Αγώνες πείνας
Suzanne Collins, 2008
Φαντασίας Λογοτεχνική πεζογραφίαΕπιστημονική φαντασίαΝεανικά
Ένας τηλεοπτικός αγώνας μέχρι θανάτου μετατρέπει την επιβίωση σε θέαμα και δοκιμάζει όσα μπορεί ακόμη να επιλέξει ένας άνθρωπος.
Ατμόσφαιρα: φόβος, αντίσταση και ελπίδα. Μιλά για την κοινωνία, τον θάνατο και την ελευθερία.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Όταν η επιβίωση γίνεται τηλεοπτικό θέαμα, ποιος κοιτάζει;
Σε μια σκοτεινή εκδοχή ενός όχι και τόσο μακρινού μέλλοντος, δώδεκα αγόρια και δώδεκα κορίτσια αναγκάζονται να εμφανιστούν σ’ ένα ζωντανό τηλεοπτικό σόου, στους Αγώνες Πείνας. Υπάρχει μόνο ένας κανόνας: ή σκοτώνεις ή πεθαίνεις. Suzanne Collins.Η Κόλινς έχει πει ότι η ιδέα γεννήθηκε καθώς άλλαζε κανάλια ανάμεσα σε ριάλιτι και πλάνα από τον πόλεμο στο Ιράκ.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Περισσότερα βιβλία — Suzanne Collins
Catching Fire
Suzanne Collins, 2008
Σε μια δυστοπική Αμερική, η επιβίωση απαιτεί έναν επικίνδυνο χορό ανάμεσα στην εξέγερση και την καταπιεστική εξουσία ενός ολοκληρωτικού Καπιτωλίου.
Mockingjay
Suzanne Collins, 2010
Το τελευταίο βιβλίο της σειράς «Αγώνες Πείνας»: η κοπέλα που επέζησε από τον τηλεοπτικό αγώνα θανάτου του κράτους γίνεται τώρα το πρόσωπο ενός πολέμου που δεν ήθελε ποτέ να ηγηθεί.
Sunrise on the Reaping
Suzanne Collins, 2025
Πριν γίνει ο Χέιμιτς Έμπερναθ, ο νικητής από την Περιφέρεια 12 που έχει χάσει τα πάντα, ήταν ένα αγόρι με μια κοπέλα, μια οικογένεια και μια κλήρωση. Οι 50οι Αγώνες Πείνας, από μέσα.
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Πώς είναι το «Αγώνες πείνας»;
- Ατμόσφαιρα: φόβος, αντίσταση και ελπίδα. Μιλά για την κοινωνία, τον θάνατο και την ελευθερία.
- Τι να διαβάσω μετά το «Αγώνες πείνας»;
- Αν σου άρεσε το «Αγώνες πείνας», δοκίμασε «Η λεπίδα της ασασίνου» (Σάρα Τζ. Μάας), «Attack on Titan, Vol. 1» (Hajime Isayama) και «Ο δύτης» (Minos Efstathiadis).
Μια γεύση από τη ροή
How much of your safety is really just a well-built cage?
On that day, mankind received a grim reminder. We lived in fear of the Titans and were disgraced to live in these cages we called walls.
Attack on Titan, Vol. 1 · Hajime Isayama
If we weighed every consequence, we would never leave the chair.
If, before every action, we were to begin by weighing up the consequences, thinking about them in earnest, first the immediate consequences, then the probable, then the possible, then the imaginable ones, we should never move beyond the point where our first thought brought us to a halt. The good and evil resulting from our words and deeds go on apportioning themselves, one assumes in a reasonably uniform and balanced way, throughout all the days to follow, including those endless days, when we shall not be here to find out, to congratulate ourselves or ask for pardon, indeed there are those who claim that this is the much talked of immortality.
Blindness · José Saramago
The monsters are gone; the pictures in their heads are not.
Somehow she projected a jab of cynicism into the words. I keep seeing Grievers. Their disgusting skin and blubber bodies, all those metal arms and spikes. It was way too close for comfort, Tom. How’re we gonna get something like that out of our heads?
The Scorch Trials · James Dashner
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή