Λια Μεγαλου-Σεφεριαδη

A cellar stocked as if a siege were coming, and a well for the watermelons.

Στο κελάρι υπήρχαν πάντα βάζα με μαρμελάδες, μαζί με αλεύρι, ζάχαρη, βούτυρα, όσπρια, κρέατα καπνιστά, τραχανά, πατάτες και τουρσιά, κιβώτια με γάλα εβαπορέ και μπισκότα Palmer’s, θαρρείς και επρόκειτο να πολιορκηθεί η Θεσσαλονίκη. Στο κέντρο του κελαριού υπήρχε πηγάδι με ολόδροσο νερό. Εκεί το καλοκαίρι ποντίζανε τα καρπούζια, για να δροσίσουν. Στο τοίχωμά του φυλάγανε σε κρύπτη ένα σακούλι με χρυσά φλουριά για ώρα ανάγκης. Και βέβαια δεν μπορούσαν να λείπουν τα βαρέλια με το κρασί. Το ένα λευκό – για τις γυναίκες –, το άλλο ερυθρό – για τους άνδρες. Ο κύρης του σπιτιού συνήθιζε μετά το φαγητό να τρώει το φρούτο του – μήλο ή αχλάδι – βουτώντας το στο κρασί. Τα δε μήλα, πριν τοποθετηθούν στη φρουτιέρα, στιλβώνονταν, για να χαίρεται το μάτι.