Το Ημερολόγιο της Κρίσης
Παύλος Τσίμας, 2012
A reporter retraces the financial crisis across cities and countries, joining economic headlines to the lives caught in their wake.
Feels like unease, curiosity and melancholy. About society, time and morality.
A page from the book
When the facts arrive faster than the meaning.
Ο γύρος του κόσµου της Κρίσης µέσα σε τρία χρόνια. ∆εν είναι μια θεωρητική ανάλυση. Δεν έχει τέτοια φιλοδοξία. Είναι μια αφήγηση σε πρώτο ενικό. Το οδοιπορικό ενός αδαούς ρεπόρτερ στον γαλαξία της Κρίσης, σε αναζήτηση νοήµατος. Το καταγράφω εδώ για δύο λόγους. Πρώτα, από προσωπική ανάγκη. Για να δοκιµάσω να ενώσω µε µικρές γραµµές τις άπειρες κουκκίδες που απλώνονται σε χαοτικά σχήµατα εµπρός µου και για να προσπαθήσω να τους δώσω µια κάποια µορφή, µια αναγνωρίσιµη εικόνα. Κι έπειτα, με την ελπίδα ότι αυτό µπορεί να είναι χρήσιµο ή τουλάχιστον παρηγορητικό και για άλλους ανθρώπους, που έκαναν και συνεχίζουν να κάνουν, από τις µονές του ιδιωτικού του βίου ο καθένας, την ίδια διαδροµή· από το αρχικό ξάφνιασµα, την αγωνία, τις απορίες, τις διαψεύσεις και τη σύγχυση προς αναζήτηση µιας εξήγησης σε όλα αυτά. Παύλος Τσίμας.Pavlos Tsimas is a Greek journalist and television presenter; this book follows his reporting travels through the years of the global financial crisis.
Books that feel like this
Ύμνος στη ζωή
Ζιζέλ Πελικό, 2024
A memoir about the love that sustains a life, and the strength to define yourself beyond what was done to you.
Where to get it
Some of these links earn us a small commission, at no cost to you. It keeps BookFeed free.
Questions readers ask
- What is Το Ημερολόγιο της Κρίσης like?
- Feels like unease, curiosity and melancholy. About society, time and morality.
- What should I read after Το Ημερολόγιο της Κρίσης?
- If you liked Το Ημερολόγιο της Κρίσης, try Πατριδογνωσία (Τάσος Τέλλογλου), Μασκισμός (Ben Tarnoff) and Ατέλειωτος δρόμος (Patrick Leigh Fermor).
A taste of the feed
To long for closeness and still be unable to offer it.
Αλύτης. Εκαυχήθη ότι εφόνευσε).* Η αδελφή του η Νίτσα μού έλεγε ότι ο πατέρας μου ήταν άνθρωπος που αναζητούσε την ανθρώπινη ζεστασιά αλλά ήταν ανίκανος να τη δώσει. Εκείνη η σκηνή στα δεκατρία του χρόνια του είχε αφήσει μία χρόνια συναισθηματική αναπηρία. Ενθουσιαζόταν αλλά δεν εμπιστευόταν. Κυκλοφορούσε για χρόνια με ένα πιστόλι στη μετακατοχική Θεσσαλονίκη και αναζητούσε εκδίκηση. Ο Νέστωρ (Νεστορά κης) τον έστειλε στο ασφαλές καταφύγιο, στο Βέλγιο, στη Λιέγη στον Μασκαλιέ. Ο Νέστωρ ήταν συνέταιρος με τον Μασκαλιέ και μπορούσε να του εμπιστευθεί το παιδί του αδελφού του που ήταν δυο φορές παιδί του. Το Βέλγιο θα του προσέφερε ένα ασφαλές καταφύγιο για να ξεχάσει το φονικό, έτσι πίστευε.
Πατριδογνωσία · Τάσος Τέλλογλου
Sometimes love is what saves you—and what leaves you unguarded.
Η ιδέα μου για τη ζωή γεννήθηκε, πιστεύω, με την τελευταία πνοή της Μαμάς, όταν ο Μπαμπάς, γερμένος από πάνω της, μουρμούρισε το όνομά της ενώ εγώ πίεζα τον ώμο της παρακαλώντας τη να ξυπνήσει. Ένιωσα την αγάπη να με διαπερνά, μια απεριόριστη αγάπη που εκείνη τη στιγμή ήταν πιο δυνατή από τον θάνατο. Αυτό το συναίσθημα με έσωσε, με στήριξε και αναμφίβολα με παραπλάνησε, με τύφλωσε, δεδομένων όσων πέρασα αργότερα με τον Ντομινίκ.
Ύμνος στη ζωή · Ζιζέλ Πελικό
Read pages from books like this, one at a time
Keep reading in the feed