Χουάν Γκαμπριέλ Βάσκες

Πριν εγκαταλείψεις τις ιστορίες, σκέψου τι σου επέτρεπαν να δεις.

Για μένα, το ερώτημα δεν είναι αν πρέπει ν’ απαρνηθούμε τη μυθοπλασία. Το ερώτημα είναι αν γνωρίζουμε τι ήταν η μυθοπλασία. Έτσι νομίζουμε. Στη διαδικασία απαγκίστρωσής μας απ’ αυτήν, την κατηγορήσαμε για ιδιοποίηση, για εξαπάτηση, για ματαιοδοξία, για αφέλεια, για πολιτική και ηθική ανευθυνότητα. Διαπιστώναμε ότι η μυθοπλασία μειονεκτεί σε αναρίθμητους τομείς, αλλά σπάνια σταματήσαμε για ν’ αναρωτηθούμε, ή να θυμηθούμε, τι αγαπούσαμε σ’ αυτήν, τι θεωρίες του εγώ και του άλλου μάς είχε προσφέρει, ή γιατί, επί τόσον καιρό, αυτές οι θεωρίες είχαν νόημα για τόσο πολλούς. Ντροπιασμένοι απ’ το μυθιστόρημα −και τη θανάσιμη συνήθειά του να βάζει λόγια στο στόμα άλλων−, πολλοί μεταφέρθηκαν εν τάχει σ’ αυτό που θεωρούν ως πιο σταθερό έδαφος· δηλαδή, την υποτιθέμενα αναντίρρητη αυθεντικότητα της προσωπικής εμπειρίας.