The Goldfinch
Donna Tartt, 2013
Σύγχρονη πεζογραφία Λογοτεχνική πεζογραφίαΑστυνομικά και θρίλερ
Ατμόσφαιρα: μελαγχολία, λαχτάρα και φόβος. Μιλά για την τέχνη, τον θάνατο και την ταυτότητα.
Μια σελίδα από το βιβλίο
That life - whatever else it is - is short. That fate is cruel but maybe not random. That Nature (meaning Death) always wins but that doesn’t mean we have to bow and grovel to it. That maybe even if we’re not always so glad to be here, it’s our task to immerse ourselves anyway: wade straight through it, right through the cesspool, while keeping eyes and hearts open. And in the midst of our dying, as we rise from the organic and sink back ignominiously into the organic, it is a glory and a privilege to love what Death doesn’t touch. Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Περισσότερα βιβλία — Donna Tartt
Η μυστική ιστορία
Donna Tartt, 1992
Ένας υπότροφος από την Καλιφόρνια γίνεται δεκτός σε μια παρέα Ελλήνων φοιτητών σ’ ένα εκλεκτό κολέγιο του Βερμόντ — και μπλέκεται σε ό,τι έχουν κάνει. Ένα μυθιστόρημα για την ομορφιά, τον φθόνο και το τίμημα του να ανήκεις κάπου.
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Πώς είναι το «The Goldfinch»;
- Ατμόσφαιρα: μελαγχολία, λαχτάρα και φόβος. Μιλά για την τέχνη, τον θάνατο και την ταυτότητα.
- Τι να διαβάσω μετά το «The Goldfinch»;
- Αν σου άρεσε το «The Goldfinch», δοκίμασε «Circe» (Madeline Miller), «Girl with a Pearl Earring» (Tracy Chevalier) και «Us Against You» (Fredrik Backman).
Μια γεύση από τη ροή
How much of what we call delicacy is really other people's carelessness?
It is a common saying that women are delicate creatures, flowers, eggs, anything that may be crushed in a moment’s carelessness. If I had ever believed it, I no longer did.
Circe · Madeline Miller
The child who can't invent monsters grows up to look very closely at real things.
Frans, Agnes, and I used to sit along that canal and throw things in—pebbles, sticks, once a broken tile—and imagine what they might touch on the bottom—not fish, but creatures from our imagination, with many eyes, scales, hands and fins. Frans thought up the most interesting monsters. Agnes was the most frightened. I always stopped the game, too inclined to see things as they were to be able to think up things that were not.
Girl with a Pearl Earring · Tracy Chevalier
The dark is a different thing depending on who you are.
They run only where there are lights. They don’t say anything but are both thinking the same thing: guys never think about light, it just isn’t a problem in their lives. When guys are scared of the dark, they’re scared of ghosts and monsters, but when girls are scared of the dark, they’re scared of guys.
Us Against You · Fredrik Backman
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή