BookFeed English

Yesteryear

Caro Claire Burke, 2026

★ 3,83 από 1,1 εκ. βαθμολογίες στο Goodreads

Ένα καυστικό και αστείο μυθιστόρημα για τους ρόλους που παίζουν οι γυναίκες στην εκκλησία, στο διαδίκτυο και στον γάμο — και το τίμημα του να κρατούν το χαμόγελο στη θέση του. Με καυστικό χιούμορ και μια ανήσυχη αίσθηση θαύματος, το μυθιστόρημα κοιτάζει τις ταυτότητες που στήνονται για την εκκλησία, το διαδίκτυο και τον γάμο.

Ατμόσφαιρα: θαυμασμός και ανησυχία. Μιλά για την ταυτότητα, την αγάπη και τη φιλοδοξία.

Σε ποιον ταιριάζει

Μπορεί να σου ταιριάξει αν σε ενδιαφέρουν οι έμφυλοι ρόλοι, η σάτιρα και οι γυναίκες που προσπαθούν να κρατήσουν το χαμόγελό τους. Η πρωταγωνίστρια δεν κερδίζει όλους τους αναγνώστες, ενώ ο ρυθμός μοιάζει άνισος σε κάποιους.

Γιατί να το διαβάσεις

Διάβασέ το για μια αιχμηρή ματιά στις πιέσεις που κρύβονται πίσω από την εικόνα της «καλής» γυναίκας, και για χιούμορ που συνυπάρχει με την ενόχληση.

Μια σελίδα από το βιβλίο

Η φωνή που ελέγχει τον θυμό της γυναίκας μπορεί να είναι η δική της.

A voice in my head, echoing softly: America hates angry women. The Lord hates angry women. You hate angry women. Do not be an angry woman.
Απόσπασμα από το «Yesteryear», Caro Claire Burke, Knopf 2026. Παρατίθεται για να γνωρίσεις το βιβλίο. Πηγή Δικαιώματα και αφαιρέσεις

Τι λένε οι αναγνώστες

Οι αναγνώστες διχάστηκαν: πολλοί το βρήκαν καθηλωτικό, προκλητικό και απολαυστικά σκοτεινό, ενώ άλλους απογοήτευσαν ο αντιπαθητικός πρωταγωνιστής, ο άνισος ρυθμός και τα υπερβολικά φορτωμένα σχόλια. Κάποιοι ένιωσαν αναστατωμένοι, ενώ άλλοι απογοητευμένοι.

Caro Claire Burke.Η λέξη «yesteryear» σήμαινε αρχικά «πέρσι» και αργότερα έγινε ποιητικός όρος για κάθε χαμένο παρελθόν.

Βιβλία με παρόμοια αίσθηση

Όλα τα βιβλία σαν το «Yesteryear»

Πού θα το βρεις

Βρες το βιβλίο · Στο Public

Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.

Ερωτήσεις αναγνωστών

Μου ταιριάζει το «Yesteryear»;
Μπορεί να σου ταιριάξει αν σε ενδιαφέρουν οι έμφυλοι ρόλοι, η σάτιρα και οι γυναίκες που προσπαθούν να κρατήσουν το χαμόγελό τους. Η πρωταγωνίστρια δεν κερδίζει όλους τους αναγνώστες, ενώ ο ρυθμός μοιάζει άνισος σε κάποιους.
Πώς είναι το «Yesteryear»;
Με καυστικό χιούμορ και μια ανήσυχη αίσθηση θαύματος, το μυθιστόρημα κοιτάζει τις ταυτότητες που στήνονται για την εκκλησία, το διαδίκτυο και τον γάμο. Ατμόσφαιρα: θαυμασμός και ανησυχία. Μιλά για την ταυτότητα, την αγάπη και τη φιλοδοξία.
Τι να διαβάσω μετά το «Yesteryear»;
Αν σου άρεσε το «Yesteryear», δοκίμασε «Love, Theoretically» (Ali Hazelwood), «Vanity Fair» (William Makepeace Thackeray) και «Americanah» (Chimamanda Ngozi Adichie).

Μια γεύση από τη ροή

  1. How a doctorate turns into a side hustle you never put on the CV.

    Not that there would be anything wrong: sex work is legitimate work, and people who engage in it are just as deserving of respect as ballerinas, or firefighters, or hedge fund managers. But ten months ago, when I graduated with a Ph.D. in theoretical physics from Northeastern, I figured that by now I’d have a reasonably remunerated academic position. I did not imagine that at twenty-seven I’d be paying my water bill by helping adult men pretend that they have dating lives. And yet here I am, fake-girlfriending my way through my student loans.

    Love, Theoretically · Ali Hazelwood

  2. Οι κανόνες για να μιλήσεις για τον ρατσισμό χωρίς να φέρεις κανέναν σε δύσκολη θέση.

    If you’re telling a non-black person about something racist that happened to you, make sure you are not bitter. Don’t complain. Be forgiving. If possible, make it funny. Most of all, do not be angry. Black people are not supposed to be angry about racism. Otherwise you get no sympathy. This applies only for white liberals, by the way. Don’t even bother telling a white conservative about anything racist that happened to you. Because the conservative will tell you that YOU are the real racist and your mouth will hang open in confusion.

    Americanah · Chimamanda Ngozi Adichie

  3. Κι αν κανείς δεν ξέρει πώς να ονομάσει το χάρισμα ενός παιδιού;

    Όμως εκείνη άρχισε να διαβάζει από τριών ετών και τώρα, κοντεύοντας τα έξι πια, είχε τελειώσει σχεδόν όλον τον Ντίκενς. Τέτοιο παιδί ήταν η Μάντλεν, ένα παιδί που μπορούσε να σιγομουρμουρίσει κάποιο κονσέρτο του Μπαχ αλλά δεν μπορούσε να δέσει τα κορδόνια του, που μπορούσε να εξηγήσει την περιστροφή της Γης αλλά μπερδευόταν στην τρίλιζα. Και αυτό ήταν το πρόβλημα. Διότι, ενώ οι μουσι­ κές ιδιοφυΐες πάντα αναγνωρίζονται, δεν ισχύει το ίδιο για τους πρώιμους αναγνώστες. Κάτι που συμβαίνει επειδή οι πρώιμοι αναγνώστες είναι απλώς καλοί σε κάτι στο οποίο τελικά θα γίνουν καλοί και όλοι οι υπόλοιποι. Συνεπώς η πρωτιά τους δεν θεωρείται ξεχωριστή, απλώς ενοχλητική. Και αυτό η Μάντλεν το αντιλαμβανόταν.

    Μαθήματα χημείας · Bonnie Garmus

  4. Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά

    Συνέχισε στη ροή

Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά

Το BookFeed είναι μια ροή με αποσπάσματα από βιβλία. Μαθαίνει τι σου αρέσει και σε βοηθά να βρεις το επόμενο βιβλίο σου.

Άνοιξε το BookFeed

Δωρεάν, χωρίς εγγραφή.