Passages from Σατιρικά

A doctor in the Greek countryside quotes Italian and dispenses folk remedies to patients who can't afford to be treated.

Ἐγὼ πάω νὰ κάνω βίζιτες;νἄχω φτώχια, νἄχω πόνουςκαὶ νἀκούω: σὲ πολλοὺς χρόνους!vale a dir: Dottor, νὰ ζήσῃςκι’ ἀπὸ πεῖνα νὰ ψοφήσῃς.Ξέρω ἐγὼ ἐκεῖνοι οἱ ἄρχοντεςτὸ τί θε΄λανε νὰ κάνω·τὸ γιατρὸ τὸν τσαρλατᾶνο!Τσαρλατᾶνος; ἆ! δὲ γένουμαιξέρεις τί τοῦ ἀποκραίνουμαιὁποιανοῦ μὲ κοσουλτάρει;—Ἔχω tormini. Χαμάρι,—Ἔχω βάρος στὸ κεφάλι.Ἐκειὸ τὄχουν ἄλλοι κι’ ἄλλοι.

A poet sits down to write, and the words start arriving faster than he can hold them.

Συφορά σου καὶ μαυρίλα σου,κάλλιο νἄσουνα στὸ μνῆμα σου.Ὅποιος θέλει τὰ μυστήριανὰ ξαγγλίσῃ, ἔχει ντελίριαἐδῶ ἂς ἔρθουνε οἱ γιατροὶνὰ μοῦ ποῦνε, ἂν εἶν’ ’κανοί,τί ’ναι κειὸ ποὺ ἀκούω μέσα μουπάντα, τόμου κομπονέρω·γιατὶ ἀκόμα δὲν τὸ ξέρω.Ἕνα βζὶτ μέσ’ στὰ μυαλά,κι’ ὄξω ἐπίθετα... ἀπὸ κειά.Βζὶτ καὶ βγαίνει λέξι, γιέ μου,ποὺ δὲν ἄκουσα ποτέ μου.

The doctor leaves the sickroom, and his last words are a plan for revenge.

Του το φέρνουν σε φλετζάνικαι φωνή ο Ροΐδης βγάνει:«Τί του φέρετε εδώ; Θέλεινα το βάλτε σε σκουτέλι!»Και με κάτι θεοφωνέςτο ’πε τέσσερες φορές.«Finalmente, bravi cari,αμή πώς θε να σπεράρει;Βάλ’ το, μάτια, βάλ’ το κάτου,θα το πιούμε στην υγειά του!

A country doctor hurries out into the rain to tend a sick nephew he has never much liked.

Τέλος πάντων ἦρθε ἡ ὥραὁποὺ ἐσπάρθηκε στὴ χώραπὼς πεθαίνει τ’ ἀνεψίδιτοῦ δοττόρου τοὺ Ροΐδη·καὶ ὁ δοττόρος δὲν ἀργεῖἀμπονόρα τὴν αὐγὴτὸ μπαστούνι του νὰ βάλῃἀποκάτου ἀπ’ τὴ μασχάληκαὶ κουνῶντας τὸ κεφάλικαὶ τὰ φρύδια, εὐθύς, ἁρπάζειτὸ καπέλλο καὶ φωνάζει·—Ah! non voglio più asp ettar;θὲ νὰ ἰδῶ, cos’ è ’sto a ffar.

A prescription written in Latin, with a small joke buried in every line.

Drachamas duas recipe rheiOptimi pulverizzatiatque lapides, in natianimalibus addanturin decoctum viperarum,atque Hoffman juventa,et alteae et camomillae.—Pillulas calomelaniatque guttas Hoffemaniet radices herbae Paeoniaeatque feculum Laponiae,virginiana serpentaria;Misce et fiant electuaria·ἐδῶ καὶ δύο ριτσέτες,ἢ τὴ μία ἢ τὴν ἄλληπὲς τοῦ Ρήαγα νὰ τὴ βγάλῃπὲς του ἀπ’ ὄνομά μου, μάτια.

A man greets the boy with a kiss and immediately starts making a dishonest proposal.

Έλα δω, καλό παιδί,έλα, νά κι ένα φιλί.Είσαι αλήθεια ένα καμάρι,μα από σέ θέλω μία χάρη,να μ’ αφήσεις να πάω νά βρωκάτω εδώ κανένα φάβρονα μου κάμει ένα αντικλείδινα το δώσω του Ροΐδηνα έρχεται το μεσημέρικαι με το ίδιο του το χέρινα σηκώνει όσ’ άσπρα θέλει,τίποτσι να μην τον μέλει.Πίστεψέ μου, είναι καλό,τώρα μου ήλθε στο μυαλό.