Passages from Εἰς τὸν θάνατον τοῦ Λόρδου Μπάιρον

The dance of Zalongo: a whole company of women leaping from the cliff.

Τὲς ἐμάζωξε εἰς τὸ μέροςτοῦ Τσαλόγγου τὸ ἀκρινὸτῆς ἐλευθεριᾶς ὁ ἔρωςκαὶ τὲς ἔμπνευσε χορό.102.Τέτοιο πήδημα δὲν τὸ εἶδανοὔτε γάμοι, οὔτε χαρές,καὶ ἄλλες μέσα τους ἐπήδανἀθωότερες ζωές.103.Τὰ φορέματα ἐσφυρίζανκαὶ τὰ ξέπλεκα μαλλιά,κάθε γύρο ποὺ ἐγυρίζανἀπὸ πάνου ἔλειπε μία.

The ship never comes in; the speaker asks when he'll return, and the sea answers.

Τὸ καράβι πότε ἀράχνειεἰσὲ θάλασσα ἀγγλική;Μοῦ σπαράζουνε τὰ σπλάχνη,ὁποῦ μοῦ ἔκανες ἐσύ.133.Πές, πότ᾿ ἔρχεσαι;»... Ὁλοέναεἰν᾿ τὸ πλοῖο του στὰ νερά,ποὺ φλοισβήζουνε σχισμένα,καὶ ποσῶς δὲν τ᾿ ἀγροίκα.134.Ποῖος, ἀλίμονον! μᾶς δίνειμίαν ἀρχὴ παρηγοριᾶς;Ἀπ᾿ αὐτὸν δὲ θὲ νὰ μείνειμήτε ἡ στάχτη του μέ μας.

The question isn't where he'll go, but whether the ground will let him.

Ποῦ θὰ πάει; Βουνὰ καὶ λόγγοικαὶ λαγκάδια ἀϊλογοῦν.Ποῦ θὰ πάει; - Στὸ Μεσολόγγι,καὶ ἄλλοι ἂς μὴ ζηλοφθονοῦν.50.Τέτοιο χῶμα, ἀπ᾿ τὴν ἡμέρατὴ μεγάλη του Χριστοῦ,ποῦ εἶχε φέρει ἀπ᾿ τὸν αἰθέρατιμὴ ἐμᾶς καὶ δόξα Αὐτοῦ,51.εἰς ἱερὸ προσκυνητάρι,καὶ δὲ θέλει πατηθεῖἀπὸ βάρβαρο ποδάρι,πάρεξ ὅταν χαλαστεῖ.

A heaven of soldiers: smoke, sparks, and divine shadows over the field.

Στὸν ἀέρα ἀνακατώνονταιοἱ σπιθόβολοι καπνοί,καὶ ἀπὸ πάνου φανερώνονταιἴσκιοι θεῖοι πολεμικοί.54.Καὶ εἶναι αὐτοί, ποὺ πολεμώνταςἐσκεπάσανε τὴ γῆ,πάνου εἰς τ᾿ ἅρματα βροντώνταςμὲ τὸ ἐλεύθερο κορμί.55.Καὶ ἀγκαλιάσματα ἐκεῖ πλήθια,δάφνες ἔλαβαν, φιλιά,ὅσα ἐλάβανε εἰς τὰ στήθιαβόλια τούρκικα, σπαθιά.

When Discord is driven from heaven, it comes down to the plains.

Ἄχ! συνέρχεται... ξανοίγειἘρινύαν φαρμακερή,ὁποῦ ἀγιάτρευτην ἀνοίγειτῆς Ἑλλάδας μίαν πληγή.70.Ἐρινύαν ἀπὸ τὰ χθόνιαποὺ ἡ Ἑλλάδα ἀπαρατᾷ.Ἡ θεομίσητη Διχόνοιαποὺ τὸν ἄνθρωπο χαλνᾶ.71.Ἀφοῦ ἐδιώχτηκε ἀπὸ τ᾿ ἄστραὅπου ἐτόλμησε νὰ πά,πάει στοὺς κάμπους, πάει στὰ κάστρα,χωρὶς ναὔβρῃ δυσκολιά.

While the enemy cuts throats, some sit beneath the olive tree and drink.

Ὅμως θέρμη. Ποῖος ὑβρίζειτὸν καλύτερο, καὶ ποιὸςλόγια ἀνόητα ψιθυρίζει.Ἄλλος στέκεται ὀκνηρός.79.Ἄλλος παίρνει τὸ ποτήριἀποκάτου ἀπ᾿ τὴν ἐλιά,ὡσὰν νάτουν πανηγύρι,μὲ τὰ πόδια διπλωτά.80.Καὶ ἄλλοι, ἀλίτηροι! χτυπώνταςπέφτουνε στὸν ἀδελφό,καὶ παινεύονται, θαρρώνταςπῶς ἐχτύπησαν ἐχθρό.

A sleepless night beside a grave, and the smell of incense reaching it.

Ἔχει πλάγιασμα θανάτουκαὶ ἄλλος ἄντρας φοβερὸςεἰς τὰ πόδια τοῦ ἀποκάτου,καὶ εἶναι ἀντίκρυ τοῦ ὁ ναός.111.Ἀκριβὸ σὰν τὴν ἐλπίδαποὺ ἔχει πάντοτε ὁ θνητός,γλυκοφέγγει ἀπ᾿ τὴ θυρίδατῆς Ἅγιας Τράπεζας τὸ φῶς.112.Μέσαθε ἔπαιρνε ὁ ἀέραςμὲ δροσόβολη πνοὴτὸ λιβάνι τῆς ἡμέρας,καὶ τοῦ τόφερνε ὡς ἐκεῖ.

The dead gather to welcome him, and they are still asking about Greece.

160.γιὰ ν᾿ ἀρχίσουν τὴ χαρά τους,ὄντας φάσματα ἐλαφρά,ἐμπροστὰ στὸ βασιλιά τους,καὶ στὸ Μπάϋρον ἐμπροστά,161.ὁποῦ φθάνοντας κεῖ κάτουἴσως τούμεινε ὡς ἐκεῖἡ ἀέρινη ἀγκαλιά του,σὰν πρωτύτερα, ἀνοιχτή!162.Τόνε βλέπω! Τοῦ προβαίνουνἄλλα φάσματα γοργά,ποὺ ἀκατάπαυστα πληθαίνουνσφόδρα, καὶ εἶναι Ἑλληνικά.163.Γιὰ τὴν ποθητὴν Ἑλλάδατόσο πρόθυμα ρωτοῦν,σὰν νὰ ἐζήτααν τὴ γλυκάδατοῦ φωτὸς νὰ ξαναϊδοῦν.