our own mistakes.” The novelty of what he was proposing aroused great debate. Neither hawks nor doves were satisfied with his plan, but in the end, his reputation for wisdom carried the day and his strategy was approved. Several months later the fateful war began.

Η παροχή της ανατροφοδότησης στον μαθητή ακολουθεί διαδοχικές φάσεις: αρχικά η ανατροφοδότηση είναι συστηματική, στη συνέχεια μειώνεται σταδιακά και, στο τέλος, εφόσον ο μαθητής έχει αποκτήσει τις απαραίτητες γνώσεις και εμπειρία, έχει δηλαδή φτάσει σε ικανοποιητικό επίπεδο αυτορρύθμισης, διακόπτεται. Η διαδικασία αυτή προσομοιάζει με υποστηρικτικό πλαίσιο, με «σκαλωσιά» (scaffolding), τεχνική που συνδέθηκε με τη θεωρία του L. S. Vygotsky για τη ζώνη της επικείμενης ανάπτυξης (van Geert & Steenbeek, 2005). Με τον όρο υποστηρικτικό πλαίσιο/«σκαλωσιά» εννοούμε την παροχή υποστήριξης στον μαθητή από έναν εκπαιδευτικό, έναν γονέα, έναν συμμαθητή, ένα κείμενο ή ένα λογισμικό. Πρόκειται για παροχή προσωρινής υποστήριξης που στοχεύει στο να μειωθεί το κενό ανάμεσα σε αυτό που μπορεί να κάνει από μόνος του ο μαθητής και σε αυτό που μπορεί να επιτύχει, όταν καθοδηγείται από κάποιον άλλο (Ηartman, 2001).