Ο Νονός
Mario Puzo, 1969
★ 4,40 από 481,8 χιλ. βαθμολογίες στο Goodreads
Ένα οικογενειακό έπος για τις χάρες, την αφοσίωση και το τίμημα του να χρωστάς· ένα πρότυπο για κάθε ιστορία εγκλήματος. Η οικογένεια, η πίστη και ο φόβος δίνουν τον τόνο σε μια λιτή, γεμάτη αγωνία αφήγηση για χάρες που δεν ξεχνιούνται.
Ατμόσφαιρα: φόβος, δέος και λαχτάρα. Μιλά για την ηθική, την οικογένεια και τη μνήμη.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσει αν σε τραβούν τα οικογενειακά έπη, οι σύνθετοι χαρακτήρες και οι ιστορίες εγκλήματος με βάρος στις σχέσεις. Η αφήγηση κάποιες φορές προχωρά αργά, ενώ οι σεξουαλικές σκηνές και οι έμφυλες αντιλήψεις μπορεί να σε ξενίσουν.
Γιατί να το διαβάσεις
Δες από πού ξεκίνησε ένα πρότυπο της λογοτεχνίας του εγκλήματος και γνώρισε μια οικογένεια όπου κάθε χάρη έχει τίμημα.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Τι λέει ένας πατέρας όταν έχει πάψει να πιστεύει στην Αμερική.
The undertaker closed his eyes for a moment and then began to speak. His voice was quiet, the voice he used to console the bereaved. “I raised my daughter in the American fashion. I believe in America. America has made my fortune. I gave my daughter her freedom and yet taught her never to dishonor her family. She found a ‘boy friend,’ not an Italian. She went to the movies with him. She stayed out late. But he never came to meet her parents. I accepted all this without a protest, the fault is mine. Two months ago he took her for a drive. He had a masculine friend with him. They made her drink whiskey and then they tried to take advantage of her. She resisted. She kept her honor. They beat her. Like an animal. When I went to the hospital she had two black eyes. Τι λένε οι αναγνώστες
Οι αναγνώστες συχνά καθηλώνονται και θαυμάζουν τους χαρακτήρες, την αγωνία και την οικογενειακή ιστορία εγκλήματος. Πολλοί, ωστόσο, βρίσκουν αργό τον ρυθμό και ενοχλούνται από τις αντιλήψεις για τα φύλα ή τις σεξουαλικές σκηνές, ενώ διχάζονται για το κατά πόσο το μυθιστόρημα ανταποκρίνεται στην ταινία.
Mario Puzo.Ο Πούζο έγραψε τον «Νονό» ενώ είχε χρέη και αργότερα είπε πως τον έγραψε για τα χρήματα. Το βιβλίο έγινε ένα από τα εμπορικότερα μυθιστορήματα της δεκαετίας του 1970.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Ο Νονός»;
- Μπορεί να σου αρέσει αν σε τραβούν τα οικογενειακά έπη, οι σύνθετοι χαρακτήρες και οι ιστορίες εγκλήματος με βάρος στις σχέσεις. Η αφήγηση κάποιες φορές προχωρά αργά, ενώ οι σεξουαλικές σκηνές και οι έμφυλες αντιλήψεις μπορεί να σε ξενίσουν.
- Πώς είναι το «Ο Νονός»;
- Η οικογένεια, η πίστη και ο φόβος δίνουν τον τόνο σε μια λιτή, γεμάτη αγωνία αφήγηση για χάρες που δεν ξεχνιούνται. Ατμόσφαιρα: φόβος, δέος και λαχτάρα. Μιλά για την ηθική, την οικογένεια και τη μνήμη.
- Τι να διαβάσω μετά το «Ο Νονός»;
- Αν σου άρεσε το «Ο Νονός», δοκίμασε «The Shining» (Stephen King), «Κόκκινος δράκος» (Thomas Harris) και «Ο κύκλος των Ματαρέζε» (Robert Ludlum).
Μια γεύση από τη ροή
Σπίτι είναι οι άνθρωποι στους οποίους επιστρέφεις.
Graham returned to the table. He was afraid that this was how he would remember the end of Sugarloaf Key-ice melting in two tea glasses and paper napkins fluttering off the redwood table in the breeze and Molly and Willy far down the beach.
Κόκκινος δράκος · Thomas Harris
Η ευγνωμοσύνη δένει τον ταγματάρχη στην υπακοή.
But the major would never offer the slightest objection about anything where the general was concerned. “Mad Anthony” Blackburn had carried a broken young lieutenant out of a North Vietnamese prison camp, away from torture and starvation, and brought him through the jungles back to American lines. That was years ago; the lieutenant was a major now, the senior aide to the Chairman of the Joint Chiefs of Staff.
Ο κύκλος των Ματαρέζε · Robert Ludlum
A stranger’s grip can feel like a message you haven’t learned to read.
Someone touches my hand and wrist, fingers encircling me so unexpectedly that I jerk away, then stop myself, so as not to cause a scene. The grip is cold and bony and trembling, but surprisingly strong. I turn to see the woman from the garden. She straightens her humped back and gazes up at me through eyes the color of the hydrangeas back home at Drayden Hill—a soft, clear blue with a lighter mist around the edges. Her pleated lips tremble.
Before We Were Yours · Lisa Wingate
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή