Ένα δάσος... θάρρος
Λίλα Παπαχαραλάμπους, 2026
Ένα τρυφερό παιδικό βιβλίο για μικρούς φόβους που, όταν τους μοιράζεσαι, αφήνουν χώρο στο θάρρος.
Ατμόσφαιρα: ελπίδα, ανησυχία και τρυφερότητα. Μιλά για τη φιλία, την ελευθερία και τη φύση.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Ένας φόβος μικραίνει όταν κάποιος τον ακούει.
Σ’ ένα ήσυχο δάσος, ένα λαμπερόπρωινό, τα ζωάκια ξυπνούν μαζί με τον ήλιο.Όμως πίσω από τα χαρούμενα βλέμματακρύβεται κάτι που όλοι γνωρίζουν...ένας μικρός φόβος.Η κουκουβάγια φοβάται το σκοτάδι.Το σκαντζοχοιράκι, τη βροχή.Ο λύκος, τις μέλισσες.Το ζαρκάδι μη σκοντάψει.Όταν όμως αρχίζουν να μιλούν μεταξύ τους,ανακαλύπτουν ότι ο φόβος αλλάζει μορφή.Γιατί ο φόβος μικραίνει όταν τον μοιράζεσαι.Και τότε, στη θέση του, γεννιέταιτο πιο όμορφο συναίσθημα: το θάρρος. Λίλα Παπαχαραλάμπους.Το απόσπασμα δεν δίνει αρκετές ασφαλείς πληροφορίες για ένα συγκεκριμένο βιογραφικό ή εκδοτικό στοιχείο.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Πώς είναι το «Ένα δάσος... θάρρος»;
- Ατμόσφαιρα: ελπίδα, ανησυχία και τρυφερότητα. Μιλά για τη φιλία, την ελευθερία και τη φύση.
- Τι να διαβάσω μετά το «Ένα δάσος... θάρρος»;
- Αν σου άρεσε το «Ένα δάσος... θάρρος», δοκίμασε «Κι όμως με πειράζει!» (Βέρα Πρατικάκη), «Ο καθρέφτης» (Μαρίνα Φασάκη) και «Το θαύμα» (Τομ Περσιβαλ).
Μια γεύση από τη ροή
Πόσο δύσκολο είναι να είσαι ευγενικός και να αρνηθείς;
Ο Βλαδίμηρος ο νεροβούβαλος δε βλέπει την ώρα να γυρίσει σπίτι του να ξεκουραστεί. Λίγο πριν φτάσει, όμως, συναντάει τον παλιό του συμμαθητή, τον Μήτσο τον κούκο, με όλη του την οικογένεια. Όταν ο Μήτσος αρχίζει να του ζητάει διάφορα πράγματα, ο Βλαδίμηρος έρχεται σε δύσκολη θέση. Δε θέλει να κάνει όλα αυτά που του ζητούν, αλλά φοβάται μήπως φανεί αγενής και θυμώσουν μαζί του.
Κι όμως με πειράζει! · Βέρα Πρατικάκη
Όταν μια κακή μέρα μοιάζει να λέει κάτι για σένα.
Η Ελπίδα καθόταν μπροστά στον καθρέφτη της, με τα χέρια σταυρωμένα και τα φρύδια συνοφρυωμένα. «Σήμερα δεν τα κατάφερα σε τίποτα...» ψιθύρισε κοιτάζοντας το πάτωμα. Ήταν από εκείνες τις μέρες που όλα, μα όλα, της φαίνονταν στραβά. Στη ζωγραφική, το δέντρο που ήθελε να φτιάξει έγινε μια μεγάλη πράσινη μουντζούρα. Στην αυλή, μπερδεύτηκε στο σχοινάκι και έπεσε. Στην αντιγραφή, ο δάσκαλος κύκλωσε με κόκκινο στυλό τρία ορθογραφικά λάθη.
Ο καθρέφτης · Μαρίνα Φασάκη
Μερικές μέρες, ακόμα κι ο καιρός μοιάζει να τα έχει μαζί σου.
Δυνατή βροχή έπεφτε από τον γκρίζο, σκοτεινό ουρανό. Ένα λεωφορείο πέρασε από μια λακκούβα γεμάτη νερά και κατέβρεξε τον Ντάνιελ.
Το θαύμα · Τομ Περσιβαλ
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή