S. A. Cosby

Ο πατέρας είναι περήφανος. Ο γιος ξέρει τι δεν βλέπει αυτή η περηφάνια.

«Το πολυκατάστημα Walmart δεν είχε κάρτα για όταν είσαι περήφανος που ο γιος σου είναι ο πρώτος μαύρος σερίφης της κομητείας. Όμως, είμαι στ’ αλήθεια περήφανος. Τ’ αγόρι μου γύρισε σπίτι και αλλάζει τα πράγματα. Δεν ξέρεις τι σημαίνει για τους ανθρώπους να σε βλέπουνε μ’ αυτή τη στολή, Τάιτους. Αν ζούσε η μαμά σου, θα ’τανε κι αυτή περήφανη», είπε ο Άλμπερτ, και η φωνή του έσπασε λιγάκι. Η μητέρα τού Τάιτους είχε πεθάνει πριν από είκοσι τρία χρόνια, ωστόσο ακόμα και με μια απλή αναφορά σ’ αυτήν ο πόνος του πατέρα του ανάβλυζε σαν πίδακας. Θα ήταν στ’ αλήθεια τόσο περήφανη αν ήξερε τι είχε συμβεί στη βόρεια Ιντιάνα, στην υπόθεση ΝτεΚρέιν; Δεν νομίζω, σκέφτηκε ο Τάιτους. Όχι, πιστεύω ότι δεν θα ήταν καθόλου περήφανη. «Δεν είναι όλοι οι δικοί μας περήφανοι. Αλλά σ’ ευχαριστώ για την κάρτα, μπαμπά», είπε ο Τάιτους.