Πάρεργα
Εμμανουήλ Ροΐδης, 1893
Γιατί ένας συγγραφέας προτιμά να διαβάζει τον Σπένσερ παρά να γράφει μία σελίδα: ένας κωμικός και οξύς λόγος ενάντια στη διγλωσσία.
1836–1904
Ο Ροΐδης συνδυάζει την ειρωνεία με την οξυδερκή παρατήρηση, είτε σατιρίζει θεσμούς είτε κοιτάζει μια πόλη που αλλάζει. Ξεκίνα με την «Η Πάπισσα Ιωάννα» για το πείραγμα της εκκλησιαστικής εξουσίας ή με τις «Αι εξοχαί των Αθηνών» για τις χαμένες όχθες και τα δέντρα της Αθήνας.
Ατμόσφαιρα: θαυμασμός, μελαγχολία και μνήμη.
Ξεκίνα με το «Πάρεργα».
Ο Ροΐδης έγραφε σε λόγια καθαρεύουσα ενώ πολεμούσε τους καθαριστές· η «Πάπισσα Ιωάννα» του σκανδάλισε την Αθήνα.
Το μόνο κατόρθωμα των διορθωτών της γλώσσας: να κάνουν τη ζωντανή μας γλώσσα θαλάσσιο τέρας.
Μόνον κατόρθωμα τῶν δῆθεν διορθωτῶν τῆς γλώσσης ὑπῆρξε ν᾿ ἀτιμάσωσι καὶ νὰ καταστήσωσιν ἄχρηστον ἐν τῷ γραπτῷ λόγω τὸν πλοῦτον τῆς λαλουμένης, χωρὶς νὰ μεταδώσωσιν εἰς τοὺς ἐκταφέντας ἀττικισμοὺς ζωὴν πραγματικήν, ἥτις διὰ μόνου τοῦ στόματος, οὐχὶ δὲ καὶ τοῦ καλάμου, δύναται νὰ ἐμφυσηθῇ. Τὴν αὐτὴν δυσάρεστον αἴσθησιν κατήντησεν οὕτω νὰ προξενῇ εἰς ἡμᾶς καὶ ἡ προσθήκη καὶ ἡ παράλειψις τοῦ ἀναδιπλασιασμοῦ, καὶ ἡ χρῆσις καὶ ἡ ἀποφυγὴ τῆς δοτικῆς πλείστων ὀνομάτων, καὶ τὸ «σεῖς» καὶ «ὑμεῖς», καὶ ἡ «μύτη» καὶ ἡ «ρίς», καὶ τὸ «ἐπρόσφερα» καὶ τὸ «προσήνεγκον», καὶ τὸ «ἐδάγκασα» καὶ τὸ «ἔδηξα» καὶ ἀναρίθμητα ἄλλα, μεταξὺ τῶν ὁποίων ταλαντεύεται ὁ γράφων ὡς ναυτιῶν θαλασσοπόρος μεταξὺ Χαρύβδεως καὶ Σκύλλης. Εμμανουήλ Ροΐδης, 1893
Γιατί ένας συγγραφέας προτιμά να διαβάζει τον Σπένσερ παρά να γράφει μία σελίδα: ένας κωμικός και οξύς λόγος ενάντια στη διγλωσσία.
Εμμανουήλ Ροΐδης, 1896
Ένας οξυδερκής περιηγητής διασχίζει τα ξεχασμένα προάστια της Αθήνας τη δεκαετία του 1890 και θρηνεί για τα ρυάκια και τα δέντρα που η πρόοδος έθαψε κάτω από τη σκόνη.
Εμμανουήλ Ροΐδης, 1888
Ένας λόγιος αποκοιμιέται στις όχθες του Κηφισού και ακούει τα εφήμερα, έντομα που ζουν τέσσερις ώρες, να μιλούν για τον έρωτα, τον θάνατο και τη φήμη. Σάτιρα μεταμφιεσμένη σε φυσική ιστορία.
Εμμανουήλ Ροΐδης, 1866
Μια σατιρική, λόγια αφήγηση για μια έξυπνη κοπέλα από το Μάιντς που ανεβαίνει στον θρόνο του Αγίου Πέτρου και σατιρίζει κάθε θεσμό με απολαυστική γραφή.
Εμμανουήλ Ροΐδης, 1894
Ένα φτωχό κορίτσι που μοιράζει το ψωμί του στα πουλιά φτάνει σ’ ένα παλάτι όπου ο βασιλιάς έχει πάψει να γελά — ένα παραμύθι γραμμένο από τον πιο πνευματώδη σατιρικό της Ελλάδας.
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Το BookFeed είναι μια ροή με αποσπάσματα από βιβλία. Μαθαίνει τι σου αρέσει και σε βοηθά να βρεις το επόμενο βιβλίο σου.
Άνοιξε το BookFeedΔωρεάν, χωρίς εγγραφή.