Βιβλία σαν το «Σύντομη ιστορία της Ευρώπης»

Μπλε Λάμψεις από Καραμέλες Μια έμμεση απόδειξη της έλξης φορτίων με αντίθετα πρόσημα μπορούμε να δούμε με μια καραμέλα με γεύση π.χ. μέντας. Αν προσαρμόσετε τα μάτια σας στο σκοτάδι για 15 περίπου λεπτά και μετά πείτε σε έναν φίλο να δαγκώσει ένα κομμάτι της καραμέλας στο σκοτάδι, θα δείτε μια ασθενή μπλε λάμψη στο στόμα του φίλου σας σε κάθε δαγκωνιά. Όταν μια δαγκωνιά σπάει έναν κρύσταλλο ζάχαρης σε κομμάτια, κάθε κομμάτι θα καταλήξει πιθανότατα με διαφορετικό πλήθος ηλεκτρονίων. Υποθέστε ότι ένας κρύσταλλος σπάει στα κομμάτια A και B, με το A να καταλήγει με περισσότερα ηλεκτρόνια στην επιφάνειά του απ’ ό,τι το B (Σχ. 21.1.4). Αυτό σημαίνει ότι το B έχει θετικά ιόντα (άτομα που έχασαν ηλεκτρόνια προς το A) στην επιφάνειά του. Επειδή τα ηλεκτρόνια στο A έλκονται ισχυρά από τα θετικά ιόντα στο B, κάποια από αυτά τα ηλεκτρόνια μεταπηδούν διαμέσου του διάκενου μεταξύ των κομματιών.

ΠΡΌΛΟΓΟΣ την ύπαρξη. (iii) Υπάρχουν οι ΣΔΕ στη φύση, ή είναι γραφής αυτού του συγγράμματος: Χριστόδουλο Αθακατασκευές που εμείς επιβάλλουμε στη φύση; (iv) Οι νασιάδη (Ομότιμο Καθηγητή στο Τμήμα ΜαθηματιΣΔΕπροϋποθέτουν μια αντίληψη του χρόνου ως συνε- κών του ΕΚΠΑ), Νίκο Αλικάκο (Ομότιμο Καθηγητή χούς και απείρως διαιρετού. (v) Η χρήση ΣΔΕ είναι στο Τμήμα Μαθηματικών του ΕΚΠΑ), Χάρη Αποστομορφή μοντελοποίησης και όχι άμεσης γνώσης, δηλα- λάτο (Καθηγητή στο Τμήμα Φυσικής του ΕΚΠΑ), Νίδή συμπεραίνουμε από τα μοντέλα, αλλά τα μοντέλα κο Γιαλελή (Μεταδιδακτορικό Ερευνητή στο Τμήμα είναι ιδεατά.

George Klosko για να κατανοήσει κανείς τον ρουσσώ, πρέπει να διαβάσει τον ροσσαίους, και για να εκτιμήσει τον τελευταίο, πρέπει να επιστρέψει στον Ακινάτη, στον χίλντεμπραντ και στον Αυγουστίνο. Οι ηχηρές ϕράσεις της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας ή των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου δεν είναι μια πρωτότυπη ανακάλυψη αλλά είναι κληρονομιά όλων των περασμένων εποχών, η αποθησαύριση των συναισθημάτων και των σκέψεων εβδομήντα γενεών πολιτισμού. […] Ο Μαριάνα ϕύτεψε, ο Αλθούσιος πότισε και ο ροβεσπιέρος θέρισε τη σοδειά.* Τζον Φίγκις * Το απόσπασμα από το John N. Figgis, Studies of Political Thought from Gerson to Grotius: 1414-1625, Κέιμπριτζ 1907, σ. 30, αναδεικνύει τη χρήση θρησκευτικών θεωριών και μοτίβων στη ανάπτυξη των πολιτικών ιδεών της νεωτερικότητας. Στο συγκεκριμένο απόσπασμα παραλληλίζει ομοιότητες στην προϕορά των ονομάτων των εν λόγω στοχαστών με εννοιολογικές συγγένειές τους.

Το κείμενο αυτό καλύπτει και τις οχτώ σελίδες τεσσάρων αχαράκωτων φύλλων. Είναι γραμμένο καθαρά, με μαύρη πένα, με προσθήκες και κάποιες διορθώσεις με στυλό διαρκείας. Η πίσω πλευρά των περισσότερων φύλλων είναι γεμάτη με υπολογισμούς που δεν δίνονται εδώ. Το κείμενο χρονολογείται γύρω στο 1959.

Οι Αθηναίοι, από την άλλη, καθώς ήταν πολιορκημένοι και από τη στεριά κι από τη θάλασσα, δεν γνώριζαν τι έπρεπε να κάνουν, καθώς ούτε πλοία διέθεταν ούτε συμμάχους ούτε τρόϕιμα· πίστευαν ότι δεν υπήρχε καμία σωτηρία παρά μόνον ότι θα πάθαιναν ό,τι είχαν κάνει οι ίδιοι στους πληθυσμούς των μικρών πόλεων-κρατών, όχι ως αντίποινα, αλλά αυθαίρετα και άδικα, για κανέναν άλλο λόγο παρά μόνον επειδή ήταν σύμμαχοι με τους Λακεδαιμονίους.

Το σημείον όμως το οποίον πάντοτε εφαίνετο τελείως ανεξήγητον είναι κάποια συναισθηματική ατέλεια εις την ψυχοσύνθεσιν του Μάρκου Αυρηλίου, ιδία δε υπό μορφήν σκληρότητος και αναισθησίας ενώπιον ωρισμένων παθημάτων των ανθρώπων. Ούτω αγνοεί απολύτως την ζωοφιλίαν, μένει αδιάφορος ενώπιον των κατακρεουργήσεων των ξιφομάχων εις τον στίβον και ουδένα αισθάνεται οίκτον διά τα μαρτύρια των χριστιανών. [...] Τέλος, διατί να φαίνεται ανεξήγητος η αντίληψις ην είχεν ο Μάρκος Αυρήλιος περί των χριστιανών ως εκφύλων επαναστατών; Ήτο δυνατόν ο αυτοκράτωρ να μη θεωρή ως στοιχεία υποσκάπτοντα τα θεμέλια του κράτους ανθρώπους έχοντας την ιδέαν ότι οφείλουν προ παντός υπακοήν εις το ουράνιον κράτος, εις τον Θείον Παντοκράτορα;