Seabiscuit
Laura Hillenbrand, 2001
★ 4,23 από 171,5 χιλ. βαθμολογίες στο Goodreads
Βιογραφίες και απομνημονεύματα
Μια αληθινή ιστορία από την εποχή της Μεγάλης Ύφεσης: ένα παρατημένο άλογο κούρσας, ένας τραυματισμένος αναβάτης και ο πωλητής που πόνταρε και στους δυο. Με ζωηρή αφήγηση και ιστορικές λεπτομέρειες, η ιστορία συνδυάζει αγωνία, χιούμορ και ελπίδα, χωρίς να χάνει την τρυφερότητά της.
Ατμόσφαιρα: ελπίδα, γαλήνη και πάθος. Μιλά για τη φιλοδοξία, την αγάπη και τη φιλία.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσει αν σε τραβούν οι αληθινές ιστορίες αουτσάιντερ, η ιστορία της Μεγάλης Ύφεσης και οι δεσμοί ανάμεσα σε ανθρώπους και ζώα. Οι λεπτομέρειες για τις κούρσες και την προπόνηση επιβραδύνουν κατά τόπους τον ρυθμό, αν και κάνουν τον ιππόδρομο προσιτό ακόμη κι αν δεν σε ενδιαφέρουν συνήθως τα άλογα.
Γιατί να το διαβάσεις
Ακολούθησε την απίθανη πορεία ενός αλόγου, ενός αναβάτη και ενός πωλητή, για να δεις πώς η φιλοδοξία και η αμοιβαία εμπιστοσύνη βρίσκουν χώρο ακόμη και σε δύσκολες εποχές.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Έρχεται ένα νέο μηχάνημα και οι νόμοι γίνονται ξεκαρδιστικά παράλογοι.
For good reason. The automobile, so sleekly efficient on paper, was in practice a civic menace, belching out exhaust, kicking up storms of dust, becoming hopelessly mired in the most innocuous-looking puddles, tying up horse traffic, and raising an earsplitting cacophony that sent buggy horses fleeing. Incensed local lawmakers responded with monuments to legislative creativity. The laws of at least one town required automobile drivers to stop, get out, and fire off Roman candles every time horse-drawn vehicles came into view. Massachusetts tried and, fortunately, failed to mandate that cars be equipped with bells that would ring with each revo- lution of the wheels. In some towns police were authorized to disable passing cars with ropes, chains, wires, and even bullets, so long as they took reasonable care to avoid gunning down the drivers. San Francisco didn’t escape the legislative wave. Τι λένε οι αναγνώστες
Οι αναγνώστες περιγράφουν μια συναρπαστική και εμψυχωτική ιστορία ενός αουτσάιντερ, που ζωντανεύει τις ιπποδρομίες και τις κάνει προσιτές ακόμη και στους δύσπιστους, με έντονη ιστορική ατμόσφαιρα και συγκινητικούς δεσμούς ανάμεσα στο άλογο και τους ανθρώπους. Σε κάποιους οι λεπτομέρειες για τους αγώνες και την προπόνηση φάνηκαν αργόσυρτες, ενώ πολλοί απορροφήθηκαν από αυτές.
Laura Hillenbrand.Η Χίλενμπραντ έγραψε το Seabiscuit κυρίως ενώ ήταν κατάκοιτη λόγω του συνδρόμου χρόνιας κόπωσης. Έκανε την έρευνά της από το σπίτι, με τηλέφωνο και αλληλογραφία.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Angela's Ashes
Frank McCourt, 1996
Ένα αγόρι μεγαλώνει φτωχό στο Λίμερικ, με έναν πατέρα που λείπει συχνά και μια μητέρα που κρατά την οικογένεια όρθια. Η κωμική αφήγηση κάνει τη μιζέρια υποφερτή.
Όσα πραγματικά χρειάζεται να ξέρω τα έμαθα στο νηπιαγωγείο
Robert Fulghum, 1986
Κοινά στοιχεία: αγάπη και ελπίδα.
Περισσότερα βιβλία — Laura Hillenbrand
Άθραυστος
Laura Hillenbrand, 2010
Ένας πρωταθλητής δρομέας, η συντριβή ενός βομβαρδιστικού στον πόλεμο και ο αγώνας για επιβίωση στον Ειρηνικό — και για να αντέξει όσα ακολουθούν.
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Seabiscuit»;
- Μπορεί να σου αρέσει αν σε τραβούν οι αληθινές ιστορίες αουτσάιντερ, η ιστορία της Μεγάλης Ύφεσης και οι δεσμοί ανάμεσα σε ανθρώπους και ζώα. Οι λεπτομέρειες για τις κούρσες και την προπόνηση επιβραδύνουν κατά τόπους τον ρυθμό, αν και κάνουν τον ιππόδρομο προσιτό ακόμη κι αν δεν σε ενδιαφέρουν συνήθως τα άλογα.
- Πώς είναι το «Seabiscuit»;
- Με ζωηρή αφήγηση και ιστορικές λεπτομέρειες, η ιστορία συνδυάζει αγωνία, χιούμορ και ελπίδα, χωρίς να χάνει την τρυφερότητά της. Ατμόσφαιρα: ελπίδα, γαλήνη και πάθος. Μιλά για τη φιλοδοξία, την αγάπη και τη φιλία.
- Τι να διαβάσω μετά το «Seabiscuit»;
- Αν σου άρεσε το «Seabiscuit», δοκίμασε «Becoming» (Michelle Obama), «Angela's Ashes» (Frank McCourt) και «Eat, Pray, Love» (Elizabeth Gilbert).
Μια γεύση από τη ροή
Grief does not stay at the graveside; it follows you to the fridge.
It hurts to live after someone has died. It just does. It can hurt to walk down a hallway or open the fridge. It hurts to put on a pair of socks, to brush your teeth. Food tastes like nothing. Colors go flat. Music hurts, and so do memories. You look at something you’d otherwise find beautiful—a purple sky at sunset or a playground full of kids—and it only somehow deepens the loss. Grief is so lonely this way.
Becoming · Michelle Obama
Τι προσφέρει ένας δάσκαλος σ’ ένα αγόρι με φθαρμένα παπούτσια.
He says, you have to study and learn so that you can make up your own mind about history and everything else but you can’t make up an empty mind. Stock your mind, stock your mind. You might be poor, your shoes might be broken, but your mind is a palace.
Angela's Ashes · Frank McCourt
There is a kind of crying that only happens where nobody can hear it.
Everything else about the three-years-ago scene was different, though. That time, I was not in Rome but in the upstairs bathroom of the big house in the suburbs of New York which I’d recently purchased with my husband. It was a cold November, around three o’clock in the morning. My husband was sleeping in our bed. I was hiding in the bathroom for something like the forty-seventh consecutive night, and—just as during all those nights before—I was sobbing. Sobbing so hard, in fact, that a great lake of tears and snot was spreading before me on the bathroom tiles, a veritable Lake Inferior (if you will) of all my shame and fear and confusion and grief.
Eat, Pray, Love · Elizabeth Gilbert
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή