Oryx and Crake
Margaret Atwood, 2003
★ 4,00 από 296,6 χιλ. βαθμολογίες στο Goodreads
Φαντασίας Επιστημονική φαντασίαΡομαντικάΛογοτεχνική πεζογραφία
Ένας άντρας, ο Σνόουμαν, επιβιώνει σε μια παραλία ανάμεσα σε παιδιά με πράσινα μάτια. Τον στοιχειώνουν ένας κόσμος με γενετικά τροποποιημένα ζώα και ο χαμένος χρόνος. Μια δυστοπία της μνήμης και του μύθου, όπως τη φαντάζεται η Άτγουντ. Η ανησυχία και η μνήμη οδηγούν μια δυστοπία με σκοτεινό χιούμορ, χαμένο χρόνο και παράξενα γενετικά τροποποιημένα ζώα.
Ατμόσφαιρα: ανησυχία, θαυμασμός και λαχτάρα. Μιλά για τη μνήμη, την εξουσία και τη φύση.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσει αν σε τραβούν οι δυστοπίες που συνδυάζουν οικολογικές προειδοποιήσεις, μύθο και έναν αφηγητή παγιδευμένο στις αναμνήσεις του. Είναι συχνά ζοφερό και κάποιοι αναγνώστες βρίσκουν αργό ή μπερδεμένο τον ρυθμό του.
Γιατί να το διαβάσεις
Η Άτγουντ πλάθει έναν κόσμο που μοιάζει παράξενος, αλλά πατά σε επιστήμη που γνωρίζουμε. Διάβασέ το για να δεις πώς η μνήμη και οι ιστορίες επιμένουν μετά την κατάρρευση ενός κόσμου.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Οι ιστορίες που πλάθουν τα παιδιά για σένα μπορεί να κρατήσουν περισσότερο από όσα ξέρεις για τον εαυτό σου.
He gives the same answer. Even over such a short time - two months, three? He’s lost count - they’ve accumulated a stock of lore, of conjecture about him: Snowman was once a bird but he’s forgotten how to fly and the rest of his feathers fell out, and so he is cold and he needs a second skin, and he has to wrap himself up. No: he’s cold because he eats fish, and fish are cold. No: he wraps himself up because he’s missing his man thing, and he doesn’t want us to see. That’s why he won’t go swimming. Snowman has wrinkles because he once lived underwater and it wrinkled up his skin. Snowman is sad because the others like him flew away over the sea, and now he is all alone. Τι λένε οι αναγνώστες
Οι αναγνώστες συχνά την περιγράφουν ως μια ταραρακτική, ζοφερή δυστοπία που προκαλεί σκέψη· πολλοί γοητεύτηκαν από την ευφάνταστη προειδοποίησή της και καθηλώθηκαν από την ιστορία του Τζίμι. Άλλοι τη βρήκαν αργή, μπερδεμένη ή δυσάρεστη, ενώ ορισμένοι δεν έμειναν ικανοποιημένοι από την επιστημονική της πλευρά και την ανάπτυξη των χαρακτήρων.
Margaret Atwood.Η Άτγουντ έχει χαρακτηρίσει το μυθιστόρημα «speculative fiction» και όχι επιστημονική φαντασία: δεν επινοεί τεχνολογία που παραβιάζει τους γνωστούς νόμους της επιστήμης.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Περισσότερα βιβλία — Margaret Atwood
The Handmaid's Tale
Margaret Atwood, 1985
Μια γυναίκα επιβιώνει σε ένα θεοκρατικό κράτος όπου το σώμα της αντιμετωπίζεται ως πόρος. Με λεπτή ειρωνεία και ακρίβεια αφηγείται το καθημερινό τίμημα της υπακοής.
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Oryx and Crake»;
- Μπορεί να σου αρέσει αν σε τραβούν οι δυστοπίες που συνδυάζουν οικολογικές προειδοποιήσεις, μύθο και έναν αφηγητή παγιδευμένο στις αναμνήσεις του. Είναι συχνά ζοφερό και κάποιοι αναγνώστες βρίσκουν αργό ή μπερδεμένο τον ρυθμό του.
- Πώς είναι το «Oryx and Crake»;
- Η ανησυχία και η μνήμη οδηγούν μια δυστοπία με σκοτεινό χιούμορ, χαμένο χρόνο και παράξενα γενετικά τροποποιημένα ζώα. Ατμόσφαιρα: ανησυχία, θαυμασμός και λαχτάρα. Μιλά για τη μνήμη, την εξουσία και τη φύση.
- Τι να διαβάσω μετά το «Oryx and Crake»;
- Αν σου άρεσε το «Oryx and Crake», δοκίμασε «The Passage» (Justin Cronin), «Klara and the Sun» (Kazuo Ishiguro) και «The Street Lawyer» (John Grisham).
Μια γεύση από τη ροή
Κι αν η αγάπη βασίζεται σε μια δεισιδαιμονία;
I think I hate Capaldi because deep down I suspect he may be right. That what he claims is true. That science has now proved beyond doubt there’s nothing so unique about my daughter, nothing there our modern tools can’t excavate, copy, transfer. That people have been living with one another all this time, centuries, loving and hating each other, and all on a mistaken premise. A kind of superstition we kept going while we didn’t know better.
Klara and the Sun · Kazuo Ishiguro
Μια ένοπλη αντιπαράθεση κάνει τη ζωή και τον θάνατο να μοιάζουν μια ανάσα μακριά.
“Put that gun down,” Rafter ordered from the doorway, and a split second later another shot rang through the reception area, a shot that went into the ceiling somewhere well above Rafter’s head and reduced him to a mere mortal. Turning the gun back to me, he nodded, and I complied, entering the conference room behind Rafter. The last thing I saw on the outside was Madam Devier shaking at her desk, terror-stricken, headset around her neck, high heels parked neatly next to her wastebasket.
The Street Lawyer · John Grisham
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή