BookFeed Ελληνικά

Όταν και οι λακκούβες ήταν χαρά

Λια Μεγαλου-Σεφεριαδη, 2009

A Thessaloniki family keeps its jams, its gold coins and its children close, while a village in the mountains asks for a different kind of faith. A warm, unhurried family chronicle, rich with cellar stores, gold coins and mountain faith, told in a plain, confiding voice.

Who it’s for

You may like it if you enjoy domestic family sagas, Greek city life and village religion, and don't mind learning Vlach words and recipes through footnotes. The detailed household stores and dialect glosses can make the reading feel slow if you want a bare, fast narrative.

Why read it

It gives you a close look at how a Thessaloniki family stocks its cellar, keeps its gold and faces a mountain village's different faith, with Vlach words and recipes kept visible.

A page from the book

A cellar stocked as if a siege were coming, and a well for the watermelons.

Στο κελάρι υπήρχαν πάντα βάζα με μαρμελάδες, μαζί με αλεύρι, ζάχαρη, βούτυρα, όσπρια, κρέατα καπνιστά, τραχανά, πατάτες και τουρσιά, κιβώτια με γάλα εβαπορέ και μπισκότα Palmer’s, θαρρείς και επρόκειτο να πολιορκηθεί η Θεσσαλονίκη. Στο κέντρο του κελαριού υπήρχε πηγάδι με ολόδροσο νερό. Εκεί το καλοκαίρι ποντίζανε τα καρπούζια, για να δροσίσουν. Στο τοίχωμά του φυλάγανε σε κρύπτη ένα σακούλι με χρυσά φλουριά για ώρα ανάγκης. Και βέβαια δεν μπορούσαν να λείπουν τα βαρέλια με το κρασί. Το ένα λευκό – για τις γυναίκες –, το άλλο ερυθρό – για τους άνδρες. Ο κύρης του σπιτιού συνήθιζε μετά το φαγητό να τρώει το φρούτο του – μήλο ή αχλάδι – βουτώντας το στο κρασί. Τα δε μήλα, πριν τοποθετηθούν στη φρουτιέρα, στιλβώνονταν, για να χαίρεται το μάτι.
Excerpt from Όταν και οι λακκούβες ήταν χαρά, Λια Μεγαλου-Σεφεριαδη, Κέδρος 2009. Quoted for discovery. Source Rights & removals

Λια Μεγαλου-Σεφεριαδη.Megalo-Seferiadi drew on her own Vlach family of Florina and on the oral histories of the city's tobacco and cotton merchants; the recipes and Vlach words in the book are glossed in footnotes. Original edition 2009. I am not certain enough of further biographical detail to add it.},

Books that feel like this

Where to get it

Get the book

Some of these links earn us a small commission, at no cost to you. It keeps BookFeed free.

Questions readers ask

Is Όταν και οι λακκούβες ήταν χαρά for me?
You may like it if you enjoy domestic family sagas, Greek city life and village religion, and don't mind learning Vlach words and recipes through footnotes. The detailed household stores and dialect glosses can make the reading feel slow if you want a bare, fast narrative.
What is Όταν και οι λακκούβες ήταν χαρά like?
A warm, unhurried family chronicle, rich with cellar stores, gold coins and mountain faith, told in a plain, confiding voice.
What should I read after Όταν και οι λακκούβες ήταν χαρά?
If you liked Όταν και οι λακκούβες ήταν χαρά, try Η Ιλιάδα όπως την αφηγούνται οι θεές (Μαριλου Ολιβα), Τα λέμε τον Αύγουστο (Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες) and Δύο μαύρα πουκάμισα (Μένιος Σακελλαρόπουλος).

A taste of the feed

  1. A god descends to punish, and the darkness he brings is an argument.

    Ο θείος τοξότης έχει δει τη σκηνή από τον Όλυμπο. Είναι εξοργισμένος, πρέπει να ξεπλύνει αυτή την ντροπή. Περνά στον ώμο το τόξο και την ασημένια φαρέτρα του, σε κάθε κίνησή του κροταλίζουν τα βέλη, ενώ κατεβαίνει σκεπτόμενος την τιμωρία του, σκοτεινός σαν αδίκημα, ίδιος με τη νύχτα.

    Η Ιλιάδα όπως την αφηγούνται οι θεές · Μαριλου Ολιβα

  2. What can one night away reveal about a life that seems complete?

    Κ αθισμένη μόνη δίπλα στα καταγάλανα νερά της λιμνοθάλασσας, η Άνα Μαγκνταλένα Μπαχ περιεργάζεται τους άντρες στο μπαρ του ξενοδοχείου. Έχει δύο παιδιά και έναν ευτυχισμένο γάμο εδώ και είκοσι επτά χρόνια από τον οποίο δεν έχει κανένα λόγο να θέλει να ξεφύγει. Κι όμως, κάθε Αύγουστο, ταξιδεύει με το φέρι μέχρι το νησί όπου είναι θαμμένη η μητέρα της, και για μια νύχτα βρίσκει έναν νέο εραστή. Μέσα σε αποπνικτικές βραδιές της Καραϊβικής, γεμάτες σάλσα και μπολέρο, η Άνα ταξιδεύει κάθε χρόνο πιο βαθιά στην ενδοχώρα του πόθου της και των φόβων της καρδιάς της.

    Τα λέμε τον Αύγουστο · Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες

  3. Children know which details make a story worth telling.

    Μεμιάς κόπηκαν γέλια και φασαρίες. Τα τέσσερα αδέλφια ξαναγύρισαν στην πραγματικότητα, φρόνιμα και σωπασμένα, ο Αντώνης με το γδαρμένο χέρι στην τσέπη, η Πουλουδιά καμπουριασμένη, σηκώνοντας όσο μπορούσε τους ώμους, μη φανεί η τσουγκρανιά της γάτας. Στο τραπέζι διηγήθηκε ο θείος την εκδρομή τους στην Κηφισιά, μαζί και το τσίμπημα της μέλισσας. Μα οι μεγάλοι δεν ξέρουν ποτέ να διηγηθούν καλά, γιατί λένε πάντα μόνο τα βαρετά, την ώρα, τον ανήφορο, την κούραση, τη σκόνη, την ωραία θέα, το κρύο νερό, πόσα χρόνια είναι χτισμένο το μοναστήρι, πόσοι καλόγεροι είναι μέσα, και ξεχνούν όλα τα λαχταριστά, σαν την τούμπα του καλόγερου, το πανταλόνι κάτω από το ράσο, τους σπάγκους στα παπούτσια.

    Τρελαντώνης · Πηνελόπη Δέλτα

  4. Read pages from books like this, one at a time

    Keep reading in the feed

Read pages from books like this, one at a time

BookFeed is a feed of real passages from real books. It learns what moves you and finds your next book.

Open BookFeed

Free, no sign-up.