BookFeed English

Βιβλία σαν το «Σύντομα διηγήματα»

Αν σου έμεινε το «Σύντομα διηγήματα», αυτά τα βιβλία έχουν παρόμοια ατμόσφαιρα: φιλία, φόβος και κοινωνία. Διάβασε ένα απόσπασμα από το καθένα για να δεις ποιο σου ταιριάζει.

Για το «Σύντομα διηγήματα» · Nikolai Gogol

  1. 1.Ghost Stories

    E. F. Benson, 1912

    Κοινά στοιχεία: φόβος και θαυμασμός. Αγγλικά φαντάσματα από τον γιο ενός αρχιεπισκόπου, που έγραφε τις ιστορίες του με ένα πολιτισμένο χαμόγελο: στοιχειωμένα υπνοδωμάτια, έθιμα χωριών και ένας νεκρός που αγωνιά στη δική του συνεδρία πνευματισμού.

    It was clear that the kindest thing to do would be to put the bird out of its pain, but when I suggested that, she took a step back from me, and covered it with her other hand. Her eyes gleamed, her mouth smiled, and I saw the tip of her tongue swiftly pass over her lips as if licking them.
  2. 2.The Lady of the Barge

    W. W. Jacobs, 1902

    Κοινά στοιχεία: φόβος και θαυμασμός. Σύντομες, νευρικές ιστορίες από την Εδουαρδιανή Αγγλία: ένα καταραμένο πέλμα, μια τίγρη που κυκλοφορεί ελεύθερη σ’ ένα χωριό και άντρες που φέρονται άσχημα — πρώτα γελάς, ύστερα παγώνεις.

    Long before anybody else was astir he arose and stole softly downstairs. The sunlight was stealing in at every crevice, and flashing in long streaks across the darkened rooms. The dining-room into which he looked struck chill and cheerless in the dark yellow light which came through the lowered blinds. He remembered that it had the same appearance when his father lay dead in the house; now, as then, everything seemed ghastly and unreal; the very chairs standing as their occupants had left them the night before seemed to be indulging in some dark communication of ideas.
  3. 3.Ο κλεφτοκοτάς

    Ανδρέας Καρκαβίτσας, 1899

    Κοινά στοιχεία: φόβος και φύση. Ένας νυχτοφύλακας, οι κότες του κι ένα ζευγάρι μάτια που λάμπουν κάτω από τη μουριά: μια χριστουγεννιάτικη ιστορία όπου ο λαϊκός τρόμος και το χιούμορ της καθημερινότητας μοιράζονται την ίδια αυλή.

    Ἔξαφνα ὅμως ἀνατριχίασε. Ἀντίκρυ του, κάτω ἀπὸ τὴ μουριὰ εἶδε ἕνα μαῦρον ὄγκον, ὄχι μεγαλύτερον ἀπὸ σταμνὶ καὶ ἐπάνω εἰς τὸ σταμνὶ δύο φωτεινὰ σημάδια, κατακόκκινα ἄλλοτε καὶ ἄλλοτε χαλκοπράσινα, πάντα ὅμως στυλωμένα ψηλὰ πρὸς τὶς κότες του. Ὁ καρολόγος ἐσκέφθη, ὅτι τέτοιο πράγμα δὲν ἦτο πρὶν ἐκεῖ. Οὔτε βέβαια τὸ εἶδε νὰ ἔρχεται ἀπὸ πουθενά. Ἐξεφύτρωσε ξαφνικά· ἀλλὰ πῶς ἐξεφύτρωσε; Κι ἐνῶ ἐβασάνιζε τὸν νοῦν του νὰ λύσῃ τὸ μυστήριον, εἰς μίαν του φεγγαριοῦ ἀκτίνα παρετήρησε τὸ σταμνὶ νὰ μεταμορφώνεται εἰς τετράποδον μὲ αὐτιὰ μακριά, δυσανάλογα πρὸς τὸ ἀνάστημά του, κινούμενα ἐμπρὸς ὀπίσω ἀδιάκοπα καὶ οὐρὰν μακριὰν καὶ μαλλιαρήν.
  4. 4.Short Fiction

    Xavier de Maistre, 1794

    Κοινά στοιχεία: τρυφερότητα και θαυμασμός. Ένας αξιωματικός σε κατ’ οίκον περιορισμό γυρίζει το δωμάτιό του σαν να ήταν ήπειρος και ανακαλύπτει μέσα στους τέσσερις τοίχους τα αστέρια, τον σκύλο του και όλη την ανθρώπινη κωμωδία.

    Man’s nature is such, that happiness appears to be a thing unattainable; unconsciously and unintentionally friend offends friend, and even lovers inevitably fall out and quarrel at times. And since all legislators, from Lycurgus down to those of today, in their attempts to bestow happiness on mankind have failed miserably, I can at least comfort myself greatly with the thought of having made even one dog happy.
  5. 5.Gulliver's Travels

    Jonathan Swift, 1726

    Κοινά στοιχεία: κοινωνία και θαυμασμός.

    Which two mighty powers have, as I was going to tell you, been engaged in a most obstinate war for six-and-thirty moons past. It began upon the following occasion: It is allowed on all hands, that the primitive way of breaking eggs, before we eat them, was upon the larger end; but his present majesty’s grandfather, while he was a boy, going to eat an egg, and breaking it according to the ancient practice, happened to cut one of his fingers; whereupon the emperor, his father, published an edict, commanding all his subjects, upon great penalties, to break the smaller end of their eggs. The people so highly resented this law, that our histories tell us there have been six rebellions raised on that account; wherein one emperor lost his life, and another his crown.
  6. 6.Τα έργα του Έντγκαρ Άλαν Πόου

    Edgar Allan Poe, 1838

    Κοινά στοιχεία: φόβος και θαυμασμός. Ναυάγιο, πείνα, παράφορο πένθος και μια γιορτή μεταμφιεσμένων στο γραφείο ενός νεκροθάφτη: οι πιο παράξενες εκτενείς ιστορίες και σκιαγραφήματα του Πόου μαζεμένα σε έναν τόμο.

    Had a thousand lives hung upon the movement of a limb or the utterance of a syllable, I could have neither stirred nor spoken. The beast, whatever it was, retained his position without attempting any immediate violence, while I lay in an utterly helpless, and, I fancied, a dying condition beneath him. I felt that my powers of body and mind were fast leaving me—in a word, that I was perishing, and perishing of sheer fright. My brain swam—I grew deadly sick—my vision failed—even the glaring eyeballs above me grew dim. Making a last strong effort, I at length breathed a faint ejaculation to God, and resigned myself to die. The sound of my voice seemed to arouse all the latent fury of the animal.
  7. 7.Η στριφτή βίδα

    Henry James, 1898

    Κοινά στοιχεία: φόβος και κοινωνία. Μια γκουβερνάντα, μόνη με δύο γοητευτικά παιδιά, αρχίζει να βλέπει μορφές που κανείς άλλος δεν παραδέχεται ότι βλέπει και να αναρωτιέται αν τα προστατεύει ή αν τα βάζει σε κίνδυνο.

  8. 8.Ιστορίες φαντασμάτων ενός αρχαιοδίφη

    M. R. James, 1928

    Κοινά στοιχεία: φόβος. Λόγιοι του Κέιμπριτζ και εφημέριοι της επαρχίας σκοντάφτουν σε πράγματα που καλύτερα να έμεναν θαμμένα. Οι ιστορίες λέγονται σε στεγνή, εξονυχιστικά ακριβή γλώσσα — κι όμως τρομάζουν ακόμη.

  9. 10.Τα τέσσερα εκατομμύρια

    O. Henry, 1906

    Κοινά στοιχεία: κοινωνία και τρυφερότητα. Είκοσι πέντε σύντομες ιστορίες με πωλήτριες, αλήτες, γραφιάδες και αστυφύλακες στο Μανχάταν των αρχών του 20ού αιώνα. Καθεμία τελειώνει με μια ανατροπή που λίγο πολύ την περιμένεις κι όμως σε αγγίζει. Με ειρωνεία και τρυφερότητα, διαβάζονται ευχάριστα σε μικρές δόσεις.

  10. 12.Short Fiction

    Mary Shelley, 1829

    Κοινά στοιχεία: φόβος και θαυμασμός. Τα διηγήματα της Μέρι Σέλεϊ: εκδίκηση, ναυάγια, αθάνατοι και κοινωνικοί αναρριχητές. Γοτθική φαντασία σε μικρή κλίμακα, με το ίδιο διεισδυτικό βλέμμα στην ενοχή και τη λαχτάρα όπως στο Φρανκενστάιν.

Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά

Το BookFeed είναι μια ροή με αποσπάσματα από βιβλία. Μαθαίνει τι σου αρέσει και σε βοηθά να βρεις το επόμενο βιβλίο σου.

Άνοιξε το BookFeed

Δωρεάν, χωρίς εγγραφή.