Ο Θίο του Γκόλντεν
Άλεν Λιβάι, 2023
In a small Southern town, a stranger’s unusual request invites its residents to tell the stories that make them who they are.
Feels like curiosity, hope and tenderness. About identity, society and friendship.
A page from the book
What changes when someone gives you room to tell your whole story?
Στο μικρό συνοικιακό καφέ της πόλης, την προσοχή του τραβούν ενενήντα δύο πορτρέτα που καλύπτουν τους τοίχους. Είναι οι κάτοικοι του Γκόλντεν, ζωγραφισμένοι με μολύβι από έναν ντόπιο καλλιτέχνη. Χωρίς να δώσει καμία εξήγηση, αποφασίζει να αγοράσει ένα προς ένα τα πορτρέτα και να τα επιστρέψει στους ανθρώπους που απεικονίζουν. Θέλει μόνο μία χάρη: να του αφηγηθούν την ιστορία της ζωής τους. Κανείς δεν καταλαβαίνει γιατί. Κι όμως, όσο οι κάτοικοι του Γκόλντεν ανοίγουν την καρδιά τους σ’ έναν άγνωστο, κάτι μέσα τους αρχίζει να αλλάζει. Άλεν Λιβάι.The supplied material identifies the author only as Αλεν Λιβαι; no biographical detail is included here.
Books that feel like this
Where to get it
Some of these links earn us a small commission, at no cost to you. It keeps BookFeed free.
Questions readers ask
- What is Ο Θίο του Γκόλντεν like?
- Feels like curiosity, hope and tenderness. About identity, society and friendship.
- What should I read after Ο Θίο του Γκόλντεν?
- If you liked Ο Θίο του Γκόλντεν, try Η Κλάρα και ο ήλιος (Καζούο Ισιγκούρο), Ιμαρέτ (Γιάννης Καλπούζος) and Ζητείται ελπίς (Antonis Samarakis).
A taste of the feed
A quiet voice can make a fragile world feel uncomfortably familiar.
Ένα παραμύθι για έναν μοναχικό κόσμο που ψυχορραγεί, ο οποίος φαίνεται να μην απέχει πολύ από την πραγματικότητά μας. KIRKUS REVIEWS Όπως και στα υπόλοιπα έργα του Ισιγκούρο, οι εσωτερικοί στοχασμοί των πρωταγωνιστών του μεταδίδουν ηχηρά μηνύματα. Οι χαμηλών τόνων αλλά διεισδυτικές παρατηρήσεις της Κλάρας για την ανθρώπινη φύση διαθέτουν μοναδική βαρύτητα… Αυτό το υπέροχο μυθιστόρημα, που υπερβαίνει κατηγοριοποιήσεις, είναι σκέτη απόλαυση.
Η Κλάρα και ο ήλιος · Καζούο Ισιγκούρο
Can one demand for hope speak across every place and generation?
Μήπως αυτός ο άνθρωπος δεν είναι ήδη ο Αντώνης Σαμαράκης; Μήπως δε συνοψίζεται όλο το έργο του σε αυτό το βαθιά ανθρώπινο, αποφασιστικό και αδιαπραγμάτευτο αίτημα για ελπίδα και πίστη και αγάπη για τον άνθρωπο όλων των εποχών και όλων των τόπων;
Ζητείται ελπίς · Antonis Samarakis
How comfortably we can live beside the things we claim to hate.
I saw then what I hadn’t seen before, that I was very good at despising slavery in the abstract, in the removed and anonymous masses, but in the concrete, intimate flesh of the girl beside me, I’d lost the ability to be repulsed by it. I’d grown comfortable with the particulars of evil. There’s a frightful muteness that dwells at the center of all unspeakable things, and I had found my way into it.
The Invention of Wings · Sue Monk Kidd
Read pages from books like this, one at a time
Keep reading in the feed