Μεσάνυχτα στο τρένο
Ματ Χέιγκ, 2020
A midnight train offers a chance to revisit the lives you might have lived—and confront what you would change.
Feels like longing, hope and curiosity. About time, love and identity.
A page from the book
What would you give up for the chance to begin again?
Θα έδινε τα πάντα για να γυρίσει πίσω και να ζήσει τη ζωή του διαφορετικά. Όμως μια τέτοια ευκαιρία μπορεί να του κοστίσει τα πάντα… Ματ Χέιγκ.Matt Haig has spoken openly about his experience of depression, which informs much of his writing about mental health and hope.
Books that feel like this
Where to get it
Some of these links earn us a small commission, at no cost to you. It keeps BookFeed free.
Questions readers ask
- What is Μεσάνυχτα στο τρένο like?
- Feels like longing, hope and curiosity. About time, love and identity.
- What should I read after Μεσάνυχτα στο τρένο?
- If you liked Μεσάνυχτα στο τρένο, try Το Υπουργείο του Χρόνου (Kaliane Bradley), Ο Ελβετός (Μαρία Τζιρίτα) and Ο κόσμος της Σοφίας (Jostein Gaarder).
A taste of the feed
How can one life become a second home for an entire country?
Eκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ p s i c h o g i o s . g r KΩΔ. ΜΗΧ/ΣΗΣ: 29775 εννήθηκε στη Ζυρίχη, έζησε στο παλάτι του αυτοκράτορα της Αιθιοπίας, ερωτεύτηκε βαθιά και αγιάτρευτα, έκανε την Ελλάδα δεύτερη πατρίδα του. Η μοίρα τού φέρθηκε σκληρά, αλλά αυτός πάλεψε για μια δεύτερη ευκαιρία στην ευτυχία. Ένα συναρπαστικό ταξίδι γεμάτο έντονα συναισθήματα η ζωή του. Πολλοί και σημαντικοί οι συνταξιδιώτες του. Ήταν ο Βέρνερ Γκέρμπερ, ο άνθρωπος που σημάδεψε όχι μόνο τη ζωή μιας γυναίκας, αλλά κι ενός τόπου ολόκληρου, διαμορφώνοντας την Ιστορία του. Ήταν Ο ΕΛΒΕΤΟΣ.
Ο Ελβετός · Μαρία Τζιρίτα
Knowing life ends can make its ordinary hours feel immense.
Αδύνατον. Μόλις κατάφερνε να συμμαζέψει το μυαλό της και να σκεφτεί πως υπήρχε, να σου πρόβαλλε αμέσως και η άλλη σκέψη, πως, δηλαδή, κάποια μέρα η ζωή της θα ’φτανε στο τέλος της. Το ίδιο ήταν, όμως, και από την ανάποδη: μόνο όταν το καταλάβαινε πέρα για πέρα ότι μια μέρα δεν θα υπήρχε πια, μόνο τότε ένιωθε πόσο απέραντα πολύτιμο ήταν το δώρο της ζωής. Ήταν οι δύο πλευρές ενός νομίσματος, ενός νομίσματος που στριφογύριζε αδιάκοπα ανάμεσα στα δάχτυλά της, για να το περιεργαστεί. Και όσο μεγάλωνε και καθάριζε μπροστά της η μια του όψη, τόσο μεγάλωνε και καθάριζε ταυτοχρόνως και η άλλη. Η ζωή και ο θάνατος ήταν οι δύο πλευρές ενός και του ίδιου πράγματος.
Ο κόσμος της Σοφίας · Jostein Gaarder
Sometimes the hardest place to visit is the one you invented together.
Η πόλη της Οκλαχόμα. Υποσχεθήκαμε να συναντιόμαστε εκεί κάθε καλοκαίρι, πάντα έβρισκα όμως δικαιολογίες να μην πάω, και δεν ήταν ποτέ ιδιαίτερα καλές. Τα καστανά του μάτια λάμπουν τόσο πολύ στο φως της λάμπας, πλαισιωμένα από την ηλίθια περούκα της Σερ, που του λέω την αλήθεια – σχεδόν: Όταν έφυγε, συνειδητοποίησα πως είχα ερωτευτεί από το πουθενά τον καλύτερό μου φίλο. Κι ήταν πολλά πια τα οχτακόσια χιλιόμετρα για να έχει σημασία, κι εκείνος μου μιλούσε στο τηλέφωνο για τα πρώτα του ραντεβού, κι αυτό πονούσε. Πάρα πολύ. Θα μου ράγιζε την καρδιά η πόλη της Οκλαχόμα. «Λυπάμαι» του λέω. «Ήταν απαίσιο από μέρους μου. Σου φέρθηκα απαίσια». «Α» λέει μόνο.
Τραπέζι για δύο · Casey McQuiston
Read pages from books like this, one at a time
Keep reading in the feed