Ο άνθρωπος που φοβόταν να ζήσει
Μιγκέλ Άνχελ Μοντέρο, 2026
Ένας άνθρωπος στα όρια της απόγνωσης ξεκινά το Μονοπάτι του Σαντιάγο, όπου κάθε βήμα ανοίγει έναν διαφορετικό δρόμο προς τη ζωή.
Ατμόσφαιρα: ελπίδα και περιέργεια. Μιλά για την ταυτότητα, την ελευθερία και την περιπέτεια.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Πότε νιώθεις ότι ζεις και δεν περνάς απλώς τις μέρες σου;
Eκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ p s i c h o g i o s . g r KΩΔ. ΜΗΧ/ΣΗΣ: 32404 Μια συγκινητική και αισιόδοξη ιστορία, μέσα από την οποία θα ανακαλύψεις ότι το να ζεις δεν είναι το ίδιο με το απλώς να υπάρχεις. Μιγκέλ Άνχελ Μοντέρο.Τα διαθέσιμα αποσπάσματα είναι κείμενα του εκδότη, όχι αποσπάσματα του μυθιστορήματος· δεν τεκμηριώνουν βιογραφικά στοιχεία ή τη χρονολογία έκδοσης.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Ο Χάρι Πότερ και ο αιχμάλωτος του Αζκαμπάν
J.K. Rowling, 1999
Κοινά στοιχεία: περιπέτεια και περιέργεια.
Κωνσταντίνος Καβάφης. Ο άνθρωπος και ο ποιητής
Peter Jeffreys, 2019
Κοινά στοιχεία: ταυτότητα και περιέργεια.
Αναμνήσεις μιας καθωσπρέπει κόρης
Simone de Beauvoir, 1958
Κοινά στοιχεία: ταυτότητα και περιέργεια.
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Πώς είναι το «Ο άνθρωπος που φοβόταν να ζήσει»;
- Ατμόσφαιρα: ελπίδα και περιέργεια. Μιλά για την ταυτότητα, την ελευθερία και την περιπέτεια.
- Τι να διαβάσω μετά το «Ο άνθρωπος που φοβόταν να ζήσει»;
- Αν σου άρεσε το «Ο άνθρωπος που φοβόταν να ζήσει», δοκίμασε «Βιβλιοπωλείο στον παράδεισο» (Georgie Tilney), «Οδηγός συγγραφής» (Κυριάκος Αθανασιάδης) και «Ο Χάρι Πότερ και ο αιχμάλωτος του Αζκαμπάν» (J.K. Rowling).
Μια γεύση από τη ροή
Μερικές φορές, ένα πλάσμα είναι η μόνη σου υποδοχή.
Ο Χάρι διέσχισε το σκοτεινό δωμάτιο, προσπέρασε το μεγάλο, άδειο κλουβί της Χέντβιχ και στάθηκε μπροστά στο παράθυρο. Έγειρε στο περβάζι κι άφησε το δροσερό κι ευχάριστο αεράκι της νύχτας να χαϊδέψει το πρόσωπό του, το οποίο είχε μείνει για ώρα κουκουλωμένο με την κουβέρτα. Η Χέντβιχ δεν είχε εμφανιστεί εδώ και δυο μέρες. Ο Χάρι δεν ανησυχούσε για εκείνη, γιατί η Χέντβιχ το ’χε ξανακάνει, αλλά έλπιζε να επιστρέψει γρήγορα. Ήταν το μόνο ζωντανό πλάσμα σ’ αυτό το σπίτι που δεν ανατρίχιαζε στη θέα του Χάρι.
Ο Χάρι Πότερ και ο αιχμάλωτος του Αζκαμπάν · J.K. Rowling
Τρεις φίλοι αποφασίζουν πως οι αδικίες του κόσμου τους αφορούν.
Με το φίλο μου αυτό και μ’ έναν άλλο συμμαθητή, λιανοκόκαλο, λιγομίλητο, με γαλαζοπράσινα μάτια, ιδρύσαμε ένα καλοκαίρι, στις πάψες, μια καινούρια «Φιλική Εταιρεία». Συνεδριάζαμε κρυφά, πήραμε και δώσαμε όρκους, υπογράψαμε καταστατικά και θέσαμε σκοπό της ζωής μας: να πολεμούμε, χωρίς συμβιβασμό, σε όλη μας τη ζωή, την ψευτιά, τη σκλαβιά, την αδικία. Ο κόσμος μάς φάνηκε πως ήταν ψεύτης, άδικος, άτιμος, κι αναλάβαμε, εμείς οι τρεις, να τον σώσουμε.
Αναφορά στον Γκρέκο · Νίκος Καζαντζάκης
Πότε η χρεοκοπία γίνεται σχεδόν οικογενειακό γνώρισμα;
Ο ίδιος σηματοδότησε την τελική φάση της οικογένειας, το τέλος του ονόματος Καβάφη (δεν υπήρχαν άρρενες απόγονοι) μετά την απώλεια της κάποτε σημαντικής περιουσίας της οικογένειάς του. Στις λιγότερο υψιπετείς του στιγμές, ο Κωνσταντίνος συχνά εκθείαζε τη σημασία του εμπορίου και του κεφαλαίου. Σε μια επιστολή στον κληρονόμο και φίλο του Αλέκο Σεγκόπουλο (17 Οκτωβρίου 1918), έγραφε: «Μεγάλο και ωραίο πράγμα είναι το εμπόριον».4 Στον Ε. Μ. Φόρστερ είπε κάποτε: «Μη λησμονείς ποτέ για τους Έλληνες ότι είμαστε χρεοκοπημένοι. Αυτή είναι η διαφορά ανάμεσα σε εμάς και σε εσάς. Είθε, αγαπητέ μου Φόρστερ, εσείς –εσείς οι Εγγλέζοι, με την ικανότητα που έχετε για περιπέτειες– να μη χάσετε ποτέ το κεφάλαιό σας, ειδάλλως θα μας μοιάσετε, ψεύτες πανούργοι και νευρικοί».
Κωνσταντίνος Καβάφης. Ο άνθρωπος και ο ποιητής · Peter Jeffreys
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή