The Covenant
James Michener, 1980
★ 4,22 από 22,3 χιλ. βαθμολογίες στο Goodreads
Ένα μεγάλο μυθιστόρημα για τη Νότια Αφρική, από μια προϊστορική φυλή δίπλα σε μια λίμνη που στερεύει ως το σύγχρονο κράτος, μέσα από τις ζωές όσων διεκδίκησαν τη γη. Απλώνεται σε μεγάλες χρονικές αποστάσεις, με ήρεμο ρυθμό, απλές περιγραφές και στιγμές θαυμασμού για τους ανθρώπους και τη γη της Νότιας Αφρικής.
Ατμόσφαιρα: δέος, γαλήνη και θαυμασμός. Μιλά για το σπίτι, την αγάπη και τον θάνατο.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσει αν θέλεις να γνωρίσεις την ιστορία της Νότιας Αφρικής μέσα από τις ζωές όσων διεκδίκησαν τη γη της. Είναι μεγάλο μυθιστόρημα, με αργά σημεία και χαρακτήρες που ορισμένοι αναγνώστες βρίσκουν λιγότερο αναπτυγμένους.
Γιατί να το διαβάσεις
Διάβασέ το αν θέλεις μια πλατιά αφήγηση για το πώς διαμορφώθηκε η Νότια Αφρική, από την προϊστορία ως το σύγχρονο κράτος, μαζί με τη δύσκολη ιστορία του ρατσισμού και του απαρτχάιντ.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Όταν η γη χαράζει τον χάρτη της σε ένα πρόσωπο
Gumsto was typical of his clan, four feet ten inches high, yellowish brown in color, thin and extremely wrinkled. Indeed, there were few areas of his body that did not contain deep indentations, and sometimes within a square inch twelve lines would run up and down, with eight or nine crisscrossing them. His face looked like the map of a very old watershed, marked by the trails of a thousand animals, and when he smiled, showing small white teeth, these wrinkles cut deeper into his countenance, making him look as if he were well past ninety. He was forty-three and his wrinkles had been with him since the age of twenty-two; they were the mark of his people. Τι λένε οι αναγνώστες
Οι αναγνώστες περιγράφουν το μυθιστόρημα ως ένα ευρύ και κατατοπιστικό πανόραμα της νοτιοαφρικανικής ιστορίας, που γοητεύει και συγκινεί πολλούς, αν και το μεγάλο του μήκος και οι αργοί ρυθμοί κουράζουν κάποιους. Ο ρατσισμός και το απαρτχάιντ που παρουσιάζει προκαλούν σε ορισμένους οργή ή ντροπή, ενώ άλλοι βρίσκουν τους χαρακτήρες αβαθείς και τα τελευταία μέρη πληκτικά.
James Michener.Ο Μίσινερ ήταν εγκαταλειμμένο βρέφος και δεν έμαθε ποτέ ποιοι ήταν οι βιολογικοί του γονείς. Μεγάλωσε με μια χήρα στο Ντόιλσταουν της Πενσιλβάνια.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Περισσότερα βιβλία — James Michener
Hawaii
James Michener, 1959
Ο Μίσινερ παρακολουθεί την ιστορία της Χαβάης, από τη γεωλογία του βυθού ως την πολιτική των φυτειών, και θέτει το ερώτημα ποιοι μπορούν να αποκαλούν τα νησιά πατρίδα τους.
Centennial
James Michener, 1956
Η διαδρομή ενός μελετητή μέσα από τις σαρωτικές αλλαγές μιας Αμερικής που εκσυγχρονίζεται με γρήγορους ρυθμούς, με φόντο τη φιλοδοξία, την ιστορία και το τεράστιο εύρος των πολιτισμικών μεταβολών.
Chesapeake
James Michener, 1978
Τέσσερις αιώνες στην Ανατολική Ακτή του Μέριλαντ, μέσα από τις οικογένειες, τα κανό, τις καταιγίδες και τους πολέμους που διαμόρφωσαν τον κόλπο.
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «The Covenant»;
- Μπορεί να σου αρέσει αν θέλεις να γνωρίσεις την ιστορία της Νότιας Αφρικής μέσα από τις ζωές όσων διεκδίκησαν τη γη της. Είναι μεγάλο μυθιστόρημα, με αργά σημεία και χαρακτήρες που ορισμένοι αναγνώστες βρίσκουν λιγότερο αναπτυγμένους.
- Πώς είναι το «The Covenant»;
- Απλώνεται σε μεγάλες χρονικές αποστάσεις, με ήρεμο ρυθμό, απλές περιγραφές και στιγμές θαυμασμού για τους ανθρώπους και τη γη της Νότιας Αφρικής. Ατμόσφαιρα: δέος, γαλήνη και θαυμασμός. Μιλά για το σπίτι, την αγάπη και τον θάνατο.
- Τι να διαβάσω μετά το «The Covenant»;
- Αν σου άρεσε το «The Covenant», δοκίμασε «A Time to Kill» (John Grisham), «The Hobbit» (J.R.R. Tolkien) και «The Old Man and the Sea» (Ernest Hemingway).
Μια γεύση από τη ροή
Ο Σμάουγκ καυχιέται για τη δύναμή του και τρομοκρατεί τους νάνους.
“The King under the Mountain is dead, and where are his kin that dare seek revenge? Girion Lord of Dale is dead, and I have eaten his people like a wolf among sheep, and where are his sons’ sons that dare approach me? I kill where I wish, and none dare resist. I laid low the warriors of old and their like is not in the world today. Then I was but young and tender. Now I am old and strong, strong, strong, Thief in the Shadows!” he gloated. “My armour is like tenfold shields, my teeth are swords, my claws spears, the shock of my tail a thunderbolt, my wings a hurricane, and my breath death!”
The Hobbit · J.R.R. Tolkien
Κάποιος, κάπου, άγγιξε πρώτος ένα άγριο ζώο με τη θέλησή του.
People knew animals. All the people they had met on their Journey hunted them, and most honored or paid homage to them or their spirits in one way or another. Animals had been observed carefully for as long as anyone could remember. People knew the environments they favored and the foods they liked, their migration patterns and seasonal movements, their birthing periods and rutting schedules. But no one had ever tried to touch a living, breathing animal in a friendly way. No one had ever tried to tie a rope around the head of any animal and lead it around. No one had ever tried to tame an animal, or even imagined that it could be done.
Τα καταφύγια της πέτρας · Jean M. Auel
Η στολή σκίζεται και ο αέρας αρχίζει να φεύγει.
Our main communications dish, which relayed signals from the Hab to Hermes, acted like a parachute, getting torn from its foundation and carried with the torrent. Along the way, it crashed through the reception antenna array. Then one of those long thin antennae slammed into me end-first. It tore through my suit like a bullet through butter, and I felt the worst pain of my life as it ripped open my side. I vaguely remember having the wind knocked out of me (pulled out of me, really) and my ears popping painfully as the pressure of my suit escaped.
The Martian · Andy Weir
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή