Όσα πραγματικά χρειάζεται να ξέρω τα έμαθα στο νηπιαγωγείο
Robert Fulghum, 1986
★ 4,00 από 25 χιλ. βαθμολογίες στο Goodreads
Σύντομα, αστεία δοκίμια ενός ιερέα για το πώς οι κανόνες του νηπιαγωγείου —να μοιράζεσαι, να κοιμάσαι, να κρατιέστε χέρι χέρι— εξακολουθούν να ισχύουν στη δουλειά, στην κυβέρνηση και στην οικογενειακή ζωή. Τα σύντομα δοκίμια του Fulghum κινούνται με χιούμορ και ζεστασιά, γυρίζοντας συχνά στις παιδικές αναμνήσεις και στις απλές χαρές.
Ατμόσφαιρα: θαυμασμός, ελπίδα και χαρά. Μιλά για την αγάπη, τη μνήμη και τον πόλεμο.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσει αν σε τραβούν τα σύντομα, προσωπικά δοκίμια και οι στοχασμοί για το πώς οι κανόνες του νηπιαγωγείου χωρούν στην ενήλικη ζωή. Η απλότητά τους, όμως, έχει διχάσει αναγνώστες: κάποιοι τη βρίσκουν γλυκιά και εμπνευστική, άλλοι τετριμμένη ή αυτάρεσκη.
Γιατί να το διαβάσεις
Οι ιδέες του βιβλίου πιάνουν δουλειά, οικογένεια και πολιτική μέσα από γνώριμους κανόνες, όπως το να μοιράζεσαι και να κρατιέστε χέρι χέρι. Είναι μια ευκαιρία να δεις τι μπορεί να κρύβεται σε απλές συμβουλές.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Ένα όπλο που σκορπά κηρομπογιές αντί για θάνατο.
Maybe we should develop a Crayola bomb as our next secret weapon. A happiness weapon. A Beauty Bomb. And every time a crisis developed, we would launch one. It would explode high in the air — explode softly — and send thousands, millions, of little parachutes into the air. Floating down to earth — boxes of Crayolas. And we wouldn’t go cheap either — not little boxes of eight. Boxes of sixty-four, with the sharpener built right in. With silver and gold and copper, magenta and peach and lime, amber and umber and all the rest. And people would smile and get a little funny look on their faces and cover the world with imagination instead of death. A child who touched one wouldn’t have his hand blown off. Τι λένε οι αναγνώστες
Οι αναγνώστες συχνά ένιωσαν γοητευμένοι, διασκεδασμένοι και εμπνευσμένοι από τα απλά μαθήματα ζωής και τη νοσταλγία για τα παιδικά χρόνια. Άλλοι βρήκαν την ίδια απλότητα κοινότοπη, αυτάρεσκη ή βαρετή, κι έτσι οι αντιδράσεις κυμάνθηκαν από τη ζεστασιά έως τον σκεπτικισμό.
Robert Fulghum.Πριν από αυτό το βιβλίο, που τον έκανε ευπώλητο συγγραφέα, ο Φάλγκουμ ήταν ιερέας και δάσκαλος της Ουνιταριανής Οικουμενικής Εκκλησίας. Το δοκίμιο που έδωσε τον τίτλο στο βιβλίο ξεκίνησε ως μονοσέλιδο κείμενο με τις πεποιθήσεις του.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Όλα τα βιβλία σαν το «Όσα πραγματικά χρειάζεται να ξέρω τα έμαθα στο νηπιαγωγείο»
Περισσότερα βιβλία — Robert Fulghum
Όσα χρειάζεται να ξέρω τα έμαθα στο Νηπιαγωγείο
Robert Fulghum, 1986
Ένας πάστορας που έχει δουλέψει ως μπάρμαν, εργάτης σε ράντσο και τραγουδιστής καουμπόι υποστηρίζει ότι το μοίρασμα, ο υπνάκος και τα κουλουράκια με γάλα είναι όλη η ηθική.
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Όσα πραγματικά χρειάζεται να ξέρω τα έμαθα στο νηπιαγωγείο»;
- Μπορεί να σου αρέσει αν σε τραβούν τα σύντομα, προσωπικά δοκίμια και οι στοχασμοί για το πώς οι κανόνες του νηπιαγωγείου χωρούν στην ενήλικη ζωή. Η απλότητά τους, όμως, έχει διχάσει αναγνώστες: κάποιοι τη βρίσκουν γλυκιά και εμπνευστική, άλλοι τετριμμένη ή αυτάρεσκη.
- Πώς είναι το «Όσα πραγματικά χρειάζεται να ξέρω τα έμαθα στο νηπιαγωγείο»;
- Τα σύντομα δοκίμια του Fulghum κινούνται με χιούμορ και ζεστασιά, γυρίζοντας συχνά στις παιδικές αναμνήσεις και στις απλές χαρές. Ατμόσφαιρα: θαυμασμός, ελπίδα και χαρά. Μιλά για την αγάπη, τη μνήμη και τον πόλεμο.
- Τι να διαβάσω μετά το «Όσα πραγματικά χρειάζεται να ξέρω τα έμαθα στο νηπιαγωγείο»;
- Αν σου άρεσε το «Όσα πραγματικά χρειάζεται να ξέρω τα έμαθα στο νηπιαγωγείο», δοκίμασε «Η χαρά του σεξ» (Alex Comfort), «Travels with Charley» (John Steinbeck) και «A Moveable Feast» (Ernest Hemingway).
Μια γεύση από τη ροή
Κάθε γενιά περνά τα παιδικά της χρόνια για καλύτερο κόσμο.
Even while I protest the assembly-line production of our food, our songs, our language, and eventually our souls, I know that it was a rare home that baked good bread in the old days. Mother’s cooking was with rare exceptions poor, that good unpasteurized milk touched only by flies and bits of manure crawled with bacteria, the healthy old-time life was riddled with aches, sudden death from unknown causes, and that sweet local speech I mourn was the child of illiteracy and ignorance. It is the nature of a man as he grows older, a small bridge in time, to protest against change, particularly change for the better.
Travels with Charley · John Steinbeck
Το τίμημα του να αποκτάς επίγνωση του ταλέντου σου.
His talent was as natural as the pattern that was made by the dust on a butterfly’s wings. At one time he understood it no more than the butterfly did and he did not know when it was brushed or marred. Later he became conscious of his damaged wings and of their construction and he learned to think and could not fly any more because the love of flight was gone and he could only remember when it had been effortless.
A Moveable Feast · Ernest Hemingway
There is a kind of crying that only happens where nobody can hear it.
Everything else about the three-years-ago scene was different, though. That time, I was not in Rome but in the upstairs bathroom of the big house in the suburbs of New York which I’d recently purchased with my husband. It was a cold November, around three o’clock in the morning. My husband was sleeping in our bed. I was hiding in the bathroom for something like the forty-seventh consecutive night, and—just as during all those nights before—I was sobbing. Sobbing so hard, in fact, that a great lake of tears and snot was spreading before me on the bathroom tiles, a veritable Lake Inferior (if you will) of all my shame and fear and confusion and grief.
Eat, Pray, Love · Elizabeth Gilbert
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή