Οι Ιστορίες του Καντέρμπουρι
Geoffrey Chaucer (1343–1400), 1476
Ένα ξέφρενο μεσαιωνικό ταξίδι: προσκυνητές, μια γυναίκα με πέντε συζύγους, ένας συγχωροχαρτάς που πουλά πλαστά λείψανα και ιστορίες για τον γάμο, την τύχη και το ποιος έχει δικαίωμα να μιλά. Οι προσκυνητές αφηγούνται σκανταλιάρικες, σατιρικές ιστορίες σε στίχο, με γρήγορες αλλαγές φωνής και ματιές στη μεσαιωνική ζωή.
Ατμόσφαιρα: θαυμασμός. Μιλά για τον πόλεμο.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσει αν χαίρεσαι την πονηρή σάτιρα, τις έντονες αφηγηματικές φωνές και τις ιστορίες που πειράζουν την εξουσία και τους κανόνες του γάμου. Το έργο έμεινε ανολοκλήρωτο, ενώ η μεσαιωνική γλώσσα της αρχικής μορφής μπορεί να δυσκολέψει, ανάλογα με την έκδοση.
Γιατί να το διαβάσεις
Οι ιστορίες του δίνουν φωνή σε διαφορετικούς ανθρώπους και ανοίγουν συζητήσεις για την τύχη, τον γάμο και το ποιος δικαιούται να μιλά. Η γλώσσα του πρωτοτύπου είναι τα μεσαιωνικά αγγλικά.
Σελίδες από το βιβλίο
Εκεί που περπατούσαν ξωτικά, περπατά τώρα ένας μοναχός.
For there as wont to walkë was an elf,There walketh now the limitour himself,In undermelës and in morrownings,And saith his matins and his holy things,As he goes in his limitatioún.Women may now go safely up and down,In every bush, and under every tree;There is none other incubus but he;And he will do to them no dishonoúr. Η πιο σκληρή επιλογή είναι αυτή που σου αφήνουν να κάνεις.
Now there ye say that I am foul and old,Then dread ye not to be a cokëwold.For filth, and eldë, all so may I thé,Be greatë wardens upon chastity.But natheless, since I know your delight,I shall fulfil your wordly appetite.Choose now,” quoth she, “one of these thingës tway,To have me foul and old till that I dey,And be to you a truë humble wife,And never you displease in all my life:Or ellës will ye have me young and fair,And take your áventure of the repairThat shall be to your house because of me—Or in some other place, it may well be? Η πιο ειλικρινής φράση σε μια ανέντιμη πώληση.
Now, good men, God forgive you your trespáss,And ware you from the sin of avaríce.Mine holy pardon may you all waríce,So that ye offer nobles or sterlings,Or ellës silver brooches, spoons, or rings.Bowë your head under this holy bull.Come up, ye wives, and offer of your will;Your names I enter in my roll anon;Into the bliss of heaven shall ye gon;I you assoil by minë high powére,You that will offer, as clean and eke as clearAs ye were born. Lo, Sirës, thus I preach;And Jesus Christ, that is our soulës’ leech,So grantë you his pardon to receive; Περισσότερα αποσπάσματα από το «Οι Ιστορίες του Καντέρμπουρι»
Geoffrey Chaucer.Ο Τσόσερ εργάστηκε ως τελωνειακός υπάλληλος και διπλωμάτης. Αιχμαλωτίστηκε στη Γαλλία το 1359 και ο Εδουάρδος Γ΄ πλήρωσε τα λύτρα του. Οι Ιστορίες του Καντέρμπουρι έμειναν ανολοκλήρωτες όταν πέθανε.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Οι Ιστορίες του Καντέρμπουρι»;
- Μπορεί να σου αρέσει αν χαίρεσαι την πονηρή σάτιρα, τις έντονες αφηγηματικές φωνές και τις ιστορίες που πειράζουν την εξουσία και τους κανόνες του γάμου. Το έργο έμεινε ανολοκλήρωτο, ενώ η μεσαιωνική γλώσσα της αρχικής μορφής μπορεί να δυσκολέψει, ανάλογα με την έκδοση.
- Πώς είναι το «Οι Ιστορίες του Καντέρμπουρι»;
- Οι προσκυνητές αφηγούνται σκανταλιάρικες, σατιρικές ιστορίες σε στίχο, με γρήγορες αλλαγές φωνής και ματιές στη μεσαιωνική ζωή. Ατμόσφαιρα: θαυμασμός. Μιλά για τον πόλεμο.
- Τι να διαβάσω μετά το «Οι Ιστορίες του Καντέρμπουρι»;
- Αν σου άρεσε το «Οι Ιστορίες του Καντέρμπουρι», δοκίμασε «Stargirl» (Jerry Spinelli), «Journey to the Center of the Earth» (Jules Verne) και «Gulliver's Travels» (Jonathan Swift).
Μια γεύση από τη ροή
When one smile makes you forget every smile before it.
A baseball bat could not have hit me harder than that smile did. I was sixteen years old. In that time, how many thousands of smiles had been aimed at me? so why did this one feel like the first?
Stargirl · Jerry Spinelli
Βλέπεις το δείπνο σου με τα μάτια ενός καλεσμένου και το μετανιώνεις.
That was the secret of his way of readjusting her vision. Lily, turning her eyes from him, found herself scanning her little world through his retina: it was as though the pink lamps had been shut off and the dusty daylight let in. She looked down the long table, studying its occupants one by one, from Gus Trenor, with his heavy carnivorous head sunk between his shoulders, as he preyed on a jellied plover, to his wife, at the opposite end of the long bank of orchids, suggestive, with her glaring good-looks, of a jeweller’s window lit by electricity. And between the two, what a long stretch of vacuity! How dreary and trivial these people were!
The House of Mirth · Edith Wharton
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή




