Ευτυχία Πρίντζου · Η επιστροφή
Βασίλης Κονταξής, 2024
Η ιστορική αφήγηση μιας φιλολόγου που εκτελέστηκε στα Γιάννενα το 1948 και μιας πόλης που κράτησε την ιστορία της σιωπηλή για δεκαετίες. Η αφήγηση κινείται λιτά ανάμεσα στη μνήμη και το πένθος, με ιστορική ακρίβεια, πένθιμο τόνο και τη στάση αντίστασης της Πρίντζου.
Ατμόσφαιρα: θλίψη και αντίσταση. Μιλά για τη μνήμη, τον πόλεμο και τον θάνατο.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου ταιριάξει αν σε ενδιαφέρει η μεταπολεμική ελληνική ιστορία και το πώς μια πόλη θυμάται ή αποσιωπά το παρελθόν της. Η παρουσίαση συνδυάζει χρονικό και θεατρικό μονόλογο, οπότε ίσως δεν σου κάνει αν θέλεις μια αποκλειστικά συμβατική ιστορική αφήγηση.
Γιατί να το διαβάσεις
Η επιστροφή της Πρίντζου στα Γιάννενα, εβδομήντα πέντε χρόνια μετά την εκτέλεσή της, δίνει χώρο σε μια ιστορία που έμεινε σιωπηλή για δεκαετίες και φωτίζει το κόστος του εμφυλίου.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Τα τελευταία λόγια μιας καταδικασμένης δασκάλας προς την πατρίδα της.
Στο έκτακτο στρατοδικείο που τη δίκασε και την καταδίκασε κράτησε μια περήφανη στάση. Απέναντί της ως μέλος του δικαστηρίου στάθηκε ο λοχαγός Στυλιανός Παττακός, ο μελλοντικός πραξικοπηματίας, ο οποίος συνυπέγραψε την καταδίκη της. Προτού εκτελεστεί η Ευτυχία Πρίντζου δήλωσε: «Εύχομαι να είμαι το τελευταίο θύμα αυτής της αδελφοσφαγής, και η αγάπη και η ειρήνη να βασιλέψουν στην πατρίδα μας». Βασίλης Κονταξής.Ο τίτλος παραπέμπει στη θεατρική επιστροφή της Πρίντζου στα Γιάννενα, εβδομήντα πέντε χρόνια μετά την εκτέλεσή της. Το βιβλίο κινείται ανάμεσα στο χρονικό και στον θεατρικό μονόλογο.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Η βιογραφία του στρατηγού Γεωργίου Καραϊσκάκη
Δημήτριος Αινιάν, 1833
Κοινά στοιχεία: πόλεμος και μνήμη.
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Ευτυχία Πρίντζου · Η επιστροφή»;
- Μπορεί να σου ταιριάξει αν σε ενδιαφέρει η μεταπολεμική ελληνική ιστορία και το πώς μια πόλη θυμάται ή αποσιωπά το παρελθόν της. Η παρουσίαση συνδυάζει χρονικό και θεατρικό μονόλογο, οπότε ίσως δεν σου κάνει αν θέλεις μια αποκλειστικά συμβατική ιστορική αφήγηση.
- Πώς είναι το «Ευτυχία Πρίντζου · Η επιστροφή»;
- Η αφήγηση κινείται λιτά ανάμεσα στη μνήμη και το πένθος, με ιστορική ακρίβεια, πένθιμο τόνο και τη στάση αντίστασης της Πρίντζου. Ατμόσφαιρα: θλίψη και αντίσταση. Μιλά για τη μνήμη, τον πόλεμο και τον θάνατο.
- Τι να διαβάσω μετά το «Ευτυχία Πρίντζου · Η επιστροφή»;
- Αν σου άρεσε το «Ευτυχία Πρίντζου · Η επιστροφή», δοκίμασε «Ο κηπουρός και ο θάνατος» (Γκεοργκι Γκοσποντινοφ), «Αθήνα, 405-386 π.Χ.» (Ιωάννης Κ. Ξυδόπουλος) και «Η βιογραφία του στρατηγού Γεωργίου Καραϊσκάκη» (Δημήτριος Αινιάν).
Μια γεύση από τη ροή
Μπορεί μια ιστορία να ανοίξει δρόμο γύρω από όσα δεν αντέχουμε;
Σίγουρα αφηγούμαστε γι’ αυτό. Για να δημιουργήσουμε έναν ακόμα παράλληλο διάδρομο όπου ο κόσμος και όλοι όσοι βρίσκονται σε αυτόν παραμένουν στη θέση τους. Για να εκτρέψουμε την αφήγηση σε άλλο μονοπάτι όταν γίνεται επικίνδυνο και πλησιάζει ο θάνατος – όπως ο κηπουρός εκτρέπει το νερό προς το επόμενο παρτέρι στον κήπο.
Ο κηπουρός και ο θάνατος · Γκεοργκι Γκοσποντινοφ
Τι περιμένει μια πόλη όταν αφήνεται στη μοίρα που θα ορίσει ο στρατός;
Οι Αθηναίοι, από την άλλη, καθώς ήταν πολιορκημένοι και από τη στεριά κι από τη θάλασσα, δεν γνώριζαν τι έπρεπε να κάνουν, καθώς ούτε πλοία διέθεταν ούτε συμμάχους ούτε τρόϕιμα· πίστευαν ότι δεν υπήρχε καμία σωτηρία παρά μόνον ότι θα πάθαιναν ό,τι είχαν κάνει οι ίδιοι στους πληθυσμούς των μικρών πόλεων-κρατών, όχι ως αντίποινα, αλλά αυθαίρετα και άδικα, για κανέναν άλλο λόγο παρά μόνον επειδή ήταν σύμμαχοι με τους Λακεδαιμονίους.
Αθήνα, 405-386 π.Χ. · Ιωάννης Κ. Ξυδόπουλος
Η επιθυμία και ο φόβος δύσκολα χωρούν στην ίδια ανάμνηση.
Τα λόγια του αντήχησαν μες στη σιωπή. Το άτομο στην άλλη άκρη της γραμμής ήταν σίγουρα οροθετικό. Τέλειωσα τη διόρθωση των γραπτών μου. Ξανάβλεπα συνεχώς την ίδια θολή σκηνή – ένα Σάββατο και μια Κυριακή, Ιούλιος ήτανε, τις ερωτικές κινήσεις, την εκσπερμάτωση. Τούτη η, θαμμένη για μήνες, σκηνή ήταν ο λόγος που βρισκόμουν σήμερα εδώ. Το αγκάλιασμα και το σπαρτάρισμα των γυμνών σωμάτων έμοιαζαν με χορό θανάτου. Μου φαινόταν ότι ο άντρας, τον οποίο –με μισή καρδιά– δέχτηκα να ξαναδώ, είχε έρθει από την Ιταλία μόνο και μόνο για να μου μεταδώσει το AIDS. Κι όμως, αδύνατον να συσχετίσω αυτά τα δύο: τις ερωτικές κινήσεις, τη θέρμη του δέρματος και του σπέρματος, και το ότι βρίσκομαι εδώ.
Το γεγονός · Ανί Ερνό
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή