Ο γυάλινος κώδωνας
Sylvia Plath, 1963
★ 4,04 από 1,3 εκ. βαθμολογίες στο Goodreads
Μια ταλαντούχα φοιτήτρια βυθίζεται στην κατάθλιψη. Η ιστορία της, με τον ρυθμό κωμωδίας και μια ανατριχιαστική ακρίβεια, δείχνει πώς είναι να πάψεις να νιώθεις. Η αφήγηση συνδυάζει ξερό χιούμορ και ποιητική ακρίβεια, καθώς η καθημερινότητα μιας φοιτήτριας σκοτεινιάζει και ο φόβος μεγαλώνει.
Ατμόσφαιρα: φόβος, θαυμασμός και μελαγχολία. Μιλά για την τρέλα, τη φιλοδοξία και την αγάπη.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου ταιριάξει αν σε ενδιαφέρουν οι εσωτερικές φωνές, οι πιέσεις που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες και το πώς αποδίδεται η κατάθλιψη. Η σκοτεινιά μπορεί να σε εξαντλήσει, ενώ εμφανίζονται επαναλαμβανόμενα ρατσιστικά, ομοφοβικά και χοντροφοβικά στοιχεία.
Γιατί να το διαβάσεις
Η «Ο γυάλινος κώδωνας» προσφέρει μια έντονη, συγκεκριμένη ματιά στην κατάθλιψη, χωρίς να χάνει το χιούμορ της· μπορείς να τη διαβάσεις για την ακριβή φωνή της Πλαθ.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Όλες οι ζωές που θα μπορούσες να ζήσεις κρέμονται μπροστά σου.
I saw my life branching out before me like the green fig tree in the story. From the tip of every branch, like a fat purple fig, a wonderful future beckoned and winked. One fig was a husband and happy home and children, and another fig was a famous poet and another fig was a brilliant professor, and another fig was Ee Gee, the amazing editor, and another fig was Constantin and Socrates and Attila and a pack of other lovers with queer names and offbeat professions, and another fig was an Olympic lady crew champion, and beyond and above these figs were many more figs I couldn’t quite make out. Τι λένε οι αναγνώστες
Οι αναγνώστες συχνά συγκινούνται και ταράζονται από τη ζωντανή απεικόνιση της βύθισης στην κατάθλιψη, ενώ πολλοί ταυτίζονται με την απομόνωση και τις πιέσεις που σχετίζονται με το φύλο. Άλλοι εξοργίζονται με τα επαναλαμβανόμενα ρατσιστικά, ομοφοβικά και παχυφοβικά στοιχεία, ενώ σε κάποιους η ζοφερότητα φαίνεται εξαντλητική ή αυτάρεσκη.
Sylvia Plath.Το βιβλίο κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 1963 με το ψευδώνυμο Βικτόρια Λούκας. Το όνομα της Πλαθ μπήκε στο εξώφυλλο μετά τον θάνατό της, τον επόμενο μήνα.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Ο γυάλινος κώδωνας»;
- Μπορεί να σου ταιριάξει αν σε ενδιαφέρουν οι εσωτερικές φωνές, οι πιέσεις που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες και το πώς αποδίδεται η κατάθλιψη. Η σκοτεινιά μπορεί να σε εξαντλήσει, ενώ εμφανίζονται επαναλαμβανόμενα ρατσιστικά, ομοφοβικά και χοντροφοβικά στοιχεία.
- Πώς είναι το «Ο γυάλινος κώδωνας»;
- Η αφήγηση συνδυάζει ξερό χιούμορ και ποιητική ακρίβεια, καθώς η καθημερινότητα μιας φοιτήτριας σκοτεινιάζει και ο φόβος μεγαλώνει. Ατμόσφαιρα: φόβος, θαυμασμός και μελαγχολία. Μιλά για την τρέλα, τη φιλοδοξία και την αγάπη.
- Τι να διαβάσω μετά το «Ο γυάλινος κώδωνας»;
- Αν σου άρεσε το «Ο γυάλινος κώδωνας», δοκίμασε «Η μυστική ιστορία» (Donna Tartt), «Φρανκενστάιν ή ο σύγχρονος Προμηθέας» (Mary Shelley) και «The Perks of Being a Wallflower» (Stephen Chbosky).
Μια γεύση από τη ροή
Μπορεί μια ρωγμή να διατρέχει ολόκληρη τη ζωή σου;
DOES SUCH a thing as “the fatal flaw,” that showy dark crack running down the middle of a life, exist outside literature? I used to think it didn’t. Now I think it does. And I think that mine is this: a morbid longing for the picturesque at all costs.
Η μυστική ιστορία · Donna Tartt
Ένας νους ξυπνά χωρίς παρελθόν και χωρίς κανέναν να ρωτήσει.
“But where were my friends and relations? No father had watched my infant days, no mother had blessed me with smiles and caresses; or if they had, all my past life was now a blot, a blind vacancy in which I distinguished nothing. From my earliest remembrance I had been as I then was in height and proportion. I had never yet seen a being resembling me or who claimed any intercourse with me. What was I? The question again recurred, to be answered only with groans.
Φρανκενστάιν ή ο σύγχρονος Προμηθέας · Mary Shelley
Άλλο να σε έχει κάποιος καψούρα κι άλλο να σε βλέπει όπως είσαι.
It’s just that I don’t want to be somebody’s crush. If somebody likes me, I want them to like the real me, not what they think I am. And I don’t want them to carry it around inside. I want them to show me, so I can feel it too. I want them to be able to do whatever they want around me. And if they do something I don’t like, I’ll tell them.
The Perks of Being a Wallflower · Stephen Chbosky
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή